Којзнае што си мислиш за мене. ...ама ти си виновен што се понашам така, едноставно неможам да се контролирам кога ми си во близина, незнам што правам. Едвај чекам да те видам понеделник.
Те сакам најмногу, не можиш да замислиш ова колку ми значи. Те сакам засекогаш покрај мене, ЗАСЕКОГАШ !
Би го преживеала крајот, и ти исто. За секоја навика се наоѓа начин да се одвикнеш. Ама ти не си моја навика, ти си ми потреба. Ми требаш за да знам што правам и каде целам. И џабе е се, џабе глумам и се кријам зад некоја што не сум. Никогаш нема да бидам тоа што бараш, а сакам само да бидам дел од она што си ти. Во овие две години, секоја караница е за тебе лекција која ми ја одржуваш на мене, а сепак учиш за себе. Ме тераш да учам од своите грешки.А јас тоа не го можам ни еднаш.Што е тоа во мене што ме приморува да ти го правам ова? Зошто се бунтувам против твојот вложен труд? Против сите маки кои ги имаш претрпено заради мене, против сите грешки на кои замижа за да останеш со мене.. Не можам да се сфатам, не ги сфаќам своите постапки, не ги сфаќам работите кои ги мислам..не сфаќам.Сфаќам само колку многу ти го отежнувам животот и колку со секоја караница избледува твојата љубов. Пред тебе не знаев да сакам, ти ме научи. И тоа е единственото нешто што со сигурност го знам. Те сакам, ми требаш и проклето многу се мразам самата себе што се чуствуваш мизерно кога си со мене. Ти должам големо извинување, кое знам дека не заслужувам да го прифатиш. Не заслужувам да се трудиш за мене, не заслужувам ништо. И ти не заслужуваш да ти го уништам секој убав момент, и секоја убава намера. Се надевам утре ќе се средиме, јас не, јас не можам да се средам зошто сум тотален хаос,можеби ние ќе се средиме.. посакувам. Едвај чекам да ме гушнеш и да се изгубам во твоите раце. Да ми простиш и да ти ветам дека нема да се повтори. Зошто нема, се колнам. И едвај чекам да ја видам другарка ми, сепак сум поврзана со неа многу повеќе отколку што мислев.И додека ти се превртуваш и не можеш да заспиеш, јас нема ни да се обидам. Те сакам, остани со мене.
Дали далечината си го прави своето, незнам, или немавме некоја јака основа, ама мене ми е веќе здосадено. Не се осеќам како на почетокот. Искрено, сеедно ми е дали ќе ми се јавиш или не, не се дрецкам пред телефон како порано. Сеедно ми е и дали и кога ќе се видиме. Па и кога ќе се видиме сеедно ми е дали ќе е 10 минути или еден сат. Минатиот пат се осеќав како да извршувам некоја обврска која сум приморана да ја извршам, не ми претставуваше задоволство времето поминато со тебе. Видиш, ти навидум бакнуваш исто и исто ме гушкаш, ама јас не ја осеќам таа топлина и тие пеперутки како на почеток. А јас сакам срцево да ми скока од гради кога ќе те видам, море да припаѓам во несвест од самата помисла дека ќе те видам за 3 недели, а не за еден месец! Сакам колку и да ти сум лута, кога ќе те видам автоматски да се искезам како дебил од 6ка до 6ка. И да не сакам да си заминам. Сега драги, јас сум таа која ги завршува нашите средби порано. Сакам некој кој повеќе ќе се грижи за мене. Не сум себична, заслужувам барем толку. Сакам кога некој ќе ме праша прво мене и ќе ја одвои целата вечер за мене. Со тебе драги, сум стално на второ, трето место. Сакам кога ќе излезам со некој, да го држам за рака, зошто сакам сите да знаат дека си мој, само мој, и дека јас сум само твоја. Со тебе стално сум на штрек, ауу, што ако не види некој. Па што ако? И знаеш, од ден на ден ми е се појасно дека сите овие работи што ги сакам, ти никогаш нема да ги исполниш. А знаеш ли дека имам личност која на само еден мој повик би ги исполнала сите овие работи? И упорно ја игнорирам заради тебе...Ама ова однесување твое не ме остава рамнодушна. Се наоѓам во ситуација да барам банални причини за да му пишам и да го натерам да заборави се што му реков пред неколку недели. Да му речам дека сепак има надеж. Да му кажам дека можеби ти ќе станеш минато, а тој ќе дојде на твое место. Кучка сум што си играм со двајцата во исто време, ќе се изгорам знам....
Ме исполнуваш и ме правиш среќна,не среќна.Туку пресреќна ! Душа моја ,пријатно ме изнанеди синојка.Не очекував. Фала ти многу . Те сакам премногу !
I will love you till the end of time, i would wait for a million years Promise you'll remember that you're mine ..
Само ти знаеш најдобро како да ме изнервираш и повредиш. После секое добро доаѓа лошо, али со тебе и после секое лошо пак доаѓа ново лошо.
Девојки слободни А И НЕ СЛОБОДНИ ! ПРЕКИНЕТЕ ДА се ПУШТАТЕ на зафатени момци. НИШТО НИКОГАШ НЕМА ДА ДОБИЕТЕ ОСВЕН КУР ПО ЧЕЛО (се извинувам но) и ДВА,ТРИ бокса. Ќе ве замолам. Работата е што ми е преку долнава. Ако прави муабет со вас не значи дека сте посебни туку вие сте ебано очајни за нешто и некого каде што не ви е местото. Има милиони АМА МИЛИОНИ други. Вие баш мора да се лигавите по зафатените. МОРА. Инаку нема да ви биде интересно. Мрш
Те сакам. Да знаеш, јас пак си ја замислувам новата како лани. Јас и ти сами. Убави, лични, со убаво вино и добра вечера. Тивко. Во позадина пуштени нашите песни и ме покануваш да играме. Да се разбудам до тебе. Не сакам ништо повеќе. Само јас и ти. http://www.youtube.com/watch?v=H8rumyup0Os
Синоќа ми беше преубаво. Јас + ти + снег + лизгаво удолниште, мх мх мх, мераци. Мислам што паднавме, паднавме. Што се изгушкавме, се изгушкавме. Што ти ставив снег во вратот, а ти мене не, и тоа помина. Ама сакам сега пак. Сега. Веднаш. Сместа у места.
