Свекрвите и снаите – проблеми

Јас те разбирам што збориш. Ама ја разбирам и Александрит. И сите што влечат на своја страна. Сите зборите од лично искуство и моменталната позиција. И јас исто. Ама и тоа се менува исто како и луѓето. Како и приликите и условите. Сите сме со своја нијанса на сиво.

Тоа ми е муабетот. Убаво е да се планира. Реалноста е малку погруба. Некогаш се редат коцките. Некогаш имаш време да скокнеш прво па да кажеш оп. Некогаш само ќе скокнеш и тераш. За повеќето е дека прво скокаат оти се немало поинакви услови. Не обвинувам никого, секој доволно си ги чувствува последиците од своите избори на свој грб. Сигурна сум дека овде освен оние за кои свеки им е за се крива, другите знаат дека треба да работат на можности.

Со сите се сложувам и не се сложувам. Иднината и претходно реков е многу неизвесна за сите нас. Сите сме и минлива и менлива категорија со времето. Последново ми е малкуцка ноќна филозофија за фото финиш.

 

За тоа што било нема назад.
Идејата е да воспитуваме идни поколенија дека ќерките не се стока па да си ги предаваат мајки на свекрви, мажи да ги бркаат од дома итн.
Женско дете исто колку и машко.

Премногу жени живеат во агонија, од што немаат избор. Таа судбина да ја спречиме за идни поколенија, доволно е.

 

Ова е веќе мислење од зрела особа.
Баш ми е мило што ете и вие сте во коректни односи, штета што се ретки.
Пелените што се фатија сите се најмал проблем, жени доаѓаат менуваат и си заминуваат 5мин работа, си имаат и техники на вртење, друга е смислата на муабетот, јас кога го гледам син ми како плаче по неа, ја влече по соби се радува, таа пак душата полна и е, никој не сме вечни, само тоа калкулирање и чукање во гради на крајот никогаш не испаѓа по наш план, не знаеш животот што ти носи и во дадени ситуации какви одлуки ќе донесеш.

 

Со бившата свекрва до скоро имав контакт, а и со бившиот девер.
И многу го сакам посебно него.
Ама животот е.. јебига.

 

Точно. На прво место е потребна еманципација. А на второ поддршка.
Знаеш, многу жени се спремни да си одат, ама немаат каде, немаат поддршка. Физички не се малтретирани, само психички, ама тоа не се смета за единица мерка за несреќа.

Не се жените криви што не мислеле. Се случува човек да не размисли и да не се пресмета. Не е нешто за чудење и триење сол на рана.
Силење јас знам можам умеам и најдобра сум, е преценето. Посебно дека успеале сосема сами, а позадини колку сакаш.

Веќе и претходно кажав, кај нас главен проблем е отепаната држава. Зачаран круг. Плати ниски, кирии високи. Поддршка од држава никаква. Мајндсет е дека наследството оди кај братот.
Мора некој да е крив, свекрвата се разбира.

Е така. Не знаеш што ке ти донесе животот. Реално може да те стегне шлог или мозочен, па мажот за кој се силиш дека е небитен, да треба да те издржува финансиски и лиги да ти брише.

 

Да знам.
Со двете сето ова чекор по чекор се размислуваше.
И се најде чаре.

Оти бараа чаре и најдоа. За мене не е фер да ми дојде некој и да ми побара совет, а да му речам "аууууу стварно, греота си, сите се криви".

Прво не правам такви муабети, не сакам празни муабети, не оговарам свекрви оти ми е досадно тоа. Не пцујам итн.

Ама ако сакале решение и мое мислење, а сакале, го добиле во форма на искреност и поддршка.

Никому не кажувам како ТРЕБАЛО, посебно ако не прашал. За иднина/чекори, секако, ако сме блиски, зошто да не?

На крај краева, мене таа нивна поддршка ме извади најмногу од го*на, и нивната и на семејството.

