Ме нервираш и ти и твоите реакции кога ќе се сретнеме. Само што помислив дека расчистив со чувствата, сега сигурна сум дека сум се лажела. Повторно се врати, повторно живееш во мене, како ништо да не се случило. But I'm a creep, I'm a weirdo. What the hell am I doing here? I don't belong here..
гледам убавецу си ми вртел вчера-што ти текна извини бев на состанок не можев да ти се јавам денес можно е да те видов на паркингот кај тебе на работа -не сум баш сигурна, а најверојатно беше ти бидејки никој не го кажува тоа што ти го коментираш така да а ти духу од Аладиновата ламба АМАН веке со твоите коментари човече- ајде бе ајде биди маж и кажи ми што сум јас во лице знаеш ли ти еднаш кога јас ке поминам да премолчиш веке на нерви ми одиш и ти и целата тајфа околу тебе-ова е веке претеризам испага дека си опсесиониран со мене гледам мозокот тебе ти поцрнел од толку црна боја што ти омилена-прошири се уште малку па испари во воздухот да те нема да не те гледам
До кога ќе ме повредуваш??? Направи нешто, немој да дозволиш да мислам дека зборовите ти биле празни, докажи со делаа, уште колку ќе чекам?? Направи нешто !!! :geek:
Ни тргна бе во последно.. Секогаш да ни е вака, насмеани и расположени за заебанции дури и кога сме преморени. Нема умор кај нас. Со полна пареа се движиме. Те сакам, мече.
Каде погрешивме јас и ти? Времето мина за што ли да зборувам за деновите и ноќите кои не ги исполнивме за нивната празнина а посакана исполнетост. Лоша среќа. И две слики во главата. На нив разлеани бои. Наши бои. Каде?-те прашувам
Толку совршена слика во глава си имав за тебе, а види што у ствари се криело во тебе. Кога прв пат за тебе прашав ти ми изгледаше како недостижна мета, како сладок сон, како чиста илузија. И оф каков излив на емоции ме обзеде кога првиот пат ми пиша, скоро ист како кога ќе го видев симпатијата во петто. Па дури и за да излеземе веднаш праша, а јас се потресив цела. И згора на се, врнеше тој ден. Сите можни сцени од најромантичните филмови низ глава ми поминаа тоа попладне. Како низ сон ми е патот кој го одев, патот кој водеше до тебе. И што се случи? Ме грабна и не сакаше да ме пуштиш! Како со векови да си копнеел по моето тело. Усните ми велеа не, телото ми велеше да. А како? Како можев да издржам? И денес кога само името ќе ти го изговорам ми доаѓа да свршам. Те одбивав и лудило глумев, а кога ќе се вратев дома, се топев во кревет, со затворени очи и сите сетила вперени кон твојот парфем кој се излепил по моево тело. Ах! Тие твои воздишки при нашите допири... Ах! Се губев во твојот глас, во жештината на твоите усни, во твоето тело кое врескаше по мене и ти се предадов. Совршено? Не. Беше нешто повеќе. Многу повеќе. И така од ден за ден. Умирав за тебе, но не ми дозволуваше да се заљубам. Не ми дозволи да се заљубам! А јас да, јас те молев да се вљубиш, онаа пијана ноќ кога солзите ми ги бришеше и нови во моите очи раѓаше со оној поглед кој никогаш да го заборавам нема. И ете, не си дозволив да продолжам, не си дозволив да се изгубам во длабочините на тој студен океан, кој на моменти знаеше и да печи. А толку совршени знаевме да изгледаме во некои утра кога се галевме како вљубени осмооделенци. Но прв пат во мојов живот постапив зрело, и успеав да ставам крај на таа слатка горчина. Нит јас те љубев тебе, нит ти мене. А можевме, можевме многу повеќе. п.с Тај ми се позив сад од главу одбија, ја само луџа, луџа што сам старија, и ПОСЛЕ ТЕБЕ НИ СА КИМ ЈА НЕМОГУ ДА СПАВАМ!
Не мора да ми ја враќаш вербата во машкиот род пошто никогаш и не сум ја имала , само немој да ме разочараш ... Убаво ми е со тебе .
бивши очигледно дека ти не требаше да бидеш дел од мојот живот-како поминува времето ми е повеке и повеке јасно а ти духче-сакаш да ме пецкаш, епа и јас вчера тебе те пецнав малку по партиска линија
Ме боли секој твој збор, секое твое обвинение!!! ДА јас сум крива, да јас се сакам нешто да направам, јас сакам да те изварам со друг!!!!!! Доста веке, се тоа е само во твојата глава!!!! И нека си остане таму, немораш ништо да променуваш, живеј си така, теши си се така, СЕ јас сум крива, СЕ јас права.... ке ти биде полесно, ако не друго, побрзо ке ме заборавиш.... Доста ми е и мене, доста се борам, ама за што?/?.. за когоо??? Крива сум и јас, крив си и ти!!! Сами се заебавне!!! Доста е, доста се трпевне и навредувавне еден со друг!!! Доста!!! Време е секој на своја страна, се надевам ке научиме некоја животна лекција и обата... Ти ке прекинеш со товјата љубомора и опсесивност кои преминуваа во болест, исто и јас со моите навреди.... Неможам веке!! Доста е ... Кога не си вериуваме еден на друг, најдобро е секој на своја страна!!!
