Свекрвите и снаите – проблеми

Најблизок да ти побара смештај дури се снајде во странство, нема да му дадеш? Родители се.
За отпосле, кога ќе почнат да заработуваат е веќе друго. Куферите и ќе им најдеш стан, за двајца гарсониера доста е.

 

Ќе му дадам,се разбира.
Него сакам да кажам кого би одбрал.

Па ти рече дека двајцата имаат убави плати.
Од каде сега немале пари?

 

Од кај знаеме ние како им е на луѓето?
90% од нашинциве во странство заминуваат од финансиски причини. Може имаат долгови, кредити, од кај знаеме што ги мачи и каква е реалната слика. Можеме само да судиме по тоа што таа тука ни го пишува.
Башка, нагоре не е така лесно да се допре до стан, не се живее лесно со само 1 плата, има повеќе трошоци, не е само да речеш да си ги земат куферите и да си заминат... ако им било лесно немало да одат во странство по работа ...

 

Ти уште се немаш спакувано!?

 

Да се разбереме зборувам за живот со мајкаму и таткому не за престој од 3 или 5 месеци додека земат плата и застанат на нозе.

Не... ама ќе биде

Никој нема вишок пари за фрлање.

 

Тие немаат ни работа ни дозвола за работа, дошле да најдат нешто за 3 месеци на црно или да чекаат некој да им направи документи (што е тешко), а ти веќе знаеш дека ќе останат со вас година, две или засекогаш?

 

Дечкоми не спомна никакво преселување или двоење во иднина, само бурно изреагира на моето мислење

 

Од една страна ќе искоментирам родеители се, ако решиле да се селат за подобро ако, нека дојдат, макар да ги подснајдете некој месец, договор, документи, пеоцедури 100 има, ама ако се најде работа работите брзо одат. Ама се тоа треба да се седне на маса и да се каже, вака така онака деца, можете/неможете да помогнете ние сакаме да пробаме и слично нели.

Значи зборот ми е човек со човек човечки се разбира.

Наместо задкулисани игри, ти идеш со тебе и мајка му оди тоа прв пат го слушам искрено еве, и згора не се во последен момент дознаваш, дошла, океј дошла, ама да седнете да зборите да се договорите да разрешете што како планираат а не вака задкулисани игри позади грб, денес идам утре си одам, па не и тато ќе иде, па тука ќе седат, па тебе ли да те прашам, и слично на ова ми е еднакво на или не си му баш значајна толку многу а изгледа и дека така е или пак не знам како мисли со главата дека во 21 век од е газда и он кажува а ти молчиш.

Имаш ли работа?
Ако имаш работа тоа е одлично, најди си некоја соба/гарсоњера за почеток и собери куферот и бори се за твојата иднина ама лично твојата. Сите знаеме дека не да е тешко та е претешко плус сам да се бориш ама ако имаш работа е каде полесно.
Зошто да се враќаш?
Седи и бори се јас верувам дека ќе бидеш 100 пати посреќа вака отколку во мк или со неговите напикани у стан.

Значи пак ќе кажам тука проблемот лежи во дечкоти што нема никаква почит спрема тебе, се друго е споредно.
И да дошле и да не дошле, и помагање и се тоа е во ред ама постапките од "ти ќе ми кажуваш кого да донесм тука" или кој ќе живее или колку ќе живеат се еднакви на типичен "маж" што не знае да цени и почитува врска врска која била потенцијална за брак и фамилија.
Проблемот е само и само во дечкото што нема геам почит према тебе, што не го интересира твое мислење, што мисли дека ти си безгласна буква и на крај што те малтретира со речениците со кои што ти реплицира.

Значи оди. Гоу напред и ич не се мисли.
Човек ако е доволно упорен и сам ќе се снајде посебно ако има веќе работа.
Познавам еден куп вакви девојки.
Споредбено со ако веќе останеш со човекот плус 5 и со 2 деца е претешко за кометирање не па да одиш сама да се снаѓаш некаде.

 

Фала премногу на сите за советите, не е едноставно што и да направам ама знам дека не е исто да сум сама со него и неговите да се со нас, ми остана уште нешто да направам што ќе гледам да го реализирам, да му кажам за 2-3 месеци ќе дојдат мајками и братми па можеби тогаш неговите ќе се подразмислат како е, а да останам со нив и да ќутам како ништо да не сум кажала мислам дека не е океј

 

Тоа е детинесто што ќе го направиш. Дали ти кај него си на гости или живееш? Доколку е второто, седни и разговарај и стави му до знаење дека и двајцата сте во ова подеднакво (овде спаѓаат и доприностите и заедничките одговорности што ги имате), и кажи му каде стоиш ти со твоите ставови.

 

Според тебе јас сум глупа значи , јас си најдов работа пред да се омажам и живеев/живееме со родителите на сопругот, тогашен дечко....воопшто не ми пречеше... Не се проблем родителите, проблем е комуникацијата, значи дечкото требало да разговара со тебе кога се одлучил на таков чекор.... Вака кога прочитав од страна изгледа дека тој си прави нему како што му одговара.... И ништо нема да постигнеш ако му речеш : "и мама ќе дојде на 1-2 месеци "
И не сме глупи.... Клучот лежи во комуникацијата

 

Имам впечаток дека ставовите ти се малку контрадикторни: еднаш велиш дека неговите ќе останат година и повеќе со вас, другпат велиш неговите дошле сега, нема пак да дојдат...

