Хелоу бичес. Факт е дека твоите/моите, нашите/вашите, јас/ти, сите ќе умреме. Човекот го занима дали тогаш ќе си држиме збор и ќе си пуштаме музика после ден или два пошто живот си тече или постои нешто што се вика почит, ред, болка...во завниснот колку близок ти е. Лошо се изразил али поента на место и ептен логична. "Со срцето тажам" дури ми зуи музика на уши со слушалки или седната во кафиќ ми е најкринџ нешто што го гледам кај поновите генерации во обид да отфрлат стари ѓомити затуцани правила. Шо не се радуваш со срцето туку роденден му правиш на детето? Што одиш на свадби кај блиски? Толку е тешко недела или две да не седнеш во кафана оти близок ти умрел?
Татко ми умре пред 4 години.. Мојов ме побара за жена 3-4 недели пред да умре татко ми .. Го закопавме татко ми и после некој ден одиме кај свекрвица, а она ручек спремила за нас и уз муабет ми вика - Ајде сега што ќе чекате уште, кога ќе правиме свадба? И така со години живееш тука.. Го погледнав мојов, не реагираше.. Ја погледнав неа.. Она си продолжи со истиот муабет.. И реков - свадба уште долго нема да има. Си станав и си отидов дома..не во СК, во таа дома таму Тогаш заклучив дека свадба нема НИКОГАШ да има.. Ама на никого не кажав. На неа не и замерив, немам намера да си трошам нерви и емоции на тоа.. Не ми беше сеедно, ама да држам лутина и да се нервирам за трети особи - ноуп. Мојот тригер за одлуката беше неговата (не) реакција.. И ден денес ни матично ни свадба бидна.. Мајка ми умре пред 1 година.. Јас тв пуштив 1 ден после погребот.. Мајка ми за татко ми носеше црно до денот кога умре, си жалеше со срце и душа.. Ама после смртта на татко ми она самата рече - деца пуштете телевизор, умре он што умре, се спаси од ракот. Ние мораме да продолжиме да живееме. Јас и ден денес жалам по двајцата, на мајка ми пред 3 дена година и вадевме.. Ама животот не ми прекина. Едноставно, жалете си како душата ви кажува. Кога ви се плаче - плачете. Кога ви се слуша музика - слушајте.. Ќе има денови кога од кревет нема да ви се станува и ќе ви се плаче.. И тоа е ОК. Се е ОК баталете нервози, најмалку па од "трети" особи како свекор/свекрва, роднини, пријатели итн
@Bridget јас викам дека сите жалиме на различен начин, ти викаш дека само твојот начин е правилен. Ок. Не сум седнувала по кафани, не сум ишла на свадби тој период, ама тв и музика слушав. Знаеш не секоја музика е Северина и Карлеуша. Песните ми помогнаа да се справам тогаш со тагата, да сфатам дека не сум сама, дека секогаш ќе боли загубата, ама навикнуваш и идеш даље. Фала ви на сите на одговорите, што помалку да имате потреба да ја користите темава.
Убаво те прашал свекорот, како ќе ти биде тебе утре почине твој родител, за недела дена мажот оди да се ака по кафани со другари? Ако тоа ви е во ред, пеки. Мене искрено не ми е океј, веројатно може да се сопреме малце со тоа еднаш се живее оправдание и кога треба и кога не треба. Може последната реченица била ту мач од негова страна, ама дотогаш океј си зборел човекот. Па и ако сите тажеме вака или онака, тој мисли дека така треба, реално ти прва си се побунила за нешто што проповедаш, слободна волја, тој само си искоментирал нешто што не се согласува, ко и ти, реално. Мене од ситуацијава ми се допаѓа што човекот, ете постар или затупен, сепак снаата т.е жената и нејзината фамилија вика дека треба да се поштуваат. Маж осудил постапка на маж, каде да отвориме шампањот.
Svekorot se isponasal epten neuctivo I bez oset. Epten nedolicno. Koj e toj, ili bilo koj drug da mi sudi kako jas ke se spravuvam so sopstvenata bolka? Site sme razlicni, I sekoj zali na razlicen nacin. Ne e okej da sporeduvate rodendeni so pogrebi. Ama najmnogu sudat i komentiraat sto nisto ne osetile. Majka mi pocina, ne pustiv televizor, ama slusav pesni na slusalki I placev vo sebe. I ova ne e okej? Baba mi pocina posle 5dena od majka mi. Jas ispadnav I pesacav toj isti den. Taka sum se spravila so bolkata. Zosto nekoj drug bi mi sudel sto e okej, a sto ne za sopstvenata bolka..
Татко ми почина и ние со музика се сеќававме на него зошто он беше музичар, не знам како да ви кажам. Син ми после 2 недели славеше роденден, во игротека со музика со се, сигурно не реков Дете нема да славиме роденден извини. На крајот на краиштата кој може да ми каже како да тажам и дали мојата тага е поголема или на некој друг? Е не ми даде душата да играм и да се веселам долго, ама кога осетив дека ми дојде природно бев на концерт, го преплакав додуша пола концерт зошто на претходниот концерт бев со татко ми, на истиот бенд, ама и играв и пеев и плачев.
