декаааааааааааааааа еееееееееееееее нјаголемата дјукелааааааааааа декааааааааааааааааа никогачш нема да биде над мене сегогаш под стета што ме зеза скајпот не можам да му го напишам тоа еве ми прилика овде
http://www.youtube.com/watch?v=P9ZXxQg4DtU Da si tu, pa da popravis to sto je drugi pokvario.. Da si tu, da si tu pa da zagrijes to sto je drugi hladio.. Ej, samo da si tu i da ne spominjes njega...
Во еден миг, еден поглед мал, се роди љубовта, Бог нѝ го дари тој миг, нѐ поврза нас, А гладни за љубов бевме ти и јас, Вљубени, се топевме од страст...
Стана центар на мојот свет...Веќе неможам да си го замислам денот без еебе...Ми треба да го чујам твојот глас наутро , попладне а навечер да те видам.Ние двајцата сме ноќни птици.Шетаме по улиците.....Не ми е грижа што мислат другите за нашата љубов. не ми е грижа бидејќи знам дека е љубов, јас цветам , имам сјај во очите и срцето ми се исполнува кога се смееш на глас. Сакам ова вечно да трае бидејќи знам дека е различно од се , различно од сите останати . Ќе се потрудам да го задржам нашето љубовно гнездо, наскоро далеку од сите ...Ќе бидиме сами љубов моја, конечно ! Ахх , посакувам овие 2 недели а летнат и да можиме да уживаме.. .Скоро и заборавив на него , тој е минато , фала ти што ниеднаш досега не си ми го спомнал го ценам тоа.Посакувам да можев да го избришам тој период од мојот живот макар и да стои како несполнета страница, но не можам.Времето досега никој не го вратил назад. Но секогаш можеме да направиме нов почеток кој ќе го избледи крајот на една друга приказна низ која има пајажина. Нов почеток со тебе
Ponekad pozelim da ti se javim... I onda pomislim koliko je tebi bilo svejedno, koliko se nisi obazirao, kulirao... I onda okrenem glavu i kazem "Necu preko ponosa"... U tom trenutku oci mi se napune suzama, pomislim, mozda je i tebi tako... Mozda i ti pokusavas hiljadu puta da mi posaljes nesto, ali samo otvoris chat... Mozda... Mozda ti nedostajem... Mozda si ti jos uvek onoliko ponosan... MOZDA...
Лути се колку сакаш. А тоа што сакам да те видам, не е зашто така ми текнало. Не е зашто ти дадов цела недела да се видиш со најблиските. Туку затоа што кога толку голема љубов згаснува, само сакам да те држам во прегратки и да ми кажеш дека никогаш нема да те изгубам. Ама глуп си да мислиш дека сега би се карала за глупости.
Во љубовта нема место за гордост.Затоа и мојот ме изгуби. Во една врска треба да вложуваат двајца.Не за џабе ги венчаваат в црква и ги прават како едно,во лошо и добро,во радост и болест итн. На мојот ништо веќе не му кажувам. Не заслужуваш ни еден мој збор,ниту па да ти кажам те сакам,ти се изгуби и отфрли.
Не е случајно што интернетот не спои. Не е случјано што со другар ми ќе бидете колеги. Не ми е важно од каде си, важно ми е што има хемија меѓу нас. Тоа што ми пишуваш на фејсбук е уште еден показател дека си заинтересиран за мене. Нема ден, а да не ми пишеш нешто поврзано со факултет, а пак после разговорот се врти во друга насока. Ахх, не си лош ти, не си воопшто лош. Што би ти кажала друго, се нека се случува спонтано и нека тече како што треба. Дали на повидок е ново заљубување или пак можеби и врска или само фејсбук авантура, оставам на времето да покаже.
Те сакав. Те сакав од многу одамна.Се заљубив во тие зелени очи.Некој ќе рече ха,што знае дете од 6-7 години за љубов.Еве јас сум доказ дека постои љубов од тие нозе.Се заљубив во твојата насмевка.Да,уште од 7 години.Седевме заедно на иста клупа во прво одделение,колку што можам да се сетам,тоа беше првата клупа од кај наставничката.Заедно научивме за многу работи во животот,научивме како да ги цениме луѓето,дека не е се во парите.Научивме како се пишува,како се чита,како се брои,како се множи.. Научивме како да се радуваме на одредени работи,научивме како да прифатиме пораз,како да се радуваме на победа.Многу работи научивме заедно,сите заедно.Го сакав начинот на кој се справуваш со сите тие работи.Јас и не бев толку важна за тебе,и никогаш нема да бидам.Беше секогаш прв во сите работи.Понекогаш мислам дека ти ќе бидеш првата и последната личност што некогаш ќе ја сакам.Ми недостигаат тие кратки разговори,наоѓав причина да збориме,иако бевме толку блиску,ретко зборевме.Колку сакав да гледам во таа насмевка.Ме исполнуваше,ми го правеше денот поубав.Се заљубив во некој што не ме приметува,ха,мене ми беше сеедно и онака знаев дека ништо нема да има.Сакав да бидеш среќен.Ти,ти,ти,ти секогаш беше само ти,никој друг! Те сакам. Те сакам затоа што ме научи на многу работи во животот.Ме научи да сакам.Тагата и болката ме измени.Денеска сум сосема друга личност.Имам само 15 години,а знам толку многу работи.Имам многу по различни мислења од моите врсници.Се е поради тебе.Не те обвинувам.Не си ти крив,јас сум.Неможам да се помирам со тоа дека не ме сакаш.Јас уште се грижам за тебе.Цело детство си го сјебав ради тебе.Некад сум и лута сама на себе.Но неможам да направам ништо,срцето тебе ти припаѓа.Со секое гледање во твоите очи,ми се откинуваше парче од срцето,умирав одвнатре.И да знаеш,никогаш не се изморив,никогаш не ставив точка.Секој ден со се поголема сила,на некој начин се борев за тебе. Ќе те сакам. Ќе те сакам засекогаш.Бевме пријатели што се познаваа повеќе од доволното.Ми недостигаш.Трескам глупости,како може да ми недостасува нешто што никогаш не сум го имала.Можеби бев тешка личност,уште потешка за сакање.Можеби,кој знае?Ха.Сега е се готово,за џабе зборувам,за џабе си трошам зборови.И да,нема ништо потешко него да бидеш ништо на оној што тебе ти е се во животот.Јас и понатака ќе мислам на тебе,знам.Сега после се,сеедно ми е.Што ќе биде,нека биде.Си го уништив животот.Сама сум.Ми недостигаат твоите насмевки,погледи,шегите,глупостите.Се гушнавме само еднаш во сите овие години поминати заедно,и никогаш нема да го заборавам ова,никогаш.
Ми викаш- па ајде ќе се видиме ќе се чуеме. Секако дека ќе се видиме...само ако ти сакаш,бидејќи ти беше причината што ние се разделивме. Тоа и ти го реков,е арно ти реков,од каде ја извадив ладнокрвноста,мртва ладна! ха! бравос за мене.
