Што би му кажале...

Ми фалиш дојди гушни ме најсилно

 

Оди и лажи некоја друга, некоја која ке поверува на твоите лаги. Јас нема да бидам плус уште една авантура во твојот живот.

 

Како можам јас да живеам без тебе, кога си дел од мене? Како можам да живеам а да не знам дали се смееш или си тажен, дали спиеш или не, дали си сам, дали уште помислуваш на мене некогаш...
Не те заслужив, знам. Сама сум крива.. Само нека Господ те чува и ти го даде сето она што ми го даде ти мене а јас не знаев да ти го вратам, и три пати повеќе...
Чувај се...

 

Додека го пишувам ова те гледам на скајп како ми спиеш. Мислам дека цела вечер не ќе можам да заспијам, ем поради тоа што не можам да ти се изнагледам, ем поради тоа што ми `рчиш.


Сепак, знам дека ќе заспијам. А толку сакам да те сетам кога ќе станеш за работа и да ти посакам убав работен ден. Само уште да можев да те гушнам...

Спиј ми убаво мил мој. Те сакам!

 

Ti rekov da ne mi se javuvas vecerva I stvarno ne mi se javi.

 

Или ке се зближиме или ке прекинеме.Не се замарам.Ако не едното другото ќе е.Се е навика ке помине.

 

Јас не знам како после тебе.. јас не знам како без тебе. Не можам да замислам ништо, ни една секунда, ни еден ден, никаква иднина, никој покрај мене, ништо... Ти си ми се и само така можам.
Тешко е... не знам јас вака...

 

Тоа што мислиш дека животот не е фер и дека тоа што тупкаш у место е некој друг крив, го мислиш оти сите останати така мислат.
Ја па мислам дека ова се вика менталитет на недорасната нација .
Стварно ни фали некој цм.
Вака не треба да се размислува.
Ама за некој година, може, може ќе се освестат сите.

 

Сакам да кажам дека те сакам многу,дека ова веќе стана неподносливо.Се трудам да заборавам,но не успевам,и те молам јави се и кажи ми дека се ќе се среди.Дека ќе бидиме среќни,бидејќи веќе стана болно да се потсеќам на СЕ...

 

Koga ke se spomene Oktomvri,se potsekam deka e moeto omileno godisno vreme Esen,gi obozavam padnatite zolti lisja na zemja,gi obozavam dozdovite,a najmnogu bas vo ovaj mesec se sekavam na tebe,posle dolgi godini,nie tokmu vo Oktomvri imavme uste eden obid za vrska,i mozam da kazam dosega najubavite momenti ni bea tokmu od Oktomvri,sekogas vo ovaj mesec se potsekam na nas i te sakam uste poveke,najmnogu na svet,si me povredil da,ama istovremeno i sum bila presrekna pokraj tebe,kako nikogas do sega...
Te ostavam vo dobro mil moj,i nekade vo dlabocinata na dusava posakuvam da te vidam i da te pregrnam i baknam na dozdot kako nekogas...

 

Љубов моја!
Не знам дали повеќе се радувам за тоа то си блиску до мене, или повеќе тагувам за тоа што не можам да бидам со тебе,
Срцево ми е скршено но се уште наоѓа сили да те сака, исто толку силно како и секогаш.
Но не можам да ти одолеам, и после сите овие години не можам, страста гори во мене, сакам да те стиснам до мене и никогаш да не те пуштам.
Ти си и ќе бидеш се за мене. Дури и тагата која ти ми ја предизвикуваш ми е убава.
Луда сум да, луда по тебе.
Те сакам најмногу!

 

bi sakala da mu kazam deka testot izleze pozitiven.....ama so site ovie problemi I nedorazbiranja ne znam kako ke prodolzime so nasiot brak
ne trebase sega da se sluci ova ....ne sega !! ahh gospode sto ke pravam jas sega vo ova situacija :////////

 

Ако, нека биде така. Но кога ќе се заврти тркалото.... ќе се сетиш на овие денови!!!

 

Јас не сфаќам.. Што се случи со сите чувства, моменти, слики, пријатели, замисли, илузии, фантазии, ветувања, спомени..? Исчезнаа ли? Умреа ли? Вонземјанците ги зедоа ли? ШТО се случи со сите ствари? Кај се сега? Во меѓупросторот, во некоја црна дупка, во нередот во гаража? Кај се?... Зар ништо не чувствуваш веќе, зар така преку ноќ ти помина се?
Мене не.. Го преживувам секок момент зо тебе, секоја грешка, насмевка, секој збор, секој момент дури спиеш, секоја прегратка... Аххх, колку ми фали да ме гушнеш сиииилно, дури и ништо да не речеш.. Само да си тука.. Ми фали да си тука...
Те сакам...

 

Се правам толку ладна, незаинтересирана, без чуства, сепак ми недостигаш...
Иако ти никогаш нема да дознаеш и да ме сретниш случајно ќе ме видиш со насмевка, како да сум многу среќна, ама нема да дознаеш дека во себе умирам.
Не знам зошто денеска толку ми се врткаше низ мисливе, дали денешниов дожд ме потсети на тебе, на нас, не знам, само знам дека ужасно боли!

 

I can do what I want,
I'm in complete control
That's what I tell myself!
I got a mind of my own,
I'll be alright alone
Don't need anybody else!
I give myself a good talking to
No more being a fool for you
I remember how you made wanna surrender!

Damn your eyes!
They're taking my breath away
For making me wanna stay
Damn your eyes
For getting my hopes up high
Making me fall in love again!
Damn your eyes!

Always the same,
You say that you'll change
Somehow you never do!
I believe all your lies
The look in your eyes
You make it all seem true!
I guess I see what I wanna see,
Or is my heart just deceiving me
With that look I know so well,
I fall completely under your spell!



Цела како за тебе...

 

Ооо што нема да доживеам! Правам романтичен гест, се обидувам пак, иако не сум крива за ништо, и добивам едно па не е сега време. Не сакам да ми биде уште полошо. Аааааа фак оф. Е жими искрите и сјајот во твоите очи, кога се лажеш сам себе си. Ама ако, ти ќе си патиш. Јас завршив. Последен пат беше. И не нема попуштам никогаш повторно. Тоа што ме одби, додека повторно сакав да ти дадам шанса, заради тие искри во очите... Е, тоа не можам да ти го простам никогаш. Ќе ме бараш, знаеш и сам. Ама многу касно ќе ти биде, многу касно. Никогаш нема повторно да се заљубиш така лудо, и тоа го знаеш. И знаеш дека ќе ме бараш во секоја девојка што ќе ја здогледаш. Знаеш и дека ниедна нема да те сака и да ти даде се што јас ти дадов. Ама нека ти е. Сам си одбра да си тераш така. Сам ме оттурнуваш од тебе. А мене веќе ми е доста. Веќе е крај на се.

 

You are beautiful to me!