фала ти за преубавите 8 денови поминати заедно малку ми беа... би можела цел век да останам така нема ништо поубаво од тоа да се разбудиш покрај саканиот
Требало тука да дојдеме заедно за да сфатиме уште еднаш колку не можеме еден без друг. Те сакам највеќе на цел свет!!!!
Се самоцитирам од 12 демекври 2011 година. Тогаш требаше да е крајот, ќе си имав убаво мислење за тебе. Зошто тогаш пак ме побара, зошто продолживме уште пола година??? Сега го имам сосема спротивното мислење за тебе, сега дојдое до ниво да ме блокираш од фб,не знам зошто ова си го направил, да ги вртиме главите ко ќе се видиме, јас искрено дури и те замразив. Не, јас не можам да бидам рамнодушна кон човек кој толку многу ме разочара и повреди во последниве 3 месеци, особено последниве две недели. Убаво ми дојде на душава што го напишав ова, се надевам дека немат појќе никогаш во животов да те видам, знам дека тоа ќе е тешко затоа што градов е многу мал ама и да те видам ќе се направам како да не те видов и како да не те познавам. Уште не можам да поверувам на колку ниско ниво падна, добро бе што си мислеше толку, дека јас ќе те молам, до вчера ај некако те трпев ама ова денеска беше врвот според мене. Се каам, многу се каам што имав доверба во тебе, уффф не знам веќе што да напишам, ептен сум разочарана, само колку убаво мислење имав за тебе а сега е се` обратно....
Која интуиција ја имам. Енергијата не е веќе иста. Осеќам злато, и без да кажеш , веќе ми стана јасно. Така да,
Незнам која е поентата што понекогаш ме бараш, што сеуште имаш слики од мене на фб, што си загрижен и заинтересиран за мене, а ни еднаш не ме побара да се видиме ни еднаш непосака да се смириме. Никогаш не дозволував времето да ни покаже што треба да правиме, никогаш не дозволував некој друг да знае за нашите кавги и проблеми, а ти сега што направи? Понекогаш ќе се занесам и дури одпосле сфаќам дека размислувам за нас и за нашата иднина и само ќе си речам заборави сето тоа е минато меѓу нас има толку дебел јаз кој неможе да се преброди. После сите овие години се прашувам дали ти си тој човекот во кој се заљубив и му се посветив, ти бев подршка, потпора кога највеќе ти требав, ти простував се и пак безусловно те сакав а всушност сега сфаќам дека јас тебе не те познавам. Зар не бевме различи од другите, зар не бевме непобедлив сојуз, зар не бевле неуништливи? Само празни збориви и изгубени години...
фала ти душо што на време ме спаси од толку голема болка и разочарување.сега гледам колку беше во право кога велеше дека така е најдобро.по толку време за прв пат се чувствувам слободна и не чувствувам никаков притисок.и што е најважно раната полека ми зараснува.
Душо, фала што беше со мене во тој момент Полесно беше со тебе да го поминам Не сум сигурна дали моментот помина или ќе треба да го повториме Сеедно, мило ми е што знам дека си тука, знам дека си покрај мене и во тоа, знам дека можам да сметам на тебе......мојата вечна поддршка. И фала ти на тоа што го кажа, видов дека тоа и го мислиш. Кога подобро ќе размислам, и не го кажуваш првпат, само што дури сега го перцепирам на тој начин. Од зорт Среќо моја!
Знаеме, и ти и јас, дека никогаш нема да бидеме заедно. Ти не си доволно добар за мене, ниту јас сум доволно лоша за тебе... Ние совршено лесно можеме да бидеме еден без друг, дури и со други, затоа што сме исти, скаменети во срцата. Совршено лесно можеме да ја игнорираме привлечноста, и да се правиме како никогаш ништо и да не било... а беше... Не научивме искрено да сакаме, не простуваме, не тагуваме, немаме разбирање,враќаме...Велат, ти секогаш беше ваков...но јас? Во што ли се претворив? Два пати ја направив истата грешка. Подоцна сфатив - кога и по вторпат грешиш, не се работи за грешка, туку за личен избор. Никому ништо, одиме понатаму, секој по својот пат, свесни дека повторно некаде (намерно ) нашите патишта ќе се спојат. Секој со својот порок...а јас со тебе... не те сакам, не ми требаш, но си неодолив, фатално привлечен ...познат срцекршач во овој град. те слушам.се насмевнувам.не верувам во ниту еден збор.
Знам дека предобар си, дека не ми фали ништо и дека никогаш нема да ми фали .. знаеш и самиот дека не е Тоа ТОА! ОД време на време ме правиш среќна, признавам, но знам и ти знаеш дека не ти тоа што го барам.. Не комуницираме на исто ниво, и навистина не знаеш како да го извлечеш најдоброто од мене.. Едноставно решив да не живеам во лага и залудно се надевам дека со текот на времето ке се сменат некои работи.. мораш да разбереш, и верувај некој ден ке сватиш дека така е најдобро.. не сакам да те лишам од можноста да бидеш среќен со некоја друга...
"Ги бркав мислите, го стегав срцето и упорно барав машки објект да се заљубам. Не сакав да бидам заљубена во него – ми беше мачно и тешко.Тој беше тежок човек за сакање. Имавме и убави и лоши денови. Убавите беа рај, а лошите потешки и од пекол. Дури на моменти како да си велев дека поважно ми е да бидам среќна отколку заљубена. Но и покрај најтешката караница, моментот кога ќе потонев во неговата прегратка, се` завршуваше. Ќе ме стиснеше нежно, но сепак цврсто, не дозволувајќи ми да претам и да се расправам. А јас и после сето негирање и негодување, ќе ја наслонев главата на неговите гради, ќе го нурнев носот во неговата маица и ќе вдишев длабоко. Тогаш надоаѓаше едно прекрасно чувство на спокој, мир, како да бев на врвот на светот, а тој беше овде за да ме заштити и да му покаже на цел свет колку сум драгоцена. Бакнежот кој обично следуваше по оваа прегратка на моменти беше нежен, а на моменти жежок, силен, пол со страсти. Како и да е, тоа беше најслаткиот бакнеж кој било кога сум го почувствувала. Завршував некаде во рајот. Некаде на крајот тоа беше врвот. А јас бев уште повисоко. Можеби дури и над облаците."
Денес го славам денот повеќе од тебе,секој миг му се заблагодарувам на бога поради тоа што ти постоиш и што денес го пратил од небото најубавиот ангел на земјата.Душо моја многу ми е мило поради тоа што бев прва што ти го честитав роденденот и што малку порано си го прославивме,но од друга страна ми е неубаво и тешко што баш денес не можам да те гушнам и бакнам.Барем со мислите сме секогаш заедно и умствено сме секогаш сплотени како и со срцето и душата.Те Сакам Повеќе од себеси и немаш појма колку многу сум задоволна од тебе,од нас,од ова што ни се случува.
Глупа сум што воопшто помислив дека си поразличен... ми уништи две прекрасни недели од годишниот одмор... неќам да те видам веќе
