Помина точно една година откако првпат се заљубив во твоите очи, и точно два месеца кога последен пат ги видов и повторно се заљубив...
Вечерва беше првиот роденден што го славам без тебе и покрај целото друштво и ако бев само едни очи фалеа вечерва,ама и покрај се само едно ке ти кажам пак си поминав убаво не дозволив за прв пат во мојот живот да ми ја упропастиш вечерта.Ама не си ти крив јас сум си знам.Како и да е ми фалеше вечерва многу.
Ми фалиш, ми фалат утрата со тебе, се што ми кажуваше, ми фалат твоите сини очиња, најмила насмевка, ми фалат дури и моментите кога доцнеше а јас те чекав, ми фали твојата хаотичност, дури и твоите критики. Но ти не знаеш, и никогаш нема да знаеш како ми е. Се распаѓам без тебе, ништо не ми се прави, никаде не ми се оди, сакам сите да ме остават на мир зашто не сакам да ги трујам со мојата тага. Се ме потсетува на тебе, секој ден како да те препознавам во други луѓе кога ќе излезам било каде. Најстрашното е тоа што од почетокот знаев каде води сево ова, а ти го препуштив срцето. Животот како да си поигра со мене. Не ми дозволи да уживам барем во твоето присуство, барем ден повеќе. Се чувствувам како да ми е одземено се и немам кому ова да му го објаснам. Ќе ми кажат да пораснам веќе, да не се водам според чувствата туку според разумот, а и самите знаат дека не е така лесно. Ми фалиш. Животот би го дала за барем уште еден ден со тебе. Да ми се насмевнеш како што знаеш само ти и да ми посакаш добро утро. Ми фали нашето место, каде што знам дека сега нема смисла да одам, кога ти не си таму..
Koga si legnuvam zamisluvam deka si do mene . Tesko mi paga sto ne zboreme kako porano ... Zarem e vozmozno tolku mnogu da mi nedostigas
Јас и ти и никој повеќе Дека без тебе не можам да живеам.. Дишам само кога јас те допирам Не е дека не ти ја пеев кога и да ја начекав на радио деновиве, ама и цел живот ми е малку.
ШБМК 1: Ружава у соба, само шо ја фрлив у канта. Овена со се љубовта, на здравје. ШБМК 2: Колега, ужасно многу ме потсеќаш на Рамацоти Прекини со провокации, да не те суредам. п.с у понеделник ти праиш кафе
Ај со тоа рацете помини ми пак по вратот, онака врело ама нежно. Како што ти знаеш. Ај со тоа очите плави твои продри ми длабоко у душава, ѕирни поубаво и ке видиш дека имам за тебе љубов. Знаеш дека времето ми застанува кога ке се гушнеме? Најубаво ми е! Сакам пак и пак и пак. А бајд уеј, до кога бе ке те чекам да ме излапаш и изе*еш? Ако бе, ке си флертуваме сеа убаво ми е сега за сега... Те сакам
Вечерва да не дозволиме нешто друго да биде поважно од нас ... Со душа чекам за заврши и утрешниот ден
Znaci uste eden den ostana. Uste eden !!! Ahhhh misli mu ja. Lele lele... Dusa vo tebe nema da ostane. Ke te iscedam do kapka
Што би ти кажала? Чекај малку, прво нему. Би го гушнала за благодарам за целото време што го наоѓа за мене, и покрај неговата презафатеност. Не за џабе рекле, времето е најсапоцениот подарок што некој може да ти го подари. Е тој ме почести со тоа место тебе. За жал или среќа? Не знам уште. Тебе би ти рекла, штета што вакво внимание не осетив од тебе последните 2-3 години. И друго, престани да ми пