Сакам пак да тргнеме во луда авантура. Да ја извадиме мапата покрај некое пусто место, во обид да откриеме кaде сме. Да ни снема бензин и да трагаме по пумпа 40-тина минути, што кога ќе ја најдеме, ќе го благословуваме Бог. Да пееме додека се возиме на моторот, па студот да ни изгледа поподнослив. Да решиме да се возиме со облаци над нас, кои во секој момент ќе прснат во силен дожд. Капките да не маваат, да застанеме под дрво и да се тресеме од студ. И да кажам нешто лудо, кога сме жива вода, како - Леле, салфетките ни се наводенија! Да не поклопуваат бранови и да ме влечеш за рака додека изглегувам од водата. Да патуваме по два саати по тесни патчиња со кривини, а тебе да не ти претставува проблем, бидејќи јас уживам. Да ме носиш од една до друга плажа, се` додека изразот на моето лице не ти каже дека конечно сум задоволна. Да пиеме котелчиња на плажа, да се прејадеме од вафли и да ни здосади гирото. Да изгориме и да се мачкаме со кисело млеко. Да го дочекаме зајдисонцето покрај море и да шкрапаш со апаратот. Да ги научиме напамет имињата на секое гратче и да ја сликаме тиркизно сината вода на секоја плажа во нив. Да ме изненадуваш со купено благо од некоја слаткарница и да уживаме во нови вкусови. Да го делиме пивото и да ми се смееш како отпивам големи голтки. Да се мрзнеме толку што студот ќе ни навлезе во коски, а сепак да е толку убаво. Убаво во поинаквото, убаво во помислата дека си среќен кога не е се` совршено, убаво во тоа што сите непланирани, а лоши работи немаат моќ да те онерасположат. Да се радуваш дека ја немаш контролата, да ти е сеедно дали врнеш, дали е доцна навечер, дали си гладен или не знаеш каде си, бидејќи едноставно разбираш дека да пуштиш работи да си го заземат својот тек е најубавото нешто што може да ти се случи. Доволно е да те имам до себе.
^ И јас истото му го кажувам Т.е немам храброст јас, ама мора некој да собере де, не за џабе се мушкарчини
Знаеш подобро од мене. Мора ли да кажам? Прерана есен за нас. Пред да заминам резервирај два стола,мојот покрај прозорецот.
Миличок те разбирам дека си преморен од работа и од притисоци од сите страни.Знам дека си растрчан да си ги исполниш обврските и да стигнеш на 10места во исто време .А што е со мене бе Ј.?ради реда ли се фативме и стапивме во врска.Знам дека не е во ред да мрчам ама те молам посвети ми малку од твоето време.Кратко сме заедно ама ова ме боли од твоја страна .Едноставно не знам дали оваа врска ќе опстани,ако не си среќен со мене барем кажи ми сега дур сме на почеток.
Највеќе боли да не ти е возвратена љубовта?! Не. Највеќе боли кога знаете дека се сакате, ама инатот и гордоста се појаки од се. Не успеавме најмил. Знаевме како да се сакаме, но никогаш не научивме како да се зачуваме. Такви бевме ние - недоволно храбри за љубовта. Ме сакаше. Те сакав. Сега сме странци, несудени еден за друг. Единствен, не ми е полесно од кога знам дека си пател многу повеќе од мене зимово, не знаев дека толку ќе те повредам. Никогаш не ги покажа емоциите, не ми беше погледот твој доволен... Зошто не се бореше за нас?! Зошто, зошто, зошто?! Се ќе ти простам, ама тоа никогаш. Слаба бев јас да се борам сама за нас. Згрешив. Признавам. Се каам. Но барем знам дека те болеше исто како мене пред 6 години. Се' се враќа... Сакав да останам да верувам дека ме мразиш, дека сум ти била дел од многуте, играчка, девојка која ја истера и од животот и од срцето. Не ме мразиш, ти си ме сакал, повреден, разочаран те оставив. Глупава сум, смотана, ме уништи од инат-те уништив од инат. Од денес не се мразам што сум те сакала. Горда сум што сум имала љубов како тебе. Но, проклети нека сме што не можевме да останеме заедно. Толку од нас љубови,м?! Крај. Крај на мојата единствена љубов. Крај на ветувањата за другарство. Крај е најмил. Сами си се уништивме. И двајцата сме лузери. Јас сум тука, секогаш за тебе, секогаш. Ќе ме пецка во градите секогаш кога ќе го слушнам твоето име, ќе чувствувам илјадници морници низ цело тело кога ќе си до мене, секоја клетка од моето тело ќе го памти секој твој допир. Првата љубов е најубава, најчиста, невина, искрена. Јас те имав тебе за прва љубов. Прва љубов што остава траг и никогаш не се заборава. Ти беше моја прва љубов. Јас бев твоја. Сакам да сакаш некоја како мене некогаш. Сакам да си среќен. Сакам некоја спокојно како мене некогаш да лежи во твои прегратки знаејки дека е сакана. Сакам да ме памтиш, да не памтиш нас, заедно. Од денес немаш право да прашаш како ми е без тебе, дали сум среќна, така сакаше-така ќе биде. Животот иде понатака. Ќе пишувам пак за тебе, ќе плачам, оооо како ќе плачам кога ќе те видам облечен како младоженец со друга покрај тебе. Ќе помине се... Јас продолжувам со него. Ти со некоја друга. Чувај се, те молам. Биди само среќен. И за последен пат... И не е од гордост од инат е знај, и нека сум проклета што ставам крај, срце ти давам и среќен ти пат во неповрат....
