1. Овој сајт користи колачиња неопходни за неговото функционирање. Ако продолжиш да го користиш, значи се согласуваш со нашата употреба на колачиња. Прочитај повеќе.

Танатоманија,танатофобија

Дискусија во 'Психологија' започната од Rosie.Alice, 11 ноември 2013.

  1. Rosie.Alice

    Rosie.Alice Истакнат член

    Се зачлени на:
    13 јуни 2013
    Пораки:
    55
    Допаѓања:
    81
    И самото име кажува, Танатос- бог на смртта.
    Мислам дека патам од танатофобија. Луѓе, претешко ми, очајно ми е потребна помош. А кога ќе добијам прилика, одбивам. Два месеци, долги непроспиени ноќи, страв од смрт, страв од загуба на блиски. Ме фаќаа кризи. Се повредував себе си. Се изолирав едно време, никого не поднесував освен брат ми и братучедка ми, најблиските. Постојано размислував за мојата смрт. Цел ден и цела ноќ. Мислам дека помина одредено време. Кризите поминаа, станав позафатена со училиштето.
    Пред малку дознав за смрт на една млада личност, другар мислам дека е на мој подалечен роднина. И повторно тие кризи, повторно исто однесување, солзи, страв до коска. Не можам повеќе, ќе полудам...
    Еднаш се обидов на моите да им кажам. Видов дека оваа моја состојба ги прави крајно несреќни и како и секогаш се преправав дека ми е добро. Ги лажев дека е период, не сакам да патат поради мене. Ќе се преправам дека ми е добро, и онака имаат премногу проблеми.
    Ама мене ми е тешко, а не можам да гледам како патат поради мене... :sweat:
     
  2. okcenzi

    okcenzi Популарен член

    Се зачлени на:
    25 декември 2012
    Пораки:
    3.522
    Допаѓања:
    9.526
    мила незнам како да ти помогнам, но ке ти кажам дека и јас ова сум го поминала, но денес не се плашам од смртта
     
  3. hrcace

    hrcace Истакнат член

    Се зачлени на:
    31 јануари 2012
    Пораки:
    559
    Допаѓања:
    158
    јас не се плашам од смртта туку од болести :puke:
     
    На tessie му/ѝ се допаѓа ова.
  4. mal.ecka

    mal.ecka Форумски идол

    Се зачлени на:
    2 декември 2010
    Пораки:
    6.062
    Допаѓања:
    81.118
    И јас го поминав сето ова,ужасно е,пробај да поразговараш со психолог ќе ти помогни,немој да страдаш ти и твоите дома,ако му кажуваш само ќе страдаат а неможат никако да ти помогнат,најдобро побарај стручна помош.
     
  5. Dream-Girl

    Dream-Girl • The insomniac dreamer • Член на тимот

    Се зачлени на:
    24 јуни 2013
    Пораки:
    14.215
    Допаѓања:
    142.791
    Пол:
    Женски
    Летото исто вака се чуствував.И да период е ова во пубертетот некој порано некој подоцна.Мене на 12,некој на 13,ти на 14 и така натака.Се плашев од својата смрт и смрт на блиски.Од кога почна школото заборавив на тоа.Инаку ноќе не спиев плачев се плашев.Ајде најди си занимација и ќе заборавиш на тоа верувај :*
     
  6. theowndemon

    theowndemon Форумски идол

    Се зачлени на:
    17 септември 2013
    Пораки:
    10.216
    Допаѓања:
    129.767
    Пол:
    Женски
    Највеќе имам страв од смрт, од загуба на некој близок и општо од иднина. Ме излудва. Секој ден се обидвам да не мислам на тоа ама на вечер кога неможам да спијам или тоа глупави мисли, знаеш мозкот тогаш наоѓа да си игра со мене, за време на часој неможам да се концентрирам зошто постојано мислам како ќе биди понатаму и што тогаш ...
     
  7. LadyFlame

    LadyFlame Истакнат член

    Се зачлени на:
    20 февруари 2012
    Пораки:
    658
    Допаѓања:
    334
    Порано како помала се случи еднаш да ме обземе таа мисла што кога ќе умрам, веќе ќе ме нема, животот ќе продожи а јас нема да постојам, толку многу размислував за тоа што почнав да плачам, но тоа беше само период. Сега воопшто не размислувам за тоа.