Со тебе се чувствувам како принцеза, со тебе се чувствувам заштитено, со тебе сум најсрекната девојка на светот. Ти благодарам затоа што ме сакаш Те сакам лавче мое
Зошто секогаш се трудам и пак не е доволно? Зошто се трудам да бидам до тебе и да те поддржам за се кога ти единствено си гледаш за самиот себе ... Јесте да си во лошо расположение, ама не го пренесувај на сите околу тебе.. најмалку на мене. Значи после секој убав момент со тебе мора да се случи нешто што ќе ме натера да се запрашам дали навистина ме сакаш. Мора ! Но, знаеш веќе ми е сеедно. Продолжувам со твојата игра- нема да ми биде гајле за ништо! Ме исцрпува сето тоа што морам да внимавам на се што ќе кажам и направам за да не те повредам, тоа што се трудам да се подобрам, да ни биде поубаво НАМ .. иако си штетам самата себе( а ти очигледно мислиш само на себе ) Но,само ти си тој во чии прегратки заборавам на се, на секоја рана и болка... заборавам и уживам со тебе, те сакам со цело срце, онака вистински, искрено.. Се надевам цениш, бидејќи јас знам колку многу те ценам тебе и се тоа што го правиш за мене. Многу ми значи ! Те оставам да оладиш малце глава, да си средиш мислите... Само не сакам вака да сум збунета, но тоа е што е. Веќе немам сила за ништо... Лека ноќ и тебе
Проклето ми требаш...или проклето те сакам. Толку работи недоречени, ко деца се инаетиме упорно. Да бидам искрена фалиш, премногу, на моменти силно го чувствувам твоето отсуство. Не може цел живот да се бега од сериозност, ете сега сфатив, јас и ти сме деца, ама веќе возрасни. Кога сите околу се внесени во улогата на возрасен, чудно ја доживував нашата врска, тешко беше да се остане со таа детска замисла, ми пречеше несериозноста, а и на сите наоколу, ама ја трпев зошто и јас бев таква но и не сакав да бидеме дел од толпата...до моментот кога ignorance was not a bliss anymore. Сакав да пораснеме заедно, навистина сакав, ќе бевме таков експеримент...ама сега е доцна. Си продолжуваме со детските муабети, ама секој на своја страна, и некогаш боли. Понекогаш си дозволувам да ме надвладеат мислите и да бидам јас таа разумната, да го направам првиот чекор, ама некој друг глас на разумот ме разубедува, знам дека веќе на тебе е редот за прв чекор...сепак доволно се убив од играње спасител. Едноставно, ако ме сакаш, знаеш кај да ме најдеш. До тогаш, јас ќе пробам да си продолжам понатаму, иако тешко без тебе, ама пак, ионака немам некој подобар избор. Убаво беше некое време.
Ниедно море не е побурно од твојот карактер. Ниеден птичји крик не е позабележителен од твојот глас. Ниеден утрински здив не е посладок од твоите празни зборови. -Ти и да можеш да ми ги подариш сите променливи месечини на универзумот, сепак ке те излажам дека ги сакам повеке сигурните изгрејсонца.
Иако повеќе време не сакав да ги изговорам овие два збора, зашто не бев сигурна дека го имаат вистинското значење, сега можам со мирна душа да кажам дека те сакам. Знам дека ти сеуште не ме сакаш, и не си подготвен за врска, но ќе те чекам колку и да треба, ќе направам да веруваш во мене и во моите чувства, ќе ти докажам.. И не, не го правам ова за да ти докажам нешто, туку зашто те сакам и си ми посебен, и сакам првиот пат да ми биде со тебе, па макар и после тоа да не бидеме заедно, секогаш ќе те чувам при срце и ќе се сеќавам на тој прв пат како драг спомен. Иако не можам да се замислам без тебе, а тебе да те гледам со друга, еден ден и тоа ќе мора да се случи, а јас ќе треба да се помирам со тоа. Но, не е ни важно, важна е сегашноста, важен е моментов кој го делам со тебе. Знам дека ќе биде најубаво на цел свет, дека ќе бидеш внимателен и нежен исто како и секогаш.. Те сакам.
Ти си мистерија што сакам да ја откријам. Ти си личност која сакам да ја прегрнувам. Ти си личност која успеа да го плени моето срце после онаа личност која ме повреди. Иако знаеш дека ми значеш сакаш да ти докажам.Паметно.И ке се потрудам. Само не знам зошто толкава потресеност од твоја страна кога ти реков дека мора да заминам. И ми рече дека нема да дозволиш. Tи благодарам што си мој советник. Ти благодарам што ги трпиш моите испади. Ти благодрарам што секогаш си покрај мене.
Срце си, знаеш? Ти го посветувам 600 мислење на форумов, специјално тебе Се надевам дека вечер ќе те видам, ми фалиш ПРЕМНОГУ! love you.
На мама ако можеш да ме прегрнеш и да ми кажеш убав збор за утеха кажи ако не не ми зборувај и оставиме да живеам со својата болка и оставиме да си плачам !
Е сега сега ме остави без коментар иако го знаев сето тоа ти му стави значење - никакво . Затоа ќе се ставам на мјут , игнор .
Кога не би бил ти многу потешко би се сносела со проблемите во животов, многу потешко би се кренала од дното и би продолжила напред, кога не би ми измамил насмевка на лицето и меѓу напливот од солзи, кога не би ме слушал одново и одново како ти зборувам додека липам, кога не би ме галел и стискал во прегратка со рацете додека плачам, можеби тогаш болката би ме распарчила... а сега е минимална, благодарение на тебе. Не можеш да замислиш на што се сум спремна за тебе, за нас ... не можеш да замислиш колку ми значиш и колку те сакам, поточно можеш, исто толку колку што ти значам и јас тебе... се на овој грд свет... Фала, пак...
Скоро никогаш неможеме да ја поделиме заедничката среќа...секогаш имаме некоја глупа пречка на патот што никако не успеваме да ја преминеме..никако а тоа боли...а сега,неможам потполно да уживам во тоа што не чека...неможам..не се чувствувам така...премногу ѕидови меѓу нас..ова ни е последна шанса..не сакам да го минам времето свесна за тоа дека сум несреќна мило,неможам а несакам ни ти да го правиш тоа...оставам на времето и нас...Те сакам!
црногорец, ме изненади и тоа многу си запаметил дека наскоро ми е роденден, а да ти кажам дека со мешаницава што се нарекува работа, ни мене не ми текна ЗЛАТО СИ, ДУШИЧКА СИ
Незнам шо се чудиш! Разбирам прослава, ово- оно.. ама си ја претера срцка! Не сум лута ама не сум ни расположена.
O draga hajmo negdje nasamo pa da se malo zatalasamo to sto rade svi mozemo i mi srce, srce moje kuca za nas dvoje. Само кога ќе те фатам http://www.youtube.com/watch?v=6IFtHESx ... re=related
