Мака ми е веќе од тебе,мака. Не ме правиш ниту среќна ниту весела ,само тажна. И тоа како за инат да го правиш. Го молам господ за денот кога ќе те отсакам и ќе си заминам од тебе така лесно,што со подзинета уста ќе си останеш..Само дали некогаш ќе ми се исполни желбава...
Љубов моја! Да ме остават без ништо друго на светов, нема да тагувам затоа што знам дека ти си тука. Кога си блиску до мене, тоа за мене се најубавите моменти! Ти си совршенство. Те сакам најмногу!
Што да ти кажам штоо.. зборовите се премали за да го искажат тоа што јас го мислам и чувствувам за тебе ... животот си поигрува со мене изгледа, или животот или ти кога ќе помислам дека конечно нешто ќе тргне на добро, ко да се собираат некои виши сили тоа да го побијат.. и во еден момент пак се по старо, пак помешани мисли и неразјаснети прашања.. зашто зашто заштоо ?! Те сакам , ти ми го имаш заробено срцето , но што се случува, твоите зборови се зборови што стварно вредат , но се безначајни ако не ги претвориш во дела...
Несваќам зошто сеуште се обидуваш да ме вратиш кога знаеш дека е готово и дека нема да ти простам ,но со последново што го направи признавам ме уништи малку фалеше да потклекнам на понудата но фала богу не се случи тоа
Како ден јасно е, мене ти си ми се Како ден јасно е, без тебе неможам, не И цела ноќ со тебе мене малку ми е Јас и ти заедно можеме да имаме се http://www.youtube.com/watch?v=bE4RLmfLu4A
Сакам да кажам дека ми фалат долгите разговори со тебе во доцните часови.. Ми фали начинот на кој што зборуваме јас и ти..Ми фали она кога играме игри секогаш заедно.. Не можам да заспијам, немам спиено неколку дена.. Имам се што сакам, не буквално се, имам се, освен тебе... а тебе најмногу сакам да те имам..Би сакала во ваквите вечери, кога се чувствувам лошо, да не лутам сама низ градот, би сакала ти да си до мене и да ме гушниш, би сакала да не боли толку многу.. ИАКО ТИ ЗБОРУВА МНОГУ УСТАТА пак те сакам.. И ИНАЕТЧИВКА СУМ ПРЕНАЈГОЛЕМА И НЕМА ДА ТИ ВРАТАМ НА ПОРАКИТЕ НИКОГАШ АМА БАШ НИКОГАШ и има крв да проплукаш за тоа што ми го рече верувај ке се каеш што ми го рече т.е. ти сега се каеш и ме молиш ама уште полошо ќе ти биде .. И МОЖЕБИ НЕКОГАШ КЕ ЗАБОРАВАМ НА ОВИЕ СИТЕ РАБОТИ И НА ТЕБЕ.. дај боже, ДАЈ БОЖЕ сељак еден !
Сурово ме гуши, притиска по градите. Здивот ми е краток, а пулсот забрзан, мислам на тебе. Грч, борба со себе, најлуда борба со тебе е кога не си тука. Страст, името ти е грешка. Со ноктите гребам по ѕидот да не го оставам него и одам кај тебе, трагите уште стојат, но мене ме нема, отидов, секако. Една смислена лага која не ја ни изговорам до крај, а веќе сум на пола улица. Нозете сами ме носат, како да ќе ми побегнеш. Зад мене се влечат остатоците од достојанството, остатоците од разумот, чии чекори веќе одамна не ги слушам. Ги прескокнувам скалите со лесен чекор и како ветер исчезнувам, бидејќи ти ме повикуваш. И тоа само кога си сам, кога никој никаде нема.. Срцето забрзано ми лупа додека скришум се спремам. Секогаш го бирам најдоброто за тебе, а ти дури и не приметуваш, само да се соблечам. На тебе ова ти е игра, а мене цел живот, цел ден, цел час. Престанав да размислувам за тоа што да ставам на коцка, само мислам што ќе правам ако тебе те изгубам. Кога ова ми се случи, кога почнав да го изневерувам него со тебе, и дали сега те изневерувам тебе со него? Веќе не знам ни кој изневерува, а кој е изневерен. Знам само дека ме убива оваа желба спрема тебе, а тој не се ни сомнева, секако, премногу е добар, премногу ме сака, за разлика од тебе. Не, не сум виновна што доцна те сретнав, што се сплеткав во сопствената немоќ и што порано знаев само за бледа љубов и живот. Сега не смеам, а сакам. Те немам , а сакам до крај, па што побрзо ме помине, животот или ти. Знам дека си лош, дека не ме сакаш. Знам дека тој е се што ти не си и повеќе од тоа, но враќање назад нема. Те сакам, те посакувам, ми требаш. Ми треба чувството кое го будиш во мене. Да сум нова, посебна, сакана, возбудлива. Возбудена, бидејќи лажам, се кријам, сите пораки и повици ги бришам. Не постои секунда кога не сум твоја, дури и кога сум со него, со тебе зборувам, за тебе мислам. Живеам за следната средба, за следниот бакнеж, за следниот повик, твоето брзо, опуштено „Се гледаме“. Ти ме скрши, ти ме носиш и тоа го знаеш. Ќе оставам се, да знам дека ме сакаш, дека ме сакаш мене цела, вистинска жена, а не сенка и тајна. Да ме сакаш мене љубоморна, невротична, слаба и до уши заљубена. Малку ми треба и тоа зрно ти го држиш во раката. До кога ќе правиме вака? Веќе не ме боли неговата детска насмевка кога се вратам, сега ме боли долгиот стисок на раката кога со тебе се опростувам. Секој пат мислам дека е последен и ни грбот не го свртам, а веќе ми недостасуваш, затоа што никогаш нема да те имам. Ти си моја опсесивна мисла, се што никогаш не сум имала. Во ноќите се будам со желба да место него тебе те прегрнам и се прашувам кого ти прегрнуваш. Не ти зборувам, но ти се знаеш, чувстуваш, гледаш. Гледаш дека животот ми застанал, во твојот ходник. Ходник кој ме води во мрачна соба на чувства, болка, радост, желба и глад. Глад кој никогаш нема да го заситам потполно. Смешна сум, знам, и ти би се насмеал на сето ова и би ми рекол дека сум луда, можеби и сум. И нека бидам, но со тебе. И не знам зошто ова го пишувам, ми ѕвони телефонот, мора да одам.
После долго време ја слушнав песнава ... http://www.youtube.com/watch?v=t3uXVc9WNaw Не си свесен колку убави спомени ми буди,нашите почетоци,најубавите мигови во мојот живот,посакувам вечно да сме така заљубени и среќни
Every breath you take,every move you make,every bond you break,every step you take.. Every single day,every word you say,every game you play,every night you stay... I'll be watching you.
Иако си отиде и несакаше да останеш ... ама морав да чекам мама и тато да си легнат, а тебе не ти текнува дека сакам да останеш ах будалчее... , знам дека си болен и не ти е добро ама јас ке те освежев бре хаха те сакам многуууу , најмногу насвет
