Свекрвите и снаите – проблеми

Е добро де, не мора за се да се контрате. После зошто биле вакви, зошто биле онакви. Земи нешто што ти се допаѓа, другото кажи и дека не ти се свиѓа. За по дома мода не мора да тераш. На крај краева, таткото на твоите деца ги носел, баш би било убаво да им се даде живост на некои алишта. Ти си имаш други проблеми со свекрвата, па секој гест го гледаш како опасност, инает, безобразлук.

На крај краева, не ни мораш ништо од тоа да земеш, кој те тера со сила. Од една страна те нервира свекрва ти, од друга страна имам чувство дека ти е страв да и преречеш нешто, па полесно ти е да ја оговараш. Те нервира, батали ја, не знам зошто ја ставаш во мисли и на душа секој ден, цел ден.

 

Секој си одлучува за себе, и за своите деца.
Само си се надоврзувам на мислењата, свекрва ми не ја ни гледам, и научете темата е за проблеми, ако сте задоволни има тема и за тоа.
Ако не нека ја заклучат темава, како инаку ќе постои се уште ако не пишува никој на темава.
И од кај знаеш јас дека не и пречекувам кога ќе се видиме?
Еднаш во месецот ако ја видам, живеат во друг град.
Алиштата може и да ги даде на внуците кога ќе се оженат/омажат.
Нивни се тие алишта што ги чува, не на мм.

 

Ме навраќаш на стари рани, уште не оздравени.
кога се породив, прво слушање уште во болница - Млеко ти дојде?
Мене градите меки,абер немаа ни капка да ми капне, оваа ѕвони зелка ставај чуено недочуено. Ај помина тоа, дојдовме дома, нормално она главна од болница кога излеговме, дома дојде горе, до гуша го покрива детето, мм и вика топло е, оваа - Иване (пр. име на мм), тебе вака те покривав. Готово реплика на мм се роди, не друг човек. После имавме случај кај што плачеше женава буквално, "ама јас сакам да цица", мм и вика, а ние нејќеме, ти битно сакаш. А она ни за мм ни за золва ми немала млеко. Ама за мене збореше дека од мрза не сум доела. а ќерка и и за двете исто немала млеко,еее ген било тоа. Па ми се носеа комшики пред нив да цицало јас од инает шишето го земав и му давав АД, не ќе се докажувам пред комшики дека немам млеко. Ми стоеше над глава како наставничка на тест кога ќе цицаше "го чепкаше "цицкај ми бабе", ама јас тој период не бев некако своја и си ќутев, а се нервирав многу и на крај подивев. Во 10 навечер ми се носеа комшики со деца да го виделе детето, ми го зема од раце полузаспано, на 40 дена се налути што барал мм во црква, она не одела со маж и тогаш, со свекрва и си била. И тука негде веќе почна да прекипува тенџерето и покажав заби. Прво мм не ги гледаше така работите, па после и он се подосвести и почнавме некои граници да ставаме. Имаше навика секој ден во исто време да ми иде и од инает да ми го ниша за да заспие пред време, колку ете таа да се каже го заспала. Ова и беше совет од золва ми, да си се качува да го гледа, зошто јас не сум и го носела. А да,кога се породив, се лутеше зошто не сум го оставала со неа во количка да се учел да спие со нејзиното тропање со тањири и виљушки, ја цитирам "луѓе детево треба да се научи на звуциве со мене ќе седи кога ќе се врати Моника на работа". Јас и викам "не знам колку пати кажав не се враќам на работа" оваа уште толку "што ќе ти фали, не ќе седиш дома ко мене цел живот". Абе болесници.
Е сега кога ќе погледнам наназад многу имам постигнато во поглед на тоа нејзино понашање. Само страв ме фаќа здравје второ кога ќе родам, дали ќе треба истово да го поминувам, зошто не верувам дека ептен нешто научила, туку само се воздржува сега за сега, зошто чат пат слушам "кога ќе родиш второ, ќе мораш да одиш на работа, не може две деца со една плата" и така знам дека се надева на тоа второ дете дека ќе ги лечи комплексите кои не успеа на првово да ги излечи. Леле се напнав сега, се потсетив зошто ич не ја сакам околу своето дете. Не сфаќам како не гледаат што прават и дека сами се криви за нашиве постапки. Не сфаќам што таа желба да се главни дома кога ќе се роди бебе. А да, најголема болка и ден денес им е, што син ми е левак, ко мене. Абе како болест да е се понашаат. Дури еднаш ме праша "како пишуваш, не сфаќам, обратно на листот?" ја и викам "да и обратно читам". имаше ситуации кога намерно во десна му даваа да јаде нешто, пр. портокал боцка,он си ја зема со лева,оваа му вика не во таа рака, во другата. Болести разни. И после ние сме посесивни.
Знам дека има и полошо, ама тоа ич не ми олеснува, зошто сепак и ова не е во ред да го трпи некој.

 

Јас пак обратно, толку бев дива по породувањата што никој не сакав до мене освен мм. Ни свекрви, ни мајки. Па уште да ми виси над цицка додека дојам или да ми носи комшики лелее ...
Според мене не треба да се преминува преку некои работи кога ти задираат во интима и приватност туку од старт треба да се сосечат таквите глупости од корен. А не вака после 5 год да се нервираш...
За второто ,со твоето искуство ни секунда не треба да трпиш вакви простилаци. Чувај си го мирот ,па кој сака нека се лути .

 

Значи некој кога ќе се бори неколку години за дете, и тоа по потешкиот трнлив пат, зад себе неколку неуспешни ивф, и после неколку години откако ќе добие дете, изложен на разни хормонски терапии, стимулации, крварења, лежење по болници, и те како ќе му биде мерак на тоа дете да му купи се ново, со душа го чекам тој момент.
Оф топик, ама сакам да доловам ситуација.
Инаку не ми е проблем од на мм братучетки или од другарки да земам од нив нешто, ама децата се по 4-5 години, не 20 години, тие алишта мувла веќе фатиле.
Кој не го поминал потешкиот пат за дете, може да паметува.

 

Ти го почитувам трудот за да дојдеш до детенце, капа долу за тебе и за сите што го поминале и поминуваат тој пат .
Јас останав бремена од прв обид со двете деца, па и мене ми беше голема радост и мерак шопингот за бебе. Тоа е посебен момент за секој родител, без разлика дали е по потежок или полесен пат одено.
И јас сум користела облека од малата на сестра ми ,но тоа биле 2/3 год стари алишта, 20 год стари искрено ни јас не би облекла на бебе.

 

Извини, ама тоа не значи дека јас помалку си го сакам детето и немам мерак да му купам нешто ново.

Разликата е само начинот на кој настанало тоа дете. Ништо друго.

 

Дај боже да ти се оствари желбата, тогаш буквално блокирај ја и кажи му на маж ти. Зошто читајќи ја нема на раат да те остави, бидејќи ќе и биде прво внуче од син долго чекано. Да не си имаш нервози слики ако треба праќај и за да го види, а во живо тек кога ќе се опоравиш и бидеш спремна. Не дозволувај и радоста да ти ја одземе изигравајќи мајка на дете кое си го чекала години. Знам ќе има коментари и бабата е желна и чекала години за внуче. Да ама мајката е таа која повеќе патела и поминала трнлив пат за да го добие за некој во тие моменти да и држи "предавања и кажува правила и прописи".

 

Најврв, значи нај ми е кога паѓаат во несвест зошто бебето цица. Па те убедуваат дека премногу цица, треба да се дои на 3 саати, па го прејадуваш, па молзи се, па одбиј го млекото ти е вода, одбиј го после 4 месеци манџи треба да му мацкаш да се заучи, одбиј го јас да го чувам ти оди на работа, одбиј го одбиј го.
Колку треба да си безобразна и себична да не сакаш бебето да е мајчино млеко само за ти да го чуваш?
Еве второто дека ми е на ад, па се утепа од чување.
Ако ви кажам дека 3 пати во годината ги гледа само за мој инает пошо не и дозволив да ме замени?

