Свекрвите и снаите – проблеми

Нема поточно од ова! Нека се запише негде како правило.

 

Штом е со тенџере дома, значи им одговара. И мене би ми одговарало.
Замисли по 8 часа на работа, да седнеш на спремна маса, ни запршки ни ништо. Кога им одговара седнуваат, кога им одговара си одат. Овде свекрвата е оштетена, секој ден над шпоретот стои.

 

Свекрвата секако над шпорет ќе стои кај за 2 таму за 4ца,ништо страшно.Мене би ми било задоволство.

 

Хаха искрено ме насмеа постов каде си пишала помагај го балкански. Уствари што поточно мислиш?
Зошто возрасен, здрав, прав и работоспосебен маж уште да ги цица своите родители? Дали свекор и свекрва не смеат да имаат сопствен живот, да уживаат во пензионерските денови бидејќи мора да гледаат внуци, а богами воопшто не е лесно на 60+ Треба многу кондиција и психа.
Пензионери го прошетаа цел свет а кај нас не сум слушнала таков пар зошто срамота е нели, па имаат обврски дома, па внуци, па што ќе речат комшиите и на крајот на денот тие се главни виновници, најомразените и најозборуваните од страна на снајката што и да направат никогаш не се доволно добри, па како и да се кога секогаш ќе постои судир на генерации растени во различно време

 

Знам дека не се сите како мене, мрза сум, си признавам.
Има разлика од млади до млади. Јас и маж ми пребирливи, па специјално мени ни прави свекрва ми. Некогаш и различно за нас и за нив.

 

После 8 часа на работа би јадела сешто само да не готвам.
Нормално ако сме во добри односи.
Тие очигледно се.
Е сега инает ко мене,ќе трча по две мали деца и ќе си готви сама.

 

Мислев сам без родителска фигура, може со цимер, партнер... Имам живеено и скроз сама и искрено мене ми беше супер. Само јас и социјализирање е комплицирана тема за во друга прилика. Сепак, сметам дека без разлика каков си треба да се проба живот без родителска фигура пошто еднаш мораш да научиш да се грижиш сам за себе

 

Па сега, оштетеноста е субјективна
Ги познавам луѓево, не се чувствува оштетена

И кај мене во фамилија имам сличен случај, затоа не ми е чудно.

 

еве сум јас! имам живеено сама и дефинитивно не ми беше убаво, ниту сега не би сакала скроз сама. не дека е нешто за да ми завршува друг работа, еве и сега знам да си средам, изпазарам, платам сметки, да се исперам, испеглам, да зготвам не многу ама ете има лесни работи или полуготови купени. мене ми е прекрасно живеење со родители. едноставно сакам галама, муабети постојано, друштво. и како помала имам живеено баш во заедници и ми било топ. кај мојот дечко што планирам да ми биде маж се само он и неговиот татко, искрено ми е претивко кога сум таму, сакам полна куќа, сакам галама и никогаш не би ми сметало да живееме и со неговиот татко во заедница. се е до карактерите, не мора да значи дека ако живееш со свекрва или свекор во мојов случај дека ќе ти биде хорор. и во заедница може да имаш приватност и уживање и плус помош ако се океј карактери и ако си ставиш граници и знаеш да се поставиш

 

не баш

 

Па и тоа е субјективно реално
Кој што подразбира под приватност.

 

Е да во право си.
Да сменам, јас не сметам дека би можела да имам било каква приватност во заедница. Од 90% од мислењава на темава само поубедена станувам

 

Секој може да се грижи за себе и да стане независен ако сака. Ние сме битија способни за било каква адаптација. Повеќе сметам дека е финансискиот дел, иако мене не би ми бил пречка, затоа што и вака и така инвестираш во некоја недвижнина, разликата е што некој прават спрат од куќа кај родителите, некој инвестираат во реновирање на веќе постоечката фамилијарна куќа, другите уплаќаат учество, или посреќните и поретките купуваат стан со целосна сума. Всушност се зависи што ти е целта и што сакаш од животот.
Секако е подобро да живееш сама со партнерот, од аспект на мир, интима, слобода, али делот со домаќинските работи, ако некој ми каже дека ужива, ќе знам дека лаже, суши

 

Не уживам, имам напади на бес кога треба да чистам Ама ме теши тоа што имам апсолутна слобода. Ама на крајот на денот сите сме различни.

 

Jas nesakam da ziveam ni so edni_ ni so moite ni so negovite,15god sum izlezena od doma i ne bi da ziveam vo zaednica ama ic!
Imam sin i dve kerki,koga ke porasne sinko ke si zivee sam(od koga ke resi deka treba) ke dobie se sto treba od nas i se sto mozeme da mu pruzime.
Ne mislam deka rositelstvoto zavrsuva na tie 18 god( ne samo finansiski), deteto treba da se osamostoi, da porasne,da nauci od greskite, da nauci da zivee vo
sopstvenata koza!
Koga ke stanam svekrva ne planiram da se raspravam, ako mu trebam za deca cuvanje,za pari,za muabet,za podrska ...tuka ke bidam bez razlika kakov ke bide zivotot!
Kerkite,... hmmm... ubavi na majka... ne gi dava majka lesno...se salam!
Istoto vazi i za niv, se sto ke imat ke se deli na ednakov del!
Roditel si cel zivot ne samo koga sakass
...

 

И нема да имаш верувај ; ќе мора според туѓи навики да се прилагодуваш.

 

Еве и да не мораш да се прилагодуваш и да се неговите ок луѓе како може да имаш приватност? Па и да не сакаш се се слуша и се гледа. Еве јас комшивкава до мене не знам како се вика ама знам кога станува пошто го слушам алармот, знам кога јаде пошто тропа со тањири, знам кога збори со нејзините пошто се се слуша. Ретко кај има добра звучна изолација, а сигурно никоја не сака свекрва и да знае кога имаат секс, кога се караат и за што зборат. Едно е рандом комшии, друго е родителите на маж ти.

 

Си ја сакам приватноста за цел ден по гаќи да седам и цела куќа да е хаос, зашто денот ми е таков. Сакам приватност за да можам кога е мм дома да си правиме што сакаме и кога сакаме. И да сакам приватност за се и секогаш

 

Епа тоа е до луѓето да знаеш. Не зборувам за кога живеат во еден ист простор, со едно вц, кујна.
Нит ме интересирало дали над мене братучедиве имале гости, јаделе, пиеле, излагале, нит нив ги интересирало за мене.

И искрено еве во зграда, пак не знам кој што прави, прво не ги ни познавам освен овие што се одма до мене, второ сериозно не ме интересира.
Треба да е не знам, журка некој да прави па да приметам.

Ако никој не го чеша носот да проверува, сосема е ок живеењето на два ката, ако сите си го сфатат тоа како живеење во зграда, а не во заедница.

 

Да си ми жива.