Разговарајте за да ви олесни душата

Едвај чекам да отидам на одмор,да се мавнам од работата на неколку недели,и нормално...од токсичните луѓе кои постојат таму.

 

Не е којзнае каква болка ама сега се потсетив и се изнервирав. Кога правевме свадба моите инсистираа на дарување од страна на невестата. На сите им дадовме пари и на сите им нагласив дека не се богзнае какви пари ама дека многу би сакала да си купат нешто и да си памтат дека било од мене. Никој не го направи тоа и искрено сум изнервирана и повредена. Мене за роденден 500 или 1000 денари да ми даде некој веднаш штом си купам нешто ново за таа сума го означувам и и' кажувам на личноста еве ова ми е од тебе за роденден и тоа го знае цело семејство од страна на маж ми. Дури и една личност не беше тука кога го правевме дарувањето (за неа беше подарок, не пари) и отпосле и' го дадовме подарокот. Не се заблагодари и никогаш не го искористи.

 

Извини ама пресмешно е ова

Кај го означуваш? Разгласуваш низ цело село?

Се замараш со глупости и абер немаш што е мака.

Терај си дур моеш вака лабаво.

 

Што се замараш за нешто што е толку одамна во минатото? Ти битно твоето си го направила што си мислела дека треба, си ги испочитувала што ти е гајле дали купиле нешто или не?
По правило се дава поклон а кога ќе ги даруваш тие ти даваат пари. Ама тоа е толкава ситница за да си тупиш мозок сега.

 

@Mrs. right епа ќеф ми е дека те насмеав Да ти појаснам изгледа не ти е јасно: не разгласувам низ цело село туку на личноста што ми дала и' кажувам како сум ги потрошила нејзините пари. И мислам дека тоа е гест на почит, никој не ти дава пари да ги потрошиш на кафе или сметки за дома, туку да си купиш нешто за себе.

Прво, не е толку одамна, а второ, нели е културно да го следат советот? Се разбира дека јас не одам со некој да отворам кавга за тоа, едноставно ми стежна и го напишав овде.

 

Епа прашај ги што си купиле со парите ако толку ти значи тоа. Според мене малце е и ваша грешка, традицијата е да се дарува (не мора да биде нешто скапо пр. за машко каиш, паричник, за женско ташна, марама…) а тие ви даваат пари нешто ситно пример 300, 500 денари.
Си им посочила дека сакаш нешто да си купат со парите ама не мора да те послушаат. Памет за друг пат.
Муабетот ми е дека it’s not a real problem. Вие своето сте го направиле. Life goes on.

 

Знам дека си немаат, заедно живееме. Не се многу пари ама не се ни малку за да не означиш ништо дека еве ова ми е од снаата за свадбата. Ако им купев па немаше ни да го користат нештото (како оваа личност што го игнорира подарокот). Нема врска, луѓето генерално се супер и не вреди да ги оцрнувам за оваа постапка, едноставно си ја испразнив душата овде со вас

 

Едвај чекам да се опоравам

 

Душата ми плаче,топка ми е... Ќерка ми е осамена не си игра никој со неа, сега ќе биде второ
До сега другари на куп колку ти сака душа се до булингот второ полугодие се се смени од тогаш, стана чувствителна тажна, не пристапува страв и е од одбивање дома плачи дека нема друштво надвор е јака издржува ама тажна е се на дистанца
Ќе ми пукне срцето особено што е срамежлива социјално повлечена
Викав на нејзе и направив да мисли дека не е доволна со тоа што јас очекував ама згрешив сега незнам како понатаму незнам како
Извинете ама морав некаде да кажам нешто мм не ме сваќа вели чудна е размазена е ама не е супер дете е само повредено и осамено

 

Да пробате со детски психолог.

Доволно трауматични ситуации прошло детето, па затоа и' треба помош и поддршка. Замисли да има нешто што не ви кажува?

Н И К А К О со муабетите разгалена, чудна, значи НЕ!
Пристапот на маж ти му е прелош, и две чисти нема y тоа главата.

Се изнервирав само шо прочитав.

Крај краева ако е неиздржливо, сменете или паралелка или школо.

Кој ви е побитен, детето свое или тоа шо е далеку ако е далечина у прашање?

Од свое искуство кажувам коа бев мала, еве уште на 27 иам трауми од тоа време.

Озбилно сфатете го нештово, не се зафркавајте.

 

Ако не смените паралелка или училиште, цел живот ќе ти плачи душата за детето. А маж ти со тие изразите...men really want kids like kids want puppies. Срам да му е.
И јас сум жртва на булинг и ден денес имам последици. Стварно дај озбилно сфатете ги овие работи.

