Што би му кажале...

i miss you

 

Дај бе жити се олабави се господе боже.
Ти и твоите испади на љубомора. Замисли јас за секое уклучување на фб така да ти правев..
ОЗбилно почнуваат нервите при крај да ми бидат..

Олабави се и себеси и мене..

 

Само да ти кажам дека ти пожелувам се најдобро сега и можеби еден ден ќе се видиме повторно, можеби не.
Сепак ќе те памтам засекогаш прва љубов си ми, а и убави спомени имаме.
Збогум засекогаш...
#M

 

Не ми се верува колку расипана душа имаш...

 

Hah ama me iznenadi,a jas si mislev sto e problemot sto kratko pisuvas.Samo,na nas ne ni e pisano toa go svativ neodamna.

 

Толку ли не приметуваш дека ни се ближи крајот? толку не превземаш ништо околу тоа... после ,,овој крај'' нема да ме има веќе... нема да плачам на мизерните мејлови што ги праќаш, на патетичните пораки и на празните солзи и безЛичните зборови... те бришам како лош спомен... нескромно од моја страна ама ти не заслужуваш ни 5 % од ова јас што го давам... од ова што се трудам... знам дека во љубовта не се гледа кој колку дава и оној кој колку зима... едноставно се САКА... најди некоја што ќе те сака со маните што јас не можам да ти ги прифатам.. ќе пробам и јас да најдам некој ,, совршен'' што ќе ги сфати моите карпици, испади , реакции, и сето тоа што ме прави.... тоа што сум... Љубовта е потрошна кога е ваква ко нашата...

 

Што изведуваш сега тикве, ајде те чекам да ми се јавиш

 

Не знам што мие,ама денеска баш ич не ми фалиш,цел ден си го посветувам на себеси.

 

Романтична сум деновиве. Дали дождот влијае на мене не знам. Можеби преубавиот период поминат заедно. Можеби сеуште ми е свежа меморијата па ми држи влага. И треба да држи. Овој пат мислам најдолго разделени сме.
Мразам плачки, лигавења. Ама така ме тера. Љубовта го прави човек да стане тоа што никогаш не бил. Ете јас сега сум лигла. Не по моја вина.

Ај дојди и направи ми омлет. Го обожавам твојот омлет! Ветувам ќе седам цел ден во твојата маица. Нема да ја соблечам. Нема да брзам никаде. Нека ме чека и работата и другарките, сите закажани состаноци ќе ги откажам. Ветувам. И ќе свирам на пианото. Нема да се противам. Цел ден ќе свирам. Балада за Ане... remember?

И ќе пијам повеќе витамини. И тоа го ветувам. Твојот сок од цвекло ќе се потрудам да го испијам без противења. In hello body hello ghost, еле?

И така... ќе дојдеш ли?

 

Не, не сакам да се разделиме.. сакам со тебе да го минувам секој миг, зарем е можно, зарем е можно толку многу за толку кратко време да се заљубам? толку многу сакам да ти го кажам тоа но не, стоп ќе се воздржам, засега само ќе уживам дур сме заедно и ќе ти го докажувам тоа со дела, како ти мене

 

едвај чекам да пројде одморот па да те откачам.

 

Те сакам, сакам да те гушнам за да осетиш дека имаш подршка од мене ,дека сум покрај тебе за шо и да се деси.... знам дека поминуваш тежок период....те молам не се оддалечувај од мене дојди да ми раскажеш што се случи, или не мора да ми раскажеш, дојди ќе седиме во тишина....

 

Те сакам....те сакам и кога ме гушкаш и ми ја бушавиш косата

 

I need you

 

Жал ми е што стана сè она што рече дека нема да бидеш. Уште повеќе ми е што дури сега сфаќам дека воопшто не сум те познавала. Онака, како човек. Не мислев дека и ти ќе ме обележиш. Точка, рана, лузна. Крај. Постоевме пред неколку месеци, за сега да се погледнуваме од време на време, ко туѓинци. Без збор, заглавени во молк. Ми беше тешко со тебе. После тебе, уште потешко. Мислев не сум те сакала. Те сакав, на некој мој начин.

Je li to sve što ostaje posle ljubavi? I šta, uopšte, ostaje posle nje? Telefonski broj koji lagano bledi u pamćenju? Posle ljubavi ostaje tvoja strana postelje i strah da će neko iznenada naići. Klak - spuštena slušalica kada se javi tuđi glas. Hiljadu i jedna laž. Posle ljubavi ostaju saučesnici: čuvari tajni koje više nisu nikakve tajne. Prepune pepeljare i prazno srce.. Posle ljubavi ostaje povređena sujeta. Metalni ukus promašenosti na usnama. Posle ljubavi ostaju drugi ljudi i druge žene. Posle ljubavi, ne ostaje ništa. Sranje..

 

Фалиш... но се радувам што целиот мој живот ќе заспивам и ќе се будам до тебе

 

Се плашам.....се плашам што ќе донесе иднината со тебе.
Не се чувствувам доволно спремна,да ги прифатам ризиците за љубовта.

 

Во молкот на тивката вечер
ми шепоти
ликот твој
скриен во мислите,
собирам воздишки,
паметам приказни,
пулсирам меѓу денот и ѕвездите,
таам моќни чувства,
создавам слики,
ме разбранува
скокотлива радост во душата,
од пламенот на страста испишувам живот...

 

Дождливи утра придружени со вкусно кафе и песните на Chris Rea. Едвај чекам да се спакувам и да заминеме. Си давам одмор од три дена. Да се излежуваме додека го слушаме дождот и да заспиваме не мислејќи на тоа што нѐ чека утре.

 

Времево е само да дојдеш да ме гушнеш и да не ме пуштиш.