 

Мајка ми има скоро 65, одеше на работа и паралелно работеше аргатска работа до 64, сега работи пак аргатлук што се вика, реди зеленчук и овошје, по ниви, по минимум 12 саата во денот, фала богу здрава права и жива е, од мене има повеќе енергија. Се може итекако. Тетка ми исто има смени 12 часовни па има најдено кафуле што секое сабајле го чисти во 6 саат, таман за и после ноќна и пред дневна смена да може да го заврши. И кирии има и помали, добар дел од животот мој под кирии го имам пројдено, имаш и соби за 5000-8000, има во подалечните населби и за 4000. Овде кај мене во Ѓорче се издаваше за 4000 соба со купатило.

Иако е надвор од темата, факт е дека треба да се размислува пред брак но има непредвидливи работи. Мене 3 дена после веридба ме избрка зошто му текна дека ќе треба да зимам породилно кад тад, ќе имам деца сега... едноставно не ми продолжи договор и тоа е, а јас бев сигурна дека имам работа и тоа на тоа време со солидна плата. Маж после 12г стаж во една фирма си остана без работа во најголемата криза во државава, среќа е снаодлив, брзо се снаоѓа и најде работа одма, иначе за никаде ќе бевме.

 

Да, ама мајка ти, тетка ти сигурно немаат пореметување во центар за рамнотежа и не им се врти на секој помал напор, и сигурно не пијат по 3 апчиња дневно за тоа. Како си кажувате вака ко демек секој може. Не, неможе. Вакви споредби, кога не знаете ситуации, ама колку да се пофалите демек еве овој може зошто не и тој,не се на место. И ја знам жена што на 70 години оди чува стар дедо, со удар, му чисти, ручек му прави, свекрва ми до мај месец струја беше по куќата, бавчи, прашинка немаше, ама од летоска трпи болки, артритис има, едвај смука еднаш неделно.
И еве пак ќе кажам јас барав стан за мајка ми и тогаш немаше.Да,може се наоѓа ако бараш одредено време, а неа и требаше во рок од 2/3 дена, а јас од 200 км подалеку можев да и барам само онлајн. И така.

 

Од кај знаеш што имаат мајка ми и тетка ми? Ако веќе мора да споменеме тетка ми е асматичар, во најгустата магла и загадено оди по 20мин пешки за да сработи. Не пие по 3 апчиња дневно, пие по 13. Мајка ми од работа почна да има невролошки проблеми, ама мора да работи, иначе ќе нема што да јаде зошто од 24000 пензија 23000 дава за кредит, со 1000ка кој успеал да излезе на крај еве не знам.

 

Јасно е дека не може секој и тоа не е спорно и стварно е неубаво што ја дискутираме мајка ти, верувам нејзиното искуство општо влијаело ти да не трпиш срања од никого, пошто знам дека не трпиш иако имаа обиди

Само, ПОМИНАЛО. Да беше денес, јас ќе ти речев пушти ја кај мене. И не се*ам озбилна сум. Како што верувам имало некој роднина, пријателка, што би и' понудиле кров дур се снајде. Ниедна жена не треба да дозволиме да трпи.

Во мојот случај моите другарки први ме викнаа кај себе, во смисла знаеме дека финансиски ти е тешко. Никаде не отидов, ама тој "грб" значи... неописливо искрено.

Таа промена од нас почнува, не од некој таму. Само со поддршка, пружање рака и притискање на институции, може да се направи промена.

Знам за жена, во др. држава мажена (иначе од мк) со непознавање на јазик, со завршено основно само, од затуцано муслимаско село овде беше. Ја затепа маж и' и го пријави и да, државата и' помогна и таква невработена, без да знае јазик, без ништо, сосе две деца ја згрижи.

За тоа да се случи овде, мораме да притискаме, а не да дозволуваме да не' заќутуваат и заплашуваат.

Феминизам не се докажува на свекрви, туку во взаемна поддршка и подадена рака на секоја да излезе од ситуации во кои се чувствува безизлезно.

 

Мајка ти имала одлична плата штом сега зема 24000 пензија.
Значи не е пример бидејки ние зборевме за минимална плата и кирија.