А за стари алишта не се замарајте, мене ми ги симна од таван, јас ги земав и на друг таван ги ставив и сите задоволни.

 

Мојата паѓаше во несвест дека не цицало, зошто сите комшии ќе ме осудувале. Снаата од јатрва и криеше дека детето е на АД. Ја со гордост се шетав со дозерките, термосот и шишињата. Многу ми е гајле мене други што ќе речат.
Со кои болесници сме опкружени значи.
И тоа стручњаци изигравање ко демек они знаат како треба, они изгледале деца, а уствари нели свекрвите нивни им ги гледале децата? Од кај имаат искуство ко така? Само мир да немаш работава. А колку би било супер, кога секој би си ја гледал својата работа. Само толку е доволно. Ај за прво демек не знаеме па ќе ни продаваат приказни, ама на второ или трето? И за тоа ли пак ништо не знаеме?

Си кажа мм после 2 години така нешто. Демек јас сум крив што во почетокот не ги сместив сите кај што треба. Ама зошто да има потреба ние да им објаснуваме кај им е местото? Ко со деца мали да имаме работа. Иначе за тоа што ми ги уништија првите месеци од животот на син ми,дур сум жива ќе се јадам и ќе ми е криво.
си знаат и мајка ми и свеки, уште 10 да родам, нив дете под 2 години не им се остава.

 

E не е баш исто, верувај.
Тие што го поминале тој пат знаат.
Не е исто природно и преку ивф.
И психички, и физички, и финансиски пропаѓаш, што за финансии е најмал проблем, дај Боже да дојде до тоа, се ќе заборавиме низ што сме поминале.
Како можеш да споредиш по природен пат и преку ивф?
И како што пишав, не ми е проблем да му облечам носени алишта од на мм братучетките, 4-5 години стари, ама 20 години....

 

Јас радо би користела алишта позајмени ама еве никој не се понудил (освен свекрва и тоа алишта 30-40 години стоени, крпени, пожолтени и слично), така да фино културно секој месец дел од платата ми оди да обновам се што ќерка одрастува.
Е сега многу е битен и начинот на кој се прави тоа. Да ми понуди другарка, братучеда, па и свекрва, било кој на фин, културен начин и да се алишта во добра состојба, радо би прифатила. Во случајов кај нас за бебето од золвата, пред таа да се породи, вади свекрва алишта стари, ќерката (золва ми) и кажува дека не сака. Свекрва ги пери алиштата и во секој момент кога ја чува внуката и облекува стари алишта со изговор дека детето се извалкало, таа не знаела кај има нови, и слично. А за се друго знае.
За моето дете не и успеа со алиштата од старт, почна со ќебиња, постелнини, што ајде не е проблем ќе ги користиме. Продолжи на 5-6 месечно дете да дава стари синтетички играчки. И објаснив дека не е проблемот во играчките да ги користи, туку премало е да става такви работи во уста, не знае да игра. 3-4 дена траеше нештото, после пак. Изваде огромна мечка синтетичка демек да се потпира бебе кога седи, како фотелја да ја користи. Баш се трефна да сме на ортопед тогаш кој строго забрани потпирање насила на бебе за да седи, па откако мажот ми и се развика, така навредено собра се. И нормално пак некоја недела траеше тоа. Сега повторно кога бебка е поголема, играчките се во акција, одново вадење, нудење.

 

Сега муабетот е да сум нашла работа, она ке ми чувала дете. Ама не. Она нека најде работа јас дете ке си чувам.
Одговор им е како на неа свекрва и ѝ го чувала детето док она раб на нива.
Море ич не е*ам жива сила. Ке си најдам раб онлајн ама нема она да е 10 саати со син ми.

