Ljubov moja! Ti ne zaspivas i ne se budis do mene. No toa ne znaci deka ne te cuvam vo srceto. Naprotiv, samo tebe te imam vo nego. Gi sonuvam tvoite sini oci i se budam so solzi. Solzi koi mnogu bolat. Bolat i pechat. Te sakam najmnogu!
тотална индиферентност од моја страна. дури и интересна ми е тишината на телефонот. и не попуштам,чисто да видам кога точно ќе почнеш да ми фалиш.
И кога душата , онаа веселата, онаа пеперутката што секој го засмева со бол, со крик во гроб црн се претвора... колку ли трае жалот? И кога громови и татнежи од твојата нељубов гробот го отвориле, И кога душата вреска како разбеснети грмотевици под ударот твој, И кога срцето во потоп од солзи се дави, И кога испукале вениве на вратот од проголтаните вресоци, И кога твоето име како проколнато ехо убива се пред себе, И кога мерка нема за болката... И кога без брзање...со тап поглед...со гола душа...со исплакани солзи...со рани по кожата делови од душата се кинат, и делови од кожата немилувана летаат, и вкусот на сочуваните бакнежи во устата горчи, и зборови кои љубовта ја опишувале како црни конфети паѓаат, и коските како суви гранчиња од болката се ронат, и мирот за допир продаден ко дар во гробот се става, и нежноста што си ја разбранувал испарува, и воздишките страсни се загушуваат, и молитвите љубовни заборавени наизуст се повторуваат, и кислородот пред гробот на љубовта невозвратена се губи, и со соновите, зборовите, милозите, со се што подобра душава ја сторило гробот се затвара... Па пред ликот измачен свој, кој како блед споменик на срцето скршено стои, молкум со гробот во душата се помируваш... иако пола од тебе однел, иако помил од Бог ти бил, иако во црно те завил, иако не си од вчера ист... Колку ли трае жалот ,пред споменикот се прашуваш? Колку ќе истраеме бол...30 дни ...40 дни...година цела ли? Има ли крај на жалот љубовен...? Избледува ли трагот на душата оставен...како траг во перница, по ноќта во која те сонувам?
Памтам шо ми рече:Ако јас и ти сме за заедно , ќе бидеме ,шо се секираш. Не му се секирам де, оти да сме за заедно и да не сме ... јас имам време и за пред тебе и за после тебе. А ти немаш. Ти немаш! Оти ако не сум ти јас Таа, е ти заминал возот.Сеа продолжи да не мрдаш со прстот , ама после ти ќе му се секираш.
Ljubov moja! Ubavo mi e koga ke te sretnam. Slucajno ili namerno, sekako e ubavo. Neopisliva e tvojata ubavina. Srekjo moja. Te sakam najmnogu!
Какоо си ме усреќил уште од станување од кревет не си свесен... не те осетив утрово ниту кога се разбуди ниту кога ти ѕвонеше аларм,сигурно си станал порано ЗНАМ Маже мое убаво,па јас без тебе неможам ништо бе
Najmilo moe! Najubavoto nesto sto mi se slucilo! Moj angel cuvar. Zarem e mozno liceto nikogas da ne ti se namurti, nikogas da ne me odbies za nisto? Zarem e mozno edna zelba da ne mi ispolnis? Sekoj den me gledas so tie mili oci, isto kako prviot pat koga se poglednavme! Nemam nikakov somnez deka sakam da se budam do tebe, sekoj den ! Kolku sreka sum imala tebe da te zapoznaam. Sekoj den se budam I zaspivam so tvojata neznost, me pravis podobra licnost. Ima li nesto poubavo od toa sekoj den da slusas kolku nekoj te saka, se gordee so tebe I deka si najubavata devojka na svetot? Sekako, za tebe, no toa mi e dovolno.Mi ja ispolni najgolemata zelba, mlada da si imam svoe semejstvo.Vistinsko bogatstvo. Edvaj cekam ovie dve burmicki da zableskaat na nasite race I da mozam gordo da kazam : "Ova e najubavoto nesto vo mojot zivot.Mojot princ."
„Јас тебе те сакам“ му рекла на ножот раната“ - Дарко Лешоски Еден ден ти ќе ми се појавиш пред очи како рана. Како рана која мислам дека сум ја заборавил јас Ќе ми се појавиш со сета смиреност на светов после се што ти сторив јас тебе досега Во косата прибрана во лицето полна месечина во очите срна ќе ми шепнеш тивко дури гледаш во земјата ко со сета мака на светов на плеќи, ко со сиот намуз на светов и сиот срам на душа ќе изустиш само тивко „те сакам“ дури гледаш во земјата. ќе изустиш и ти првпат „јас тебе те сакам“ пред кого и да е со мене тогаш, со која и да стојам - ти ќе ми кажеш мене првпат на глас. Еден ден ќе ти се појавиш пред мене како жива рана. Како жива рана која мислам дека сум ја заборавил одамна. И ќе заплачам кога ќе останам насамо после долго јас вечерта. Кога ќе останам сам. Ќе заплачам како дете што плаче. Како што плачат децата. https://www.youtube.com/watch?v=l6gauistUic Кога болката на љубов ќе почне да замирисува Кога убавината твоја неприметно ќе се претвори во слатка цреша која црвосува и ефтини лајкови од уште поефтини фраери на Инстаграм Кога љубовта над болката ќе направи корупка како слана за да заздрави пак Кога пролетта во лето неприметно се претвора кога златото од залезот на небото во црнина сторува како дрвена ќибритка од пламенот златна во црна запустена Ти ќе се појавиш пред мене од нигде никаде пак Кога Бог ќе ги склешти забите и ќе ги затвори очите од болката која ќе си ја размениме со очите насолзени ние меѓу нас ти мене ќе ми кажеш „јас тебе те сакам“ - ранета. „Јас тебе те сакам“ му рекла на ножот раната, му шепнала тивко дури го ваделе од неа. Кога болката на љубов почнува да замирисува. Кога болката на љубов почнува да замирисува. Кога болката на љубов почнува да замирисува.
Постојат работи што мислиме дека ги сакаме, и работи кои навистина,навистина ,вистински ги сакаме. Ќе видиме со тек на време, ти на кои си припаѓал.
Знаеш да уништиш вечера не викам не Не се трудам веќе, сам снајди се сега. Тешко ми е ама гордоста и инатот си го прават своето. Ако, ако, оди спиј си...легни си....на сред разговор....
Сакам да те видам,да те видам,да те видам...уште колку пати ке напишам и ке остане на екран само ? Зошто не ни се вкрстуваат патиштата долг период,се прашувам понекогаш,каде си,со која си што правиш во моментот,а ти се прашуваш? Сакам да те видам!!!!!!!!!!!!!!!!!!! најсилно излегуваат овие зборови од моето срце,добро знам не ни беше судено,многу разлики и мостови не делеа и не делат,ама сакам да те гушнам макар другарски,поинаку и не би смеела! ајде нека ни обезбеди судбината една средба,да видам дека си добро макар и од далеку