 

Луѓе, децата треба да ги одгледуваме да се самостојни. Да не дозволиме идните генерации да се дел од вакви проблеми.

Затоа најдобро е како на западот - на 18 години веќе нека си е сам. Или ако учи факс, до 23 максимум. Потоа да научат да се снаоѓаат, сами да си се самостојни, да си имаат лично нивен дом од нивни пари. Родителите само да помогнат евентуално, доколку можат. Ама да помогнат и за возврат да не мислат дека ако на пример помогнат дел за учество за стан, дека е нивен станот.

Ова со свекрвиве и снаиве нема крај инаку... Само одделно живеење - на скроз различни улици/градови е мирот. Во дом кој јас сум го спечалила, изградила, не може никој да дојде и да ми се прави газда и да ми разрушува здравје.
Јас живеам во различен град од свекрва, и еднаш годишно доаѓа кај нас. Станот ние си го купувме, па си е баш културен гостин Двајцата сме од ист град и почесто си одиме ние. Ама и кога сме таму, јас дома кај моите сум си. Не вреди да се нервирам за ден-два шо ќе одиме до таму, да се полнам нервози за цел месец. За тоа што кај нас е гостин, јас ако спијам кај нив, ми наплаќа х100.
Да треба да се вратиме да живееме таму сега, попрво би спиела под кирија.

 

Извини вака мајка ми има хобб, ако не знаш што е прогуглај.
Жената работи како магаре. Ама кога ќе ти кажам како магаре стварно го мислам тоа. Спие по 3-4 саати др се работи. Пошто е сама, има рата за стан, дете (17години) за гледање, школување, сметки за плаќање и треба да јадат. И се тоа САМА од никого 1 денар не побарала.
И да побарала уредно вратила.
Такада се се може.
Колку се сака е веќе друго.

 

Браво за мајка ти, браво за сите. Немам намера сега и мајка ми да ја правдам зошто може нешто или не. Секој си знае за себе што мака има и колку нешто може или не

 

Браво за нив. Не се сите луѓе исти, сфаќаш? Ти мене ми реплицираше и јас кажав што имав да кажам.

 

Да бе, сите со минимална плата живеат. Никој нема ни роднина, ни пријател, ништо. Мислам не знам кој уствари ти е советот за жени што се малтретирани од свекрвите, а од мажите немаат поддршка.
Озбилно.
И после сите примери дадени, освен што на сите ни најде зошто не е така како што викаме и не живееме како што викаме, совет е што? Седи, трпи, повлекувај граници што маж ти ги урива?

 

Во што ја претворивте темава, во натпревар чија мајка повеќе може да истрпи?
Се надевам не им зборите слични муабети и на децата.

 

Пишав дека дискусијата беше за кирија и плата од 350 евра.
24000 е голема пензија што значи платата била многу голема.
Со голема плата можеш и у хотел да живееш.
Не знам за што ми реплицираш.
Досадно ти е па измислуваш дискусии?
Кога ќе се појави жена што свекрва ја брка и малтретира ,а мажот и не ја подржува ќе дадам мислење.
На демагогии и млатење празна слама не губам време.

 

Е, па моите свекор и свекрва комплетно спротивно. На неполни 60 години остануваат без работа, релативно здрави ама фаќа корона пандемија и тие веќе не проработуваат од страв и остануваат на грб на децата. Едниот корона да не фатам, другиот досадно ми е работам, си имам стаж. Од друга страна без денар настрана, до пензија, и со сфаќање дека децата се должни да ги гледаат затоа што и тие кога требало "се жртвувале" за децата, плаќале факултет и сл.

Да скратам еднаш не сме добиле фала што им се најдовме неколку години. Сега со пензии, немаат речено, чекајте едно боди да купиме, внуче ни стаса. Свекрва дури и сметки ми покажа колку ја коштало тоа што нејзините роднини ги почестила за раѓање на внучето.

Плус со драма дека ни син, ни ќерка, ни снаа, ни зет не прават да се чувствува добредојдена да остани да седи во една од куќите.