Самоубиство

Дискусија во 'Психологија' започната од Bright, 16 март 2010.

  1. Bright

    Bright Популарен член

    Се зачлени на:
    25 ноември 2009
    Пораки:
    2.547
    Допаѓања:
    5.465
    Дали сте помислиле на самоубиство?
    Што мислите за самоубиството?
    Дали ние самите сме тие што треба да одлучиме кога нашиот живот ќе заврши?


    Еве мое мислење:
    Ние ли даваме живот? Кој сме ние да го одземеме? Еден е - на крајот од краиштата. Што потоа?
    Самоубиства поради неподесување на душевната болка, безизлезна ситуација, темни денови, апсурден живот? Да, тешко е, неподнесливо, ама да се бара излезот во одземање на сопствениот живот не е правилно. Животот има поставено правила според кој ќе имаш можност да се бориш, да паѓаш, да стануваш, да си на врвот, да си долу во калта, да одиш понатака, да ја гледаш светлата страна која ќе те наговори да сакаш да го живееш животот. И јасно е дека некој ден на сите ќе ни дојде крајот на овој земски живот, но важно е да умреме човечки. Животот на сите ни е траги-комедија.. секој настан или ќе завршит со тажен (непосакуван) крај или со убав, среќен крај.

    Ова ме чуди: некој викаат да си го одземиш својот живот е кукавички потез, а некој измери си ја храброста со одземање на животот! Апсурдно нели?
     
    На Aleksandar1212, .serena., Natalian и 16 други им се допаѓа ова.
  2. RainBow

    RainBow Глобален модератор Член на тимот

    Се зачлени на:
    3 декември 2009
    Пораки:
    17.510
    Допаѓања:
    37.807
    Не оправдувам,ниту признавам самоубиство во никој случај и тоа за мене е кукавички чин. Лабилни луѓе што изгубиле секаква верба во се, без храброст и без сила да се борат понатаму во животот.( Браво за темата :up: )
     
    На Aleksandar1212, Sahlene, iloveyou29 и 2 други им се допаѓа ова.
  3. Hipica

    Hipica Форумски идол

    Се зачлени на:
    31 декември 2009
    Пораки:
    14.370
    Допаѓања:
    14.715
    Значи НИКОГАШ не сум помислила на самоубиство. Животот ни е дар кој еднаш го добиваме и кој ни нуди толку многу убавини, а општопознато е дека подарокот не се враќа. Животот не се одзема, тој се живее.
    Самоубиството за мене е апсурден, бескорисен и себичен чин. Со тоа ниту си помагаме себеси, туку само им одмагаме на другите што се околу нас и кои не сакаат и се грижат за нас. Се самоубиваат слабите, нестабилните, оние кои немаат храброст да живет. Нивно оправдување секогаш ќе биде дека биле во многу тешка ситуација, а не размислиле дека постојат луѓе со многу потешка ситуација од нивната. Немам почит за таквите луѓе.
    И за крај, како што кажа и Брајт самата:
     
    На iloveyou29 му/ѝ се допаѓа ова.
  4. Gordana10

    Gordana10 Форумски идол

    Се зачлени на:
    7 декември 2009
    Пораки:
    6.899
    Допаѓања:
    9.139
    Пол:
    Женски
    Што мислам за самоубиство? Ништо не мислам,затоа што тоа е до психата на човекот,некои луѓе работите ги сваќаат многу лично,односно се соживуваат со нештата,но тоа не значи дека треба да си го одземеш сопствениот живот.Навистина е ГРЕВ да си го одземеш сопствениот живот а камоли друг.Ми е жал и криво зошто тоа се случува,но верувајте дека во животот постои за се решение,иако мислиме дека нема излез.Животот е најдрагоцено нешто што го имаме,тоа што сме живи,тоа треба да ви е доволен поттик за да го живеете животот што подобро,ако сте згрешиле негде,извинете се,поправете ја грешката и не ја повторувајте,ако ви згрешил некој простете му,не му земајте за зло,затоа што која е целта ако некому наштетиш,па и другиот има душа која што сака да живее,да се радува итн.Никогаш не сум помислила на самоубиство нити ке помислам,затоа што животот ми е најдрагоцено нешто.Веќе ме допре темава во душава што ги заборавив другите прашања поставени на почетокот од воведниот дел на темата.Незнам што да кажам само трагично е тоа што така размислуваат луѓево и на таков начин ги решаваат проблемите во животот.
     
