Снаи и золви

Овде родителите немаат храброст да пресечат во овој момент бидејќи сакаат да го одберат внучето. Не синот, ќерката, снаат или кучето туку ќе направат избор за внучето. Веројатно чекаат да се породи па потоа ќерката сама да попушти и да се повлече.
Од друга страна кучето може да си го чува во својата соба и дополнително да му направи куќичка надвор, колку што сватив живеат во куќа. Така би нашле решение за двете страни. Кога ќе оди на работа нека го стави во куќкчката или некој среден простор надвор и никому нема да пречи. Ако го остави во соба нека си ја заклучи собата и нека излезе.
Но ако снаата не дозволува да го зема бебето и таа е во право ако веќе кажала дека несака кучиња и нема да дозволи контакт со нив. И тука нема што да се буни членката и да и е криво туку треба да е свесна дека некои дејствија имаат последици. Мајката и таткото ќе одлучат дали бебето ќе има или нема контакт со животни.
Едноставно проблемот им настанал откако останала бремена и можеби жената си има некој свој страв.
Го имам и јас бидејќи моја блиска особа многу пропати од влакно кое му беше влезено во бели дробови.
Алергии од животни секако има и немој да велите дека се така наивни.

На крајот на ќерката дозволиле да донесе миленик во куќата, на синот дозволиле да дојде со жената. На двајцата им било дозволено.
Но работите се менуваат, можеби и родителите сакаат да го тргнат кучето и бидејќи ситуацијата е напната неможат да кажат, ќе излезе дека бираат некое од децата.
Од друга страна можеби родителите не ја ни сметаат ќерката за наследник па затоа не го ни отвараат разговорот на таа тема. Чекаат да се омажи еден ден и да си замине.
Тие дозволиле синот и снаата да живеат тука. Сакале да помогнат.
Како што синот е возрасен и треба да си мисли за живеалиште истото треба да го направи и членката.
Само нека помисли кога таа ќе биде во ситуација нејзините родители да одберат дали нејзиното дете или кучето/мачето на брат и што би одбрале.
И нека се стави и таа во нивна ситуација што би одлучила и сама ќе го најде решението.
Или ете нека размисли да бира помеѓу двајцата браќа.
Овие одлуки не се едноставни но на нејзино место јас би го вдомила кучето некаде не поради друг туку поради моите родители. За тие да не страдаат со носење на одлуки кое дете да избркаат. Не е лесно родител да донесе таква одлука. Тие нема да се вечни но вие еден ден ќе паметите што сте правеле и дали сите стресови што сте им ги приредиле вределе.

Изгледа не ви е гајле во чиј имот водите битка, ниту на брат ти ни тебе. Работава изгледа е кој ќе испадне поглавен.
И двајцата сте за надвор, тоа е правилна одлука.

 

^ Јас искрено се надевам дека нема да го послуша овој совет. Женава во таа куќа е ТЕПАНА, нема ни своја соба, тоа е прво, а второ, кучето што спие со неа да го остава во куќичка

Трето, паразитот брат седи у соба со жена му и гнете, додека родителите, брат му и сестра му немаат ручек. Не можел за 6 луѓе да купува, ама можел да им се накоти на овие 4ца

Проблемов се вика сељачизам. Родителите го примиле и го трпат оти син на мајка, што ќе кажат комшиите, може внучето го бираат (за што највеќе ќе се заебат, оти снашка тек допрва маани ќе им наоѓа). Женава придонесува дома, за разлика од мулето и жена му, така што ако родителите го изберат него, ќе дојде ден женава да ја бараат, и се надевам ама око нема да и' трепне.

Сите сами си го бираме заебот.

 

Јас мислам имав напишано дека виновни се родителите во овој случај.
Треба да му ги спакуваат куферите на синчето и надвор да го истерат. Какво е тоа насилство брат/сестра заради една пуфла што вчера дошла и нема никаков респект спрема сите.

Како што знаел синко да прави дете, така ќе знае да го гледа. Или им одговара тука се на гага ништо не плаќа, ги ранат ги појат.

 

Па сигурно нема ни кривично да ги гони некој ако решат да продадат куќа и да си платат дом за стари лица и така да живеат во иднина или да си уплатат на крузер и последните месеци да им речат чао адио. Ја затеравме темава во друг правец ама им следува ако не остаат тестамент па овие сами се делат во иднина, инаку додека е жив родител што сака праи со свој имот и никому не му должи ништо.

 