 

Ќе се сложам со членките, обидете се со психолог да разговарате. Булингот не е воопшто наивен и треба и те како да се сфати озбилно.

Пристапот обавезно да се смени, никако не смее да се осеќа несфатено или дека проблемот е до нејзе. Баш ради тоа и се затвара и повлекува во себе девојчето. Многу е битно во вакви ситуации да има поддршка и емпатија. Разгледајте ја и опцијата за префрлање во друго школо.

 

ви благодарам на мислењето и да во право сте си дадов рок ова полугодие да видам како ќе биде уште неможам да сватам како почна булингот да биде нормално уште во прво одделение да биде нормално 6-7 годишни деца да понижуваат други деца само затоа што си мирен, да зимаат храна пари и што уште не...

 

Ве молам ми треба разговор со некоj

 

Ne mozam od svoite puknav vise.
Se se za korist samo ako imaat korist ke te baraat ako nemaat togas nikoj nema.
I samo se zalat i kukaat celo vreme a se si imaat ,jas i da imam i da nemam kjutam na nikoj ne se zalam.
A tie samo kukanje im ei se se nema.
Koga i da dojdat negativa mi nosat doma i pocnuva odma kavgi raspravii i veruvale ili ne doma mi pregoruvaat elektricni aparati .
Posle me bie mene nekoj maler.

 

Ова за родителите кажуваш?
Ти бараат пари?
Можеби стварно немаат па како на ќерка се жалат.

Понекогаш и на нас децата ни дојде преку глава од нивните жалења, понекогаш кога сме во проблеми, со деца, семејство ама си велам па ако на мене не кажат на кој друг.
Понекогаш и јас си велам за ситници се нервираат и кукаат на мене ама брзо ми поминува и сум благодарна што ги имам
Можеби ние беттер ќе бидеме, којзнае.
Се е дел од животот, понекогаш на нас ни е тешко, понекогаш на нив, ама сепак на нив како повозрасни повеќе им е. Иако понекогаш пукам по рабови ги сослушувам, татко ми ретко се жали, ама мајка ми многу често од се и сешто, ама си велам карактери. Јас ретко се пожалувам, дури и кога ми е тешко не сакам да се жалам на никој, различни луѓе сме сите.

 

Da
Toksicni se

 

Мразам дека мора да се "стегаме" и да држиме очекувања на минимум кога разговараме со луѓе или запознаваме некоја нова личност која има потенцијал за нешто (не мора да значи само романтично). Немој премногу да се залетуваш, немој да паѓаш на зборови, утре можи да ги снема само. И тоа што најмногу боли? Повеќето од времето навистина испаѓа така, барем од она што сум искусила.
Понекогаш едноставно се внесуваш повеќе од колку што си мислел, и пред да сфатиш што се случува - оп, наеднаш чекаш нечија нотификација. Па ајде одново, "не е до тебе, ти се направи како што треба, ти си супер". ОКЕЈ. Но, зошто мора да биди вака? Сакам едноставно да се впуштам во нешто без да се плашам дека за кратко нема да е исто, без да ги држам очекувањата на дното и да се прашувам до кога ќе трае. Бидејќи ако премногу се залеташ, па повеќе ќе боли. Ама шознам, и вака кога се стегаш не е нешто мноооооогу подобро. Луѓе сме, ни иди природно да сакаме, да се поврзуваме, да се надеваме, покрај сѐ..

 

Мислев многу ќе чекам, ама брзо се вработив и тоа по струка.
Прво никому не кажав, ама кога стигна прво платиште поштено ги почастив.
Е сега се е убаво, освен едно намќориште со кое соработувам на одредени проекти.
Потоксик персона нема во офис.

 

Живеам во помало гратче сум и сабајлинава добив јак внатрешен осеќај дека и уште една драга личност веќе ми нема.
Ми пиша во болка рече не била јадена ,испи поголема доза таблети за смирување зошто беше стресена ради ситуација со врската ради која подолго време има проблеми и заради која сакаше да изврши суицид.
Од скоро и работата ја изгуби,и дома проблеми па, вероватно и се собра , многу сум во страв.
Последно советував да одмори ама после таа порака нагло ја снема .
Неколку саати упорно ја барав не крена, што не е случај за неа.
Ѕвонев преку 10пати на крај се јави мајка и ми кажа дека ситуацијата не е добра со нејзе и потоа стана недостапно.
Последната порака ја разменивме вчера накај четири ипол попладне а повикот во 9 вечер бидна.
Со анкс и хипохондрија сум и мислам на најлошото дека испуштила душа
Други другари веќе немам , само уште нејзе ја имав , ја запознав и долги години си бевме заедно се тешевме и не можам да поднесам да треба да ја изгубам на ваков начин.
Се молам во паника да не е најлошото.