    На Слава на Бога му/ѝ се допаѓа ова.
  5. kate21

    kate21 Популарен член

    Се зачлени на:
    20 декември 2009
    Пораки:
    4.220
    Допаѓања:
    3.809
    Пол:
    Женски
    Никогаш, ама баш никогаш не сум помислила на самоубиство.Зарем толку со моиве одвај 21 и нешто години сум имала нерешливи ситуации па ајде,друго нема па ќе се бесиме.Не знам како им се посега по сопствениот живот.За се има решение,се ќе си дојде на свое место во текот на животот.Не може се да биде совршено :worried:hock: .КАкви луѓе со огромни проблеми има па не се самоубиле,си живеат,како е така е ,надежта последна умира :?
    Тие што се осудуваат на такво нешто според мене се болни личности.
    Животот ти е дар од Бога,и од родителите.И мораш да го живееш.КАко,ќе си одлучиш сам,ама кога ќе ти заврши ќе ти одреди Бог!
     
  6. E.C.I

    E.C.I Истакнат член

    Се зачлени на:
    13 март 2010
    Пораки:
    25
    Допаѓања:
    7
    Самоубиство или у превод бегање од проблеми!!Како идеа може да му падне само на човек со ментално здравје...самата помисла да си збрцам нож или да се фрлам од негде или било шо е НЕНОРМАЛНА!!!има свашта.... :Down: :Down: :Down:
     
  7. Winter.Girl

    Winter.Girl Истакнат член

    Се зачлени на:
    28 ноември 2009
    Пораки:
    750
    Допаѓања:
    167
    За мене самоубиството е најмизерниот начин да заминеш од овој свет.Сметам дека секој треба да замине на достоинствен и човечки начин,да замине во моментот кога Бог ќе одлучи.Колку и да ни се чини дека нема излез мора да продолжиме со борба,всушност тоа е смислата на животот.Ако нема падови ќе нема воздигнувања,ако нема тага како ќе знаеме што е радост,ако нема глад како ќе знаеме што значи да си сит?ЗАTOA CAMOУБИСТВО НЕ !!! :Down:
     
    На ludamaja10 и iloveyou29 им се допаѓа ова.
  8. Lady-Sweet

    Lady-Sweet Истакнат член

    Се зачлени на:
    16 февруари 2010
    Пораки:
    206
    Допаѓања:
    82
    Самоубиството е потклекнување пред сите!
    Со извршувањето на овој чин,мислам дека човекот нема да се реши од проблемите-бидејќи верувам во задгробен живот :worried:hock: и сметам дека и после смртта т.е. после самоубиството,на единката ќе и биде судено...
    :arrow: Лично верувам дека на светов нема среќен живот туку има само среќни денови,и ако на некого му бил лош денот-или воопшто лош период го следело човекот,не е решение да се посегнеме по сопствениот живот...
    Најпрво грешка е ако се мисли дека ќе си ги решиме проблемите и маките со тоа,второ-треба да размислиме за личностите што ни се најблиски,за оние кои ќе бидат најмногу повредени од таквата постапка и трето мораме да размислиме за иднината,за убавините на животот,за слатките искушенија и т.н...
    Ако се наоѓаме сред криза,ќе помине и тоа-но не со самоубиство...
    И најискрено,многупати имам размислувано и дискутирано на оваа тема,но директно да помислам за јас да си наштетам-НЕ...Свесна сум дека тоа не е решение... :|
     
    На PeaceLoveBasketball му/ѝ се допаѓа ова.
  9. lolitaa

    lolitaa Истакнат член

    Се зачлени на:
    20 декември 2009
    Пораки:
    462
    Допаѓања:
    77
    Не сум помислила никогаш на самоубиство,и не поддржувам,не ги осудувам остро луѓето што се самоубиле затоа што стварно не знам што им се вртело во главата за да дојдат до таков чин,само мислам дека за се во животот има решение дали за кратко или подолго време,животот е убав и краток :) и дар за секој човек
     
