Не знам дали некоја друга би проголтала се што правиш и се што кажуваш. Тие зборови што ги кажуваш повеќе не ме болат, всушност повеќе не ги ни слушам. Знаеш што ме боли? Тоа што знам дека пак ќе се вратиш..тоа ме боли. Само не знам како можеш да вреѓаш, а потоа да лежиш во мојата прегратка исто како ништо да не се случило. И да знаеш таа недоверба е заснована по твоја вина, не по моја. Секогаш кога се убедувам себеси колку ме сакаш и дека треба да ти верувам веднаш пред мене е таа слика што не сакам да ја гледам. Таа слика ми ги уништува сите соништа и сите желби за со тебе. И знам дека пак ќе се вратиш кај мене што и да се случи пак ќе дојдеш во мојата прегратка. Само прегратката нема да е секогаш иста. Полека, по секое карање(а ги има секој ден) се оладува и станува ладна.. А ти не сакаш ладни прегратки. Го мразам денот кога ја направи таа грешка затоа што од тогаш.. ништо не е исто.
Ме нервира кога сум сум со тебе два дена без престан и после останувам сама... Ме нервира и што некако пребрзо ги правиме сите работи кои би требало да следат подоцна. Сега уживаме во нас, сме опуштени еден пред друг, се однесуваме како да сме заедно со години... и сето тоа ме тера да се запрашам - дали пребрзо ќе изживееме се` и после ќе нема што да не` возбудува? Што да ни биде интересно, што да не` држи? Ме убедуваш дека врската би била иста, дали сега, дали по 5 години, зашто љубовта била силна. Дали ќе е така? Што ако ти здосадам? Што ако прерано го откриеш секој дел од мене и станеме само уште еден пар кој е заедно од навика? Не ме плаши помислата дека ќе те изгубам, туку секогаш сум замислувала дека ќе имам посебна љубов, нешто што ретко се доживува и дека ниеден ден нема да се запрашам дали те сакам. Те сакам и ќе те сакам. Твоите иритирачки мани за мене сега се сосема незабележливи зашто те оставам да го правиш она што те прави задоволен. Прифаќам дека не секогаш се согласуваме. Уживам кога прво ме прашуваш каде јас сакам да одам, кога, со кого... Сакам кога мене ме ставаш на прво место. Никогаш не си ме одбил колку и да те мрзело, те болело нешто, не ти одговарало и сл. Си водел сметка за она што мене ми е убаво, не се си се лутел кога ќе те одбијам за било што, а дури и да се случело, секогаш била кратка лутината. А највеќе од се` сакам кога во сонот ќе ме побараш дали лежам до тебе. Те сакам кога си нежен, внимателен, романтичен, кога ме изненадуваш, кога можеш цел ден да ме бакнуваш без престан, кога не можеш да се контролираш кога си до мене. Веруваше дека сум за тебе и го доби баш тоа што го сакаше. Нема карање, љубомора, инает, водење сметка за сопствени потреби. Те засакав со цело срце и душа. Ама не се опуштај, важи?
Добро беше 3,4 дена никој не те споменуваше и мислам дека малце се смирив, те заборајв ама арно вика Владо - И тогаш некоја будала (у случајов комшивката) ме праша за тебе не одговорив ништо, ја погледнаав и таа ваљда свати... Зарем мораше да те спомне? да ме потсети? м? http://www.youtube.com/watch?v=14sowqdY_Tg Спојлер И тогаш некоја будала ќе го спомне ко на шала твојто име, а јас без глас ќе те проколнам што не знам да те преболам
Твојата постапка синоќа беше крајно психички болна или незнам веќе како да ја наречам. Зошто сум искочила со другарка во 23 и 30 касно било,зошто ќе вртам само еден круг низ населба,зошто сум дошла рано,зошто не сум се јавила...и на крај јагодката на шлагот ти беше кога јас со неа си разговарав на тераса до покасно а ти си ме прислушкувал и ми се појави само за да се увериш дека сум дома и без машко душтво. Е на ова навистина срам да ти е,но сам себе се направи будала пред мене и пред неа.Идиот!
Сакам постојано да сме по цел ден заедно како овие 2 дена. Си станал многу внимателен морам да ти признаам, а тоа ме радува. Те сакам најмногу од сите, срценце мое.
Незнам која сила ме запира да не те побарам. Сакам само гласот да ти го слушнам, но знам дека после тоа цела ноќ ќе мислам на тебе, нема да спијам и можеби ќе плачам. Проклето многу ми фалиш, проклето многу те сакам, а и те мразам истовремено. Веќе незнам што зборувам Чао
Ништо ама баш ништо нема да е смени мојата љубов кон тебе.Се чуствувам како да не можам да дишам без воздухот околу тебе...Како да е тој посебен кислород без кој во мене не би имало живот.Погледни во месечината и слушни ја што ќе ти каже....Ќе ти прошепоти дека постои некој што ПРЕМНОГУ ТЕ САКА и дека само ти му недостасуваш за да биде совршено среќен.Дали занеш дека најголемата среќа е да освоиш нечие срце,а најголем грев ДА СИ ИГРАШ СО НЕГО!? Некој ТЕ САКА,некому МУ ТРЕБАШ,некој ТЕ СОНУВА секоја ноќ,а тој некој сум никој друг туку - ЈАС. Ретки се миговите кои се врежуваат во нашите срца и таму остануваат цел живот..... И знаеш што?! - Мојата душа не е патека да минеш и да заминеш. Мојата душа не е камин да се згрееш и да исчезнеш. Мојата душа е божји храм влегуваш и остануваш таму ЗАСЕКОГАШ! Се сеќаваш ли кога и двајцата се смевме...кога заедно плачевме (кога веднаш пушти солза после мојата прва солза која ја виде) помниш ли се што имавме? Премногу среќа,премногу насмевки,премногу љубов! Бевме пијани од љубов.....и сеуште сме,само тоа ти го сокирваш некаде тајно во тебе и го чуваш само за себе. Јас се надевам дека еден ден повторно ќе бидеме заедно...го чекам тој ден го чекам! Нашата песна http://www.youtube.com/watch?v=x1TsfShR5ZY ТЕ САКАВ,ТЕ САКАМ и СЕКОГАШ ЌЕ ТЕ САКАМ ЗАЈАЧЕ МОЕ НАЈУБАВО!
Знајш како ме крениш и како да ме падниш психички за една секунда! Ма шо зборвам ... за една стотинка!
http://www.youtube.com/watch?v=ZTgCAlBy ... re=related I don't see the smile you used to give to me I don't see the same look in your eyes I don't know why it's happening to us Maybe I just have to face the truth I'm losing you and there's nothing I can do..