Боже, боже... Не сум знаела дека имало „ред, болка, почит и правило„ како се постапува кога ќе ти умре близок?! Јас па мислев секој си прави како чувствува и сака Мене, кога почина татко ми, животот не ми застана, туку си продолжив најнормално. Со излегувања, со слушање музика, гледање ТВ, со се. Неверник сум, знам, ама... не сите музики се ора и чочеци не сите излегувања се кафански , не секој жали за пред народ Оти, народ и вака и така ќе те збори, мене баш ме заболе. Јас знам колку и како жалев. Толку А, вакви ликови како свекоров што сакаат да поставуваат правила во туѓи животи, ги множам со нула Е сега, членкава не може да го множи со нула, пошто и е фамилија, ама може слободно од едно уво, во друго
Чекај те другари стоп. Не е муабетот како е правилно да се жали. Сите жалиме на свој начин и се носиме со болката на свој начин. Моментот е кажаното од страна на свекорот за нејзините родители. Ќе чекам да умрат твојте па да те видам. За вас тоа не е навреда? Некој да ви каже дека ќе чека да ви умрат родителите вие нема да се налутите? За мене тоа е навреда и те како
Јас истото го мислам како и ти. Не е мерило таквото однесување колку некој тагува или не. Во нашата култура постојат разни обичаи за тоа како се изразувало пред другите тагувањето, ама мислам дека повеќето веќе не ги почитуваат и ги имаат напуштено. Свекор ти можеби е од оние постарите кои сеуште се водат по тие обичаи. Наметнувањето на тие обичаи на други не ми се допаѓа и не го оправдувам, но не би ме навредил. Би ислушала ама не би прифитила, зошто не морам. Коментарот после тоа бил со цел да те повреди и со право се осеќаш повредена. Его е во прашање. Или самиот си има проблем да прифати дека не живее во истиот свет, дека обичаите се менуваат. Колку и да ги разбирам постарите луѓе и потребата да бидат почитувани и уважувани нивните мислења и совети, некои работи ги прават чисто од егоцентричност (насоченост само кон своето, без осет за тоа како му е на другиот) или од ригидност и отпор кон промените кои им се случуваат во животот, а не со цел да пренесат и научат. Во секој случај ТОЈ има проблем личен, во смисла на ова што го пишав погоре. Сите оние што ги осудувал и сите што мислат слично како нив (читај ти, син му и сите помлади и сите што не почитуваат традиции) го доведуваат до израз тој негов проблем. На нив ги насочува негативните емоции. И ги повредува. Мислам дека добро е што реагирал маж ти. Му потврдил дека зборовите што ти ги кажал не се во ред, си демонстрирал свој став и тебе те поддржал. Дека ќе се извини свекорот, не верувам и не очекувај дека ќе се случи. Можеби ако го запне некој одстрана, ама не верувам.
Кој како си ги сфаќа обичаите. Ме чуди некој да не пушта тв и да не излегува по кафани 40 дена. Мене ме учеа дека само на денот не се пушта тв и наредните неколку дена да не се пушта весела музика. Ако личноста била ведар и весел лик, секако би сакала блиските да не се дават во тагата. Со право си се налутила. Ова е безобразно од негова страна. Секој тажи на свој начин.
"Секој си прави како сака" ми е инфантилно и себично. Зрел човек поинаку размислува и се понаша. Не сме ние секогаш во главна улога па да е толку битно како ние се осеќаме во моментот и како ние се справуваме. Нечиј живот завршил засекогаш а ние нашиот не можеме малку на пауза да го ставиме од почит или да си земеме време за тагување и рефлексија на еден тивок, достоинствен начин, без разлика што тој некој не е тука. Во библиотека треба да е тивко, на свадба весело, на погреби тажно, после погреби...не знам, кафиќ, роденден на детето уште одма? "Животот продолжува" се вели после одредено време или кога ќе видиш некој како заглавил во тага и не знае да се извлече. Не се вели веднаш после завршување на погребот, некултурно е и без осет.
Затоа помалку дискусии со свекор и свекрва. Јас само да аха кажувам и терам по мое. Они со размислување дека жената не треба да излага 40 дена од дома, да не доаѓа на гости прљава жена(со добиено) тој период , да не се дава формула во никој случај. Јас си викам аха така да и си терам по мое никад не сум им вратила зошто ако се впуштиме во дискусија ќе треба некој да стане од масата набрзо. Ништо памет за друг пат.
Тоа "аха-да, да" е најмагичен збор помеѓу снаа и свекрва. Некни спремам за мојот роденден и реков ќе правам тава свинско и многу зеленчук ќе ставам внатре. Дојде демек да не ми треба нешто ама имав милион коментари, оти вака оти нака. Не го прави ова не она ( она така не правела). И сама аха да, да одговарав. Виде не виде заќуте. И мене не ми се е*а денот и нејзе ја испоштував нели ја ислушав И сите среќно си живеевме и поминавме
Добро што можеш да и преќутиш.Јас сим со краток фитил и не би можела.Секоја чест Да ми попува над глава нема шанси.
И јас сум со краток фитил, кај мене тоа "аха, да" не помага, затоа кога правев нешто клуч на врата. Мајка ми и маж ми да ми попуваат па не ги трпам, ама на нив можам да им кажам и да се разберат.
Не е толку напорна, со осет е. Одма ко ќе сети дека не реагирам ни па правам ко што ќе каже друг муабет е. Ама не иде и толку често за да се караме.
Не е наше да се караме со свекрвата , свекорот што и да имам забелешки со маж ми разговарам и он со нив ќе си среди. Мене не ми е место да се карам или пререкувам така се гради добар однос и почит и образ за во иднина да се најдат за нешто ако треба. Плус тие се родители на маж ми од почит спрема него нема да правам рчки меѓи нив дополнително а не вие сте научени на се одма пререкувај карај се станувај од маса.
Тебе изгледа не те здоболиле некои работи што ти ги рекле ,или случајно си ги слушнала како те озборуваат.Затоа ќе си градиш убав однос со нив,и ќе молчиш,во случај да е ти затребаат.Ќути си и трпи си.