  10. femina90

    femina90 Популарен член

    Се зачлени на:
    25 декември 2009
    Пораки:
    3.997
    Допаѓања:
    2.289
    ne bi se osudila za tie sto se samoubile da vikam vakvi se takvi, kako moze toa i slicno. da ne bidam pogresno sfatena,no, site nie tuka,da imame problemi pomali ili pogolemi, no nikogas ne mozes da znaes vo kakva sostojba ke se najdes eden den i so kakvi ne problemi i sto ke ti se vrti vo glava.ne velam deka e toa nekakvo opravdanie, no sepak i ne sme mnogu kompetentni da donesuvame zaklucoci
     
    На Smell.Of.Wickedness му/ѝ се допаѓа ова.
  11. Blackberry

    Blackberry Истакнат член

    Се зачлени на:
    22 март 2010
    Пораки:
    70
    Допаѓања:
    11
    Сум помислила мнгу пати ама ништо(штом ова го пишувам)онака ми текнало од што сум била тажна или
    понекогаш помислувам дека на луѓето околу мене ке им биде подобро ако ме нема но тоа е затоашто понекогаш
    се чуствувам отфрлено,но никогаш не би се самоубила,самата помисла на смртта ме плаши и сакм да живеам уште многу години и да умрам како старица на 80 години,а луѓето што се самоубиваат не размислуваат за ништо освен за нивната болка и тага,и наместо да зема антидепресиви или да се дружат малце со пријателите,за жал посегаат по својот живот.
     
    На l0vE...-love му/ѝ се допаѓа ова.
  12. Sunshine88

    Sunshine88 Истакнат член

    Се зачлени на:
    25 март 2010
    Пораки:
    1.533
    Допаѓања:
    558
    Тоа е несозреаност и бегање од проблемите што нели сите ги имаме во животот. Тоа е нестабилност на самата личност а и непочитување. Кога не се цениш самиот себе си како личност. Да си го одземеш животот, си се трудел си учел, си работел, и ред други работи и со еден чин кажуваш дека ти си всушност човек кој не ги вреднува благодетите на животот.
     
  13. emce-kremce

    emce-kremce Истакнат член

    Се зачлени на:
    3 декември 2009
    Пораки:
    1.161
    Допаѓања:
    91
    На самоубисто не сум помислила ама баш никогаш, ама сум посакала многу пати да има можност барем еднаш да бидам невидлива appear offline :D за да видам како ќе се однесуваат тогаш сите личности што ги познавам, знаејќи дека ме нема. Инаку самоубиството го сметам за психичка болест која настанува во момент на афектна состојба. Неодамна имав проелт за самоубиство и многу го проучував. Постојат многу факти кои докажуваат дека е психичка болест и дека нјчесто настанува кај лабилни личности кои не се спремни да се борат во животот за да постигнат нешто или да надминат некој проблем, туку едноставно се откажуваат од се, размислувајќи површински без да ги предвидат последиците, едноставно мислат само на тоа дека е моментно решение за крај на проблемите.
     
    На esperanca му/ѝ се допаѓа ова.
  14. natasaltd

    natasaltd Истакнат член

    Се зачлени на:
    2 април 2010
    Пораки:
    51
    Допаѓања:
    43
    abe psihata e slozena rabota,ne se site luge isti i silni kako vas,nekoj se samoubiva za ocena a nekoj gubi se i rabota i semejstvo pa se drzi...razlicni zivotni prikazni,razlicni luge,razlicni karakteri....da ne im sudime koga ne sme bile u nivna koza
     
    На Pamela Daisy, ALe546, BORKA и 1 друга личност им се допаѓа ова.
  15. Eli4e

    Eli4e Истакнат член

    Се зачлени на:
    27 ноември 2009
    Пораки:
    101
    Допаѓања:
    31
    Некогаш се разочаруваме во животот па не ни се живее, но тоа не значи дека треба да посегнеме по тој потег. Треба да бидеме храбри и да ги надминуваме препреките за среќен живот. Јас мн пати сум се разочарала во животот но никогаш не сум помислила на таков кукавички потег.
     
  16. orinoco

    orinoco Истакнат член

    Се зачлени на:
    6 април 2010
    Пораки:
    150
    Допаѓања:
    67
    se soglasuvam so tvoeto mislenje koj nema problemi? nestata koi pravat entropija i samiot proces se vika entropija i nie se obiduvame da vospostavime nekoj red i balans i toa e vsusnost zivotot. a tie koi se samoubivaat toa go pravat vo moment na slabost i sekoja minuta e kriticna za nivnata odluka. ima razni pricini z da se napravi toa , nekoi od razoracaanost vo ljubovta (sto jas ne go opravduvam toa) nekoi zavlegle vo kocka , nekoi znaat dela ke umrat pa si vikaat aja da si gi skratam makite (sto i toa ne go opravduvam oti za mene se sebicni i ne mislat deka na drugite vo semejstvoto im go crnat obrazot-edno e koga lugeto ke recat be se bolen od rak bolest i umre a drugo .toa e normalno e koga ke recat imase rak i se samoubi) . za ovie poslednive gresat ako mislat deka ja pobedile smrtta na takov nacin
     
  17. princessofthedark

    princessofthedark Популарен член

    Се зачлени на:
    15 април 2010
    Пораки:
    1.018
    Допаѓања:
    138
    леле темава...
    колку пати имам помислено на самоубиство, два пати пробав со таблети да си го одземам животот...
    Не сум нестабилна личност но се најдов во една многу тешка ситуација, едноставно се што правев за се што сум се борела во животот го снема за еден ден. Останав сама, буквално сама. Се најдов во ситуација да немам на кого да му кажам што чуствувам колку ми е тешко. Бев во многу тешка депресија, моите родители како и секогаш не ни приметуваа дека постојам на нив им е битно само да постигнам некој успех и подоцна да можат да се фалат пред нивните пријатели. Многу ми беше тешко. Едноставно пред светот мора да глумиш дека се е во ред со тебе, морав да се смеам додека внатре се распаѓав, секој ден се потешко и потешко ми беше, единствен излез наоѓав во самоубиството, како што кажав погоре пробав но за среќа не успеав. Поминаа две години од тогаш сега ми е многу подобро... едноставно го сменив начинот на размислување сватив дека ништо нема да постигнам ако се убијам или ако бидам во депресија, морав да најдам начин самата да си помогнам бидејќи нема никој покрај мене немам ниту еден искрен пријател/ка... Морав да научам да живеам со тоа што го имам макар и сама...
    Понекогаш имам кризни моменти но никогаш повторно не би го направила тоа, никогаш не би се обидела.
     
    На Aphrodite3 му/ѝ се допаѓа ова.
  18. maca.81

    maca.81 Истакнат член

    Се зачлени на:
    25 февруари 2010
    Пораки:
    114
    Допаѓања:
    17
    Самоубиство...?!
    Тоа е многу деликатна и психоделична ситуација за жал.
    Луѓето кои не успеваат да се изборат со своите проблеми и со целокупната ситуација пристапуваа кон ваков чин, меѓутоа мислам дека не е излез.
    Јас изгубив многу блиска, драга, сакана личност ;( и во тој момент сакав да ме нема, едноставно сакав да ме земе со него меѓутоа ни во таквите моменти не помислив самата да си го одземам животот, едноставно чекав да ми се случи нешто во тој момент и на мене па да бидеме пак заедно и од таа страна.
    Меѓутоа ете и тоа помина, не дека веќе не ме боли ама едноставно мора понатаму, ништо нема да се постигне ако се самоубиеш, само оставаш уште поголема трагедија зад себе :(
     
  19. natasa69

    natasa69 Истакнат член

    Се зачлени на:
    28 април 2010
    Пораки:
    52
    Допаѓања:
    4
    samoubistvo-znak na slabost i jas se glupirav mnogupati so takva pomisla ama ajde sto ne se ubiev nemam hrabrost za toa sepak sakam da ziveam i mora da se soocam so problemite kakvi i da se a ne da se glupiram ke si go odzemam zivotot ke se pravam kukavica :fubar:
     
  20. WildAngel

    WildAngel Истакнат член

    Се зачлени на:
    19 февруари 2010
    Пораки:
    1.012
    Допаѓања:
    100
    Самоубиство вршат оние коишто имаат многу слаб карактер, и не сакаат да се соочат со проблемите кои што им се случуваат.Според мене тоа е многу кукавички потег и никако не го оправдувам.Сега, секој во животот си има некој проблеми, па што треба сите да се убиваме?! :?: :^)