Свесен си колку многу до сега инсистирале да ме видат,да ме запознаат....и по убави од тебе,и по паметни од тебе,и по згодни од тебе....некоја клетва да не ми изрече,после тебе да немам срце да му дадам шанса на никој....
еве биднаа и бакнежите раскини смири се со срека во кариерата и помагај за ворд и ексел оти ако чекам на проф. по компјутерски апликации во Бутел ке завршам-очигледно не планира од Тетово да не посети
Vo pogledot ti gledam deka ne si srekjen, bez zbor da kazis.. isti prijateli, cesti sredbi! Ne me prasuvaj zosto sum tolku prokleto ubava, odgovorot go znajs, bidejkji sum tugja, za tebe prokleto tugja...
За тебе ќе научам и да тверкам! И дај не се однесувај сега вака, кога гледаш дека конечно сум спремна да продолжиме понатаму и ти давам уште една шанса.. Те молам, немој туку така да ја прокоцкаш! Тоа ни на тебе, а уште помалку на себе нема да си го простам. Чувај се сега таму. И мисли ме. Јас, да знаеш, не престанувам. Те сакам, многу!
А глупите родители прават чувствителни деца како мене...нели? Пречувствителни што би рекол ти... Деца кои не гледаат пари во луѓето, кои не ти ги милувале очите од корист... Деца кои знаат дека се можат сами, кога имале сила тоа да го сонат... Деца кои без страв се смеат како вештерки на глас... Деца кои бе страв те гледале во очи и врескале „те сакам“ Деца кои ти плачеле без страв и гребеле за да ти писнат доприме... Деца кои знаат дека љубовта е се... и пари и здравје и успех... Деца кои внимаваат на погледот, зборот, на тагата, болката, насмевката... на се... Деца кои не сакаат да имаат паметни родители кои би ги воспитале како тебе... Па да не знаат да љубат... Па да не знаат како тебе „те сакам“ да речат... Да не знаат да копнеат по некој и милно име да му смислат... Да не знаат да пискаат од љубов и кога не спијат да признаат без страв... Да не знаат дека љубовта е се... Да не знаат да заплачат и гушнат страсно... Да не знаат без инаетот свој како... Да не знаат без ѕидовите свои како в очи другиот да го погледнат... Да не знаат тајна да шепнат, и прегратка да побараат и доверба да поклонат... Да не знаат како е со лицемерие да се опкружиш, згушувајќи го секој весел сон... Да не знаат да живеат како коњ... нечувствителен коњ...
Како ти успева да направиш да ми се допаѓаш се' повеќе од ден на ден, еве не знам. И...знам дека на моменти делувам претерано ладна, но не покажувам емоции пред секого толку лесно. Извини што те намачив. Сакам само да те гушнам сииииилно сите ковчиња да ти пукнат, да не те пуштам од раце.
Ми пиша, ми пишааа... Не очекував и одма затреперив цела, уште срцето забрзано ми чука, не можам да се смирам. Ахх, што ми направи... Да знае само колку го обожавам! Уште ми вика Ќе дојдеш со мене? А не е свесен дека со него сум спремна да одам до крај на свет!
Каде си сродна душо моја, кога ќе се видиме јас и ти. Кога ќе те почувтвувам дека постоиш во овој свет без боја? Знам дека си блиску, но судбината ни се лути, никако да не спои. Можеби затоа што не сме храбри, затоа што се плашиме... Но зошто душо, зошто да е така, јас не гледам никаков знак, а времето минува... Ми фали се она што сме го пропуштиле и се она што ќе го пропуштиме ако не се сретнеме. Ќе почнам да живејам кога ќе знам дека си тука, блиску до мене, и го посакуваш истото како и јас. Се надевам дека ќе ги слушнеш овие мисли пред да заспиеш...
Ти реков, ми рече, натаму-наваму, дојдовме до она, годинава ти да бараш прошка од мене. Џабе јуриш со сочни дилеми, осмели се прашај ме... Ќе ти давам само зен одговори.
Љубов моја. Не, не сум тажна зашто љубовта не ми е возвратена, не сум тажна зашто не можам да те имам, не сум тажна зашто си во туѓи раце. Ниедна тага не може да ја прикрие оваа светлина кога ќе те видам. Според некои ова е само глупост, а јас сум наивна. Но јас би рекла дека ги жалам, очигледно не знаат што е вистинска среќа, да сакаш, дури и да не добивам љубов за возврат. Јас и онака имам доволно љубов во себе. Те сакам најмногу!
Мене некој се тоа да ми го кажеше, јас тебе што ти го кажав, искрено ќе посакав да се отвори земјата, да ме голтни и да ме фрли некаде ама ти гајле си немаш Секоја чест на паметот, а јас не знам што правам уште што тебе...што се замарам... What is this obsession I have for you it's not love or lust
Ми бледи љубовта кон тебе. Знаеш уморна сум од твоето однесување, ми смета тоа што веќе не можам да бидам толку слободна со тебе, што не можам да ти кажам што мислам и чувствувам. Не сакам таков човек покраj себе.
