Пријателу повторно седам и пишувам за тебе,а лошото е што не ми излегуваш од мислите. Скоро секој ден мора да си пишеме, ми велиш не сакаш да престанеме да комуницираме. Но, дали барем еднаш помисли како ми е на мене!? И незнам што повеќе ти посакувам, да си ги направи сите кефови твојата бивша и да ти се врати назад, што ти секако ќе ја прифатиш бидејќи нели таа еве 6 месеци размислува што сака во врска со тебе. Или да биде со некој друг и тоа да го дознаеш па можеби тогаш конечно ке ги отвориш очите и ќе ја погледнеш реалноста. Гневна сум на тебе што така постапи, а сепак и јас не сакам да изгубиме контакт. Ми велиш за нешто што го сакаш треба да се бориш да го оствариш, но тоа било општо за други ситуации...ах што ми правиш!
Знам дека болката веќе ти помина, љубовта заврши, но егото ти е скршено. Се што правиш сега е за да ми вратиш спомени, да ме боли. Не те сакам, но ме боли душата кога мислам на тебе, а ти правиш се почесто да мислам. Те познавам. Ме познаваш уште подобро.
Не ми е јасно до кога ќе те сонувам... Три години немаме никаков контакт, а осум години поминаа од првиот и единствен бакнеж. И секогаш кога ти го гледам ликот сум толку среќна, па ќе се разбудам и пак се обидувам да заспијам за да си ја продолжам среќата. И веднаш по будењето, понесена од убавите чувства, си велам морам нешто да преземам. И ми светнува дека се ожени. И веќе имаш и син. Дали и кога ќе бидам 70-годишна старица ќе те паметам? Дали ако некогаш те сретнам ќе ми затреперат колената? Секогаш се прашував, а во основа е толку небитно. Зашто ти и јас, можеби во некој паралелен универзум би биле заедно. Во овој живот си ја прокоцкавме шансата.
Поради тебе навечер заспивам со насмевка. Колку си позитивен и откачен, само се смешкаш. Зафркант еден. Веднаш се насмевнувам штом ќе видам твоја порака. Ех, како милно ме гледаше со тие сини очи, таа насмевка, од глава таа слика не ми излегува... Навистина ти љубоморам бе, какви убави очи имаш.
Кој рече дека не сум романтична Го зачувал пинот од картичката кутриот Многу си го сакам мажулето Оххх какви убави работи ми купил за 8 Март п.с. скромна бев де не потрошив многу
Ти дадов уште една шанса овој пат е последна. Ама се плашам, страв ми е дека и овој пат ќе ме излажиш, дека повторно ќе бидам повредена на крајот. Сакам да ти верувам овој пат, направи да не зажалам за оваа одлука.
Da bidam iskren, mi falis. Daj pisi vekje. I jas da bidam iskrena I ti mi falis I nema da ti pisam xD Ja edvaj se vozdrzuvam toj uste me provocirat.
Дури и светот да ми го подарат, што ќе ми е, кога тебе те немам. Што ќе ми е да чекорам по патиштава, кога кон тебе не ме водат. Што ќе ми е денов, кога сонцето кај тебе ми остана. Кај мене веќе одамна ноќ е, секое место, секоја улица непозната ми е.
Љубов моја. Денеска си дозволив пак да пуштам некоја солза за тебе. А си ветив дека нема. Каква личност сум јас, не го исполнувам она што го ветувам, па дури ни она што себе си го ветив. Но знам дека и да ми останат неколку секунди, јас би ги потрошила за уште еднаш да ти кажам колку те сакам. Е дотаму сум стигната. До дното. Ако можат созлите да те вратат, би плачела цел живот. Не би се насмевнала никогаш. Но знам дека не можат. Затоа еве повторно се насмевнувам па макар и лажно. И пак се обидувам да поправам нешто. Барем самата да се излажам дека не е се така црно. Ми фалиш. Те сакам најмногу!
До некни трчаше по мене, се лигушеше, ме бараше и преку ноќ многу заљубен си бе хахха. Како така одма се заљубувате јас не знам. Одма 100 слики на фб срцина преку ноќ. Толку ми си смешен и те жалам да ти кажам, не ми се верува дека сум била со таков не изживеан, како децана исто. УСтвари сега сфаќам, се мене шо ми викаше уствари ти си бил таков, за грев
I wish I was a fisherman Tumblin' on the seas Far away from dry land And its bitter memories Casting out my sweet line With abandonment and love No ceiling bearin' down on me Save the starry sky above With light in my head You in my arms Woo!
