Ако не ме прашаш, не можам да ти одговорам. Само претпоставувам,а тоа е малце егоцентрично ако почнам самата да зборувам...а и не е учтиво бре. Ме расположуваш...многу! Посебно овие 15 минути! Ми дојде оо ооо ооо убавоооо, ти суштествие што предизвикуваш допамински, серотонински биохемиски дејствија во мене!!!
Знаеш на кој момент се смеам сега? Кога ти бев лута и те замолив да спиеш на десната страна од креветот, не допирајќи ме и во истиот миг кога се завртев да те гушнам, ти ме праша - А ќе може само да те гушнам? И тогаш ме стисна ептен силно... Добро е што сфаќаме дека времето заедно не треба да го губиме во лутење.
Ти си мое се,сакам да сум до тебе вечно,секогаш да те прегрнувам и никогаш да не ја пуштам твојата рака која што ме научи да ја држам без да ми биде страв дека ќе бидам повредена.Сакам да го поминам остатокот од мојот живот со тебе,сакам да ги бакнувам тие усни кои што ме натераа да љубам без престан.Нема крај на мојата љубов кон тебе,навечер те барам во постелата крај мене,но кога ќе се разбудам и видам дека те нема се разочарувам.Сакам секогаш кога ќе те барам да те најдам до мене,крај мене,со мене,никогаш не ме пуштај и не заминувај од мене. Се сеќаваш кога ми кажа дека ако сум јас среќна и ти ќе бидеш среќен?Е па сега можеш да бидеш најбескрајно најсреќен секоја стотинка бидејќи токму така и јас се чувствувам веќе 5 и пол години наназад.Дури и во моментите кога ме нервираш јас сум среќна што имам таков човек како тебе крај мене со кој што ќе ја градам мојата иднина.
Толку ме исполнуваш,ме усреќуваш... Плачам,но не од тага,туку од бескрајна радост,милина,убавина... ти си човекот кој ми го зема умот,срцето,сите чувства,а за возврат? Ми даде безусловна љубов. Ти верувам,да. Ти навистина се промени.
Се предадов на животот којшто не го сакав, се плашев од нова љубов, се плашев од чувства, се ежев на самата помисла некој пак да завладее со моето срце. Одлучив засекогаш да останам господар на својата душа. Но ја изгубив..Ден по ден ,ја изгубив. Потоа те запознав тебе и сето тоа мое ветување веќе неможев да го исполнам. Како и да е, промената добро ми дојде. те сакам многу.
Oбожавам да те гледам како спиеш и обожавам кога садам на твојот пц и чепкам низ фемина имате позз од мојата заспана убавица хаххаха
Ми недостигаат деновите кога нон стоп бевме блиску еден до друг. Денес се потсетив. И повторно се најдовме, јас и ти со нашите филозофии и бесмислици, абе, ни има спас? Што би рекле, пациенти невидени. Се обидуваше да ме импресионираш... И ти успеа. Не знам дали смеам да те сакам.
Силна девојка сум јас, многу силна. И тоа ќе го видиш, ќе го почувствуваш. Можам да направам многу работи за кои отсекогаш мислеше дека не сум спремна.
Со секој изминат ден, чувствувам дека те сакам се повеќе. Насмевката, погледот, гестикулациите, кога поминуваш со раката низ косата, начинот на движење, ги обожавам сите овие детали кај тебе, го обожавам секое делче од твоето тело. Ми даваш инспирација, ми даваш желба да отворам очи секое утро, ми даваш желба за живот. Ме смируваш, но и ми подаруваш сладок немир. Спокојност, сталоженост но и лудост. Морници од возбуда и топлина во срцето. Ме усреќуваш неизмерно, и да знаеш дека моево срце ти припаѓа само на тебе!
Абе буцко какви низи сум решавала, мислеше дека нема да ја провалам шемава твоја? За да се слушнеме треба да те чекам да заминеш од сите, или на брзање кога немаш време или не знаеш што да правиш? Искрено сеедно ми е. Се некако ми се чини дека сме на различна бранова должина. Остај тоа што мене ми се чини, ама стварно така е. Само јас не сакам да си признаам. А како тргнале работиве, нема да се усогласиме во блиска иднина ваљда. Ме изморуваш искрено. Ме мачиш. Или јас сум глупава што толкувам некои дејствија како што не треба, или ти си вејка на ветрот. А верувај јас не сум глупава.
Премногу ми недостасуваш... Денешниот ден поминат далеку од сите ме врати во старите времиња кога си посветувавме време само еден на друг...повторно те засакав лудо како некогаш!! Ова си ти! Те сакам премногу! Немој да си дозволиш да ме изгубиш...никој нема да те сака повеќе од мене
хм одма им се приврати на твоите родители и после сто тоа се слуЧи знам дека ти се родители и дека немозес да ми фрлис и не реков тоа,ама пак и тоа сто тие го направиа како можес да го заборавис и да се смеес со нив како да нисто не било??? додека мене ме однесоа до Чекор на смрта тоа не е за смеење изгледа не разбирате никој!!!!!!!!!!!!!!!!....
Па, што би ти кажала.. Би ти кажала многу работи, кои секако нема да ги разбереш. Би те споменала колку те сакав, би ми рекол дека тоа не е љубов, јас сум само дете. И ако ти речам дека децата сакаат најискрено ке молчиш. Ајде, не е важно. Важно е дека точно на твојот роденден, по една тешка година, сакам да ти кажам чао, пријатно. Се гледаме некогаш.
Непријатно ти е кога ти се лутам така? Ете барем виде како ми е на мене кога ми се лутиш ти за ситници, за глупости.