 

Вие се жалите вашите свекрви сакаат да се со внуците, мојата пак обратна е, ако го оставам ретко некогаш ќе ти мерува и ќе ти пишува, ајде до каде сте, детето не седи, он е многу приврзан за мене, па вика ти од овој нигде нема да можеш да одиш, демек знаеш таа ќе го чува оф бре... Дете многу пати знае да плаче се нервира она си стои , јас ќе работам нешто по дома и идам да видам што е работата, наместо нешто да се потруди да го заигра да го залаже, само знае да каже не седи, тебе те бара тоа и е најлесно, а детето што е многу по мене е нормално, како прво мајка , како второ секогаш гледам Така кога се мачи нешто мене нормално ми е жал и реагирам, она се пули само, и после јас сум го научила така, не ќе сум можела нигде да излезам без него...... свашта

 

Исто како што вие имате право да се жалите дека не ви се погодиле свекрвите, така и ние што немаме проблеми со свекрвите имаме право да пишеме и да дадеме некој совет за да ви е полесно. Ако сте вакви во реалност какви што сте на форумов, не ме чудат некои работи. Ама вие си знаете, правете си како што мислите дека е најдобро.

 

Кој како заслужил такви сме.
Едит: точно пиша дека ние си знаеме најдобро, никој не ни е во кожа па совет да ни дава, си има и за тоа стручни лица.
ПС:ова ни е издувен вентил, и тука не не оставате да се испукаме.

 

Ве оставаме, ама секој добронамерен совет на нож го дочекувате. Тоа е проблемот. Никој не е совршен, па ни вие.

 

А каде побарав совет?
Ако побарам ок, ама јас не барам совет, си се надоврзувам со мислењата на другите членки, нити се жалам сега, ниту совет барам, постапувам според заслуга.
Не знам зошто тоа ве погодува вас добрите снајки, тоа што ние лошите си разменуваме мислења?
Ако не ви се допадне нечие мислење, одминете го, или игнорирајте ја членката и крај.
И сте запнале само по мене, а јас само си се надоврзувам на мислењата, а не само скокате.
Знам дека тука не можеш да се пожалиш, и прекинав, ама сега и ако и рециплирам на некоја членка што се пожалила, и тоа ви смета, гајле ми е мене за свекрва ми што еднаш во месец ја гледам, си имам многу посериозни работи за да се замарам со свекрва.
За лошите лоши сме.

 

Не сум се уште мајка, и ова го пишувам како дете кое израсна во иста куќа со баба и дедо. Колку убави спомени имам од моето детство, со колку љубов и внимание израснав. Баба ми знаеше да ми рече ќерка на баба, а мајка ми тоа не го сфаќаше како крај на светот, туку беше горда и среќна на блискоста која ја имавме. Се случуваше и да спијам со нив кога бев мала, многу ги сакав тие вечери кога ми раскажуваа приказни и ми збореа за нивната младост, па со баба ми како се смеевме кога дедо ми прв ќе заспиеше и ќе почнеше да рчи. Јас знаев и се уште знам кои ми се родители, никој не го одрекува тоа, но знаев дека имам уште две личности што ме сакаат како свое дете. И кои јас ги сакав и ми беа најмили.
Ама, мора да се спомне дека баба ми беше жена на место, иако беше од таа генерација кога ги учеле дека снаата мора да ја слуша свекрвата, таа иако на моменти беше тврдоглава си знаеше каде и е местото во животот на моите. Не им се мешаше во бракот ама им даваше до знаење дека секогаш е тука до нив за поддршка и помош. Со мајка ми одлично се сложуваа како снаа и свекрва, па оттаму доаѓа и односот кој и ние две го имавме.
Мојот заклучок би бил дека секако доколку се разбрани луѓето не им го одземајте на децата времето со нив. Мислете на своите деца и колку убави спомени ќе имаат тие, поубаво, повесело детство исполнето со многу љубов.
Во случај кога се неразбрани, сечи на време.