Јас бев мажена и се разведов, вратив кај родителите некаде после месец ден аод разводот кучето го пронајдов на улица. Ми беше жал да ја оставам, беше премалечка и ја однесов дома. Во тој период брат ми и снаа ми живееа во Скопје под кирија. Тој работеше и таа студираше и тогаш имавме коректен однос зошто ретко идеа тука. Нормално дека дома разговарав и се колсултирав, зошто желба ми беше да ја задржам. Моите прво беа неутрални, но потоа се сложија зошшто после разводот на некој начин западнав во криза. И помалиот брат се сложи да спие во собата, тој и ден денес си е океј со тоа. А далеку сум од луда и не, не мислам дека кучето ми е дете и да сум опседната со него ама едноставно си го сакам, мое е и сакам да си биде со мене. Ја однесов веднаш на ветгеринар вакцинирана е, редовно прочистувана од паразити, ја стилиризирав и се е океј. Јас лично се грижам за неа и околу трошоци и шетање, чешлање, чистење и се. Другите апсолутно никој си нема обврски околу кучето. Кучето е педантно и мирно, не вржи нужда внатре и не досадува на никој. Си има таа кревет со перниче во нашата соба. Еве на пример и мајка ми не сака животни дома, си се изјасни дека може да седи во соба ама да не и се качува на кревет и ја сум океј со тоа. Татко ми е постојано дома и тој ја нагледнува кога сум на работа, кучето си седи во мојата соба, во ходник и нормално во двор ако е и татко ми надвор. И тоа не функционираше лошо, се додека снаата не остана трудна и пишував еднаш во темата, дојде на гости нејзина братучедка и дома настана хаос. Кучето беше веќе тука кога тие се оженија и таа се всели, но просто таа не се замараше со кучето ниту тоа со неа. Снаата е едно дете и научена е се да биде по нејзино и таа да доминира. И мислеше дека и тука ќе прави така и моја претпоставка е дека за да се докаже на братучедка и дека таа може да команда, се запна да го исфрли кученцето.
Моите многу пати пробаа да направат компромис ама залудно. Кога се разведов помагав многу дома, со цел да ја одменам мајка ми, измачена жена е. Но кога се вселија и тие тоа продолжи, нив им било скапо за 6 души да купат тост. Епа и мене ми е скапо да зготвам или да исперам 6 души. Снаата нас секогаш не гледаше како пониска класа и тоа е факт. Немаат намера да се оделат, зошто им се уарни тука. Ама ептен се внесе во филм дека ние ќе и слугуваме и тука се зафркна. И мене ме иритира нејзиниот претеризам, таа ја претставува ситуаицјата пред луѓето дека кучиња сум пуштала дома ќе сме се заразеле. А тоа не е точно, зошто кученцето е едно и можам да кажам поситуирано од нив двајца, а очигледно и попаметно од сите нас.

 

Додека не се седне на маса и се збори отворено за ова нема друг излез, кога ќе дојде бебето тоа ќе биде темпирана бомба која што секој момент ќе пламне меѓу сите.Што мислите дека само децава се караат и удираат ? Можам да замислам што се случува помеѓу татко им и мајка им сигурно и они сакаат да најдат решение.

Чиста глава сите на маса, макар и куќата или станот што е се продаде и сите по својот пат, сепак највеќе мене ме боли за мајка им и татко им тој циркуз не би сакале да го гледаат на тие години, затоа што израчунај и сама викаш дека е напатена жена уште колку ќе биди во добро здравје да кажам после кога ќе падне на кој грб ќе биде? Гледајте ги малку пошироко работите многу работи ќе ви станат јасни

 

Не ти е тебе проблем снаата, проблем ти е брат ти што е неразбран, размазен насилник. Живееш во моментов во куќа каде што не си безбедна.
И да го нема кучето, ти раат пак ќе немаш, а тек кога ќе се породи снаава ќе ви бидат циркузите.

Размисли си добро.

 

Штом мајка ти и татко ти, измачени и добри па дури наивни немаат сила да им дадат петте пари и да ги испратат да си одат од дома, а дозволуваат таа да поставува правила и брат ти да те удира, треба да ти е јасно дека нема живот таму за тебе. Ти кажав па ќе кажам, излези си додека не станало бетер.
Имам чувство како да се правдаш за кучето- нема потреба од тоа. И нема никаков проблем со него, ништо не си направила погрешно. Но, што и да направиш така ќе е сфатено, намерно и со цел. Ако веќе разговараш, разговарај со родителите дека ќе си излезеш зошто вака не можеш да живееш.

 

Искрено да ти кажам таму никој ташак не го боли за тебе, едино на кучето. Што ти е гајле за мајка ти измачена била, коа таа седи додека брат ти паразитот те шамара оти куче си чувала у ТВОЈА соба?

Планот е ти да се иселиш, они ќе ги преварат твоите демек ги чуваат па да им препишат се додека се живи, а брат ти малиот може ќе иде на студии у Скопје, а коа ќе му дојде време да се жени ќе ги собере ( или ќе му ги соберат ) парталите и ќе си оди оти сигурно нема да живеат ко у прдежник.

А таа кокошката коа ќе излезеш ти од дома коа ќе и ги тутне брат ти и старите и перење и готвење и бебе, па после ќе мора и да работи тос да си купи, оти со паразит се зела све низ нос ќе и излезе. Има дана за мегдана.

За тебе таму живот нема. Едино ако нелегално земат имотот, па да се тужите или па твоите да се согласат сега да те исплатат, што реално нема зашто оти куќата си е нивна. Собери си ги парталите и кучето и иди си, живеј си животот. Што те боли патка за малограѓани, па и родители и браќа да ти се.

 

Не можам да се ставам во ситуацијата на челнката но пробувам да ја разберам.
Затоа до сега најдобар совет прочитав што ти го дале е сите да се тргнат да живеат твоите на раат. Сама рече измачени се, па уште вие проблеми им требаат.
Заеднички јазик нема да најдете и да го исфлиш кучето. Дете иде, полошо ќе биде.
Затоа ти лично имаш две опции- или да трпиш или да се иселиш.
Седнување со разговор по мое со ниту една страна не помага.
Циркузот ви го гледа најмалиот брат што тек треба да има мир тоа дете. Каков пример му давате.
Мислете на него. Или мир во куќа за арно на сите или да се иселиш. Трето не гледам дека има.
јас бев со золава ми на еден спарт две години и фазла, не можам да замислам да и правам вакви скандали.