Трагедија во Кочани - најмалку 59 загинати во пожар во дискотека

Ццц, ко прво на имањето емпатија и сочувство треба да поработи оваа раја ако сака некоја позитивна промена, па потоа на сѐ останато. Страшна бесчувствителност владее овде.

 

Колку и да се, се може да почека..

 

Животот ни продолжува,да.

Но,овие седум дена секој бар малку човечност и емпатија ако имаше во себе тивко ќе си се радуваше на свој дешаванки периодов.

Животот не ни се социјалниве мрежи и не ми е толку за тие сториња.

Крај краев секој различно си жали и си пати АМА музики,фештии,славења,врескања не ми доликува во вакви денови.

 

Ако чувствуваш болка - жив си.
Ако чувствуваш туѓа болка - човек си.
- Толстој
Многу Нелуѓе имало меѓу нас.

 

Зависи до човекот секој различно процесира настани, случки, посебно вакви трагични, не мора да осудувате одма дека сте ептен емотивни.
И јас сум емотивен сум се исплачил, ама има ете луѓе сакаат со позитивни работи да ја подигнат негативната атмосфера - сепак животот не запира тука.

 

Старк, имам прилично гласни комшии од 2 фамилии (едната со мали деца) кои имаат навика да се кикотат и урлаат до 4-5 сабајле. Овие денови се тивки.
Ако тие можат да прекинат со веселење, може и просечната локална Славица да се воздржи. Само таа не сака оти нема емпатија и осет.

 

Еве го последниот ден и колку толку се воздржавме покажавме поддршка, помош сплотеност дури и од соседите мислам максимално се покажаа со помош кон нас, настрана политичките проблеми што ги имаме општо со нив, најмногу алудирам на Бугарија и после тоа каква омраза имаме кон Израел.

 

Мада не верувам дека просечен човек во Македонијава остана имун на сево ова.

Само пак секој различно си жали и си пати.

Едно е некој да си пушти музика во кафана,кола на најјако и да си тера филм во вакви денови,друго е ако некоја стаила кафе и хамбургер на стори.

Пола Македонија психички се потресе со ова.
Кај секој различно психички тоа влијае.Можда баш тоа они го гледале ко излез и разлабавување на мисли.

Претерано читање и задлабочување во ситуацијата кај секој не може баш до добро да изоди.

Така да да не праиме осуди до тој степен.

 

Кога ете можат луѓе, свадба да презакажат.. Нешто што одзема време и пари за организација.. Кај што инволвира време и пари, и на други луѓе, Цаци може да не седне во Пуже седум дена..

Од нас почнува..

 

Во превод и реални да сме тоа се луѓе што ги боли ташак за туѓата мака и болка. Сакале со позитивни работи да ја подигнеле атмосферата како па да не. Позитивност и вакви денови со траорна болка не иди заедно освен кај оние погоре опишаните.
Душава не ми дава да се смеам и веселам. Пред очи ми се постојано ликовите на кутрине родители.

 

Певај свете није твоје дете е работава за жал, тотално отсуство на здрав разум.

 

Да, секој различно жали, ама не е жалење да ставаш селфиња, прослави, ручеци во ресторани и сл. додека се денови на жалост. Аман бе луѓе, воздржете се. Животот продолжува да, ама пред само една недела ни се случи најголемата трагедија. И јас имам работи што сакам да ги објавам, ама не е ни место ни време. Осет, емпатија нешто??
Животот продолжувал бе, колку лесно било. Удри бригу на весеље, било па поминало ова.

 

Да не сме биле емотивни? Се преиспитувате нешто пред да напишете?
Нека слават. Нека слават потивко, на тие деца им е роденден и нека им е среќен, но не мора со огномети.

Ама да не бидеме емотивни? Дали заборавате дека за град кој и така половина е иселен толку што загинаа се една цела генерација? Замислете, тоа е еквивалент на можеби 2-3 средни училишта во Скопје. Точно дека не се сите од таму ама уште 200 се тешко повредени. Тоа се уште речиси 4 генерации. Вкупно се околу 5 генерации и тоа сите млади! Не сте свесни што значи ова за еден град што и така снемува млади, а и за околните градови од кои доаѓале посетителите.
ПЕТ генерации заедно со нивните семејства (што ја искачува бројката на уште повеќе..речиси цел град е погоден) па и пошироко засекогаш се погодени. А допрва доаѓа опоравување што при такви повреди е екстремно тешко.

Не ги осудувам тие што си објавуваат слики. Не знам како им е.

Никогаш никој да не дознае како им е на сите тие семејства кои се на сите страни низ Европа, некои со по две деца во две различни болници во две различни држави.

 

This.
Ситуацијата има и друга страна, односно има и луѓе кои цела недела деноноќно објавуваат за трагедијата, ама објавуваат уствари колку ради реда и за да не останат покусо од другите. Тоа е многу потрагично. Ако некој жали посекако ќе жали, ќе ја чувствува во себе тагата без разлика на социјалните мрежи. Освен некој психопат, мислам дека сите се потресивме од ситуацијата. Кој запали свеќи и се помоли, кој донира, кој и двете, а некој и никое. Многу сте ограничени.

 

Да ама доволен е и протокот на информации за ситуацијата кој го прават.. За да се спомнува, да излегува кај сите..
Луѓе преку социјални мрежи наоѓаа фамилии во Италија, Холандија, Луксембург.. А во цел тој налив на информации, колбасот на Цаци...

 

За забави сум против. Ама некој дека ставил нешто рандом..искрено неутрална сум. Уште па ко прочитав да се гасело во 8 струја или како и да беше..се претера со некои работи.
Убо е да има проток на нови информации кога треба, ама кај некои луѓе врти едно те исто цели време, само колку да се биде во тренд и во тек. И за тоа сум против, колку и за забави и огномети периодов.

 

Трагедијава е тренд?
Пак ќе речам, само 7 дена се, после тоа што сакаш објавувај.. Оние засегнатите цел живот ќе жалат..

 

За луѓе што им се врти светот околу социјални мрежи може и да делува како тренд.

Сурово и болно ама вистинито.

 

За мене не е тренд. Ама знам луѓе за кои е. Тоа шо ми го велиш мене кажи му го на тие кои слават, јас не сум една од нив.