Од она што го прочитав, многу членки погоре ти дадоа корисни совети и не би да се повторувам. Знам дека 20 години не се некое животно искуство, сѐ уште ќе осознаваш многу работи, ама...

Кога разговараш со партнерот, биди зрела и внимавај на начинот на кој ги кажуваш работите. Се согласувам дека не е во ред да не си известена за тоа кога ќе доаѓаат неговите и колку би останале. Пробај без расправии да му дадеш до знаење дека сакаш да сте самостојни и да живеете без твоите или неговите. Тоа не значи ништо лично против никого (претпоставувам). Не влегувај во кавга и не ги вмешувај твоите, избегни споредби и докажувања од типот 'моите никогаш не би го направиле ова', колку и да се вистина.

Никогаш, ама буквално никогаш не се поистоветувај со туѓи искуства, како што рече дека другарките ти кажувале како е да се живее со свекрва и сл. Во ред е да собираш искуства, ама нивните приказни не мора да се твои.

Ако и после сите обиди сметаш дека не си доволно почитувана во врската, размисли за понатамошни чекори, какви ќе бидат-ќе одлучиш самата. Среќно!

 

Не сум на гости, живеам, му кажав све што мислам и дека не е убаво што не ме прашал и ви кажав што ми одговори на тоа.

Во претходните цитати кажав дека нема никаков план и не се знае ни кој доаѓа ни кој кога си оди затоа ти изгледаат контрадикторни, живеење заедно со родителите сега кога не сме земени не би прифатила ако сега не сме сами кога ќе бидеме, секој има различно мислење. Дечкоми да ми кажеше на време дека и неговите со нас ќе седат ќе го прашав колку време што како. Не се прави тоа во 5 за 12..

 

Pak mu kazhi. Pak go sedni da razgovarate.

 

И пак ќе те прашам што рече мајка ти? Таа ве познава и двајцата, знае колку сте зрели и моќни да живеете сами во странство. Мора стално да имаш работа, иначе на улица си.

 

@anonimna.999 Одговорите на твоите прашања ги поставуваш на погрешно место. Не си набивај фрустрации по форуми, секој може што сака да ти каже, а ти најдобро ја знаеш ситуацијата. Те советувам да си зборуваш со дечко ти и да се тргнеш понастрана од форумов. Ако сакаш искрен и добронамерен совет, обрати се кај твоите родители. Ти посакувам што побрзо да ти се среди ситуацијата, премлада си за вакви стресови.

 

@anonimna.999 Без навреда ама оставаш впечаток дека за тебе е битно само да сте сами и сметаш дека така ќе се реши се. Најверојатно вие имате друг проблем штом дечко ти не разговарал и не сака ни да разговара со тебе за таа тема. Неколкумина те прашаа дали работиш а ти не одговори. Претпоставувам дека не. Може и не сакаш да работиш а и дечко ти не го замислувал тоа така кога те викнал па веројатно заради тоа ти спомнува дека он плаќа и сл. Што не сметам дека е во ред ама ете и нему нешто му смета и си го кажал. Ако претходно комуникацијата била ок, а сега не е, вие имате многу поголем проблем од престојот на неговите кај него/вас.

Реално почетокот во странство е тежок и за да се успее треба многу труд и одрекувања. За тоа треба силна подршка и стабилна врска. Без здрава комуникација и инат и непочитување не правите ама баш ништо. Тргни го фокусот од престојот на неговите како главен проблем и размисли дали го сакаш и сакаш да останеш со него и покрај тоа што би можеле некое време да живеете со неговите. Секое добро.

 

Работам и плаќам се што треба да се плати, кирија, јадење, сметки и супер ако само некое време останат неговите, ама тоа воопшто не е дефинирано, ниту се знаеше дали воопшто ќе дојдат ни кога ќе си одат.
Ќе ја послушам @meggle бидејќи секој ќе каже што сака и што мисли дека е најдобро од негова страна, сите сме различни, ако тебе не ти е проблем на 20 год да живееш во заедница со родители на дечко, мене ми е. Секое добро и на тебе.

 

@anonimna.999 Те сфаќам. Знам дека не ти е лесно животот ти се менува скроз. Друга држава, други навики, други луѓе, се е различно. Мора да разговараш со дечко ти. Ти си отишла со него да живееш, мора да се дефинира што и како планирате понатаму кога веќе велиш дека неговите не биле во план туку така непланирано излегло.

 

Он ми кажа дека ништо не планирал, неможел да им каже на неговите да не доаѓаат што е во право неможе такво нешто да каже ама може да дефинира до кога ќе седат и колку ќе седат со нас. На крај кога ќе размислам се е до осетот на родителите само што никој не е должен тоа да го трпи. И дали се изнајмиле 2 посебни соби или еден поголем стан парите се исто само што никој не го спомнува тоа, не викам јас одма него за неколку месеци ама тоа воопшто не се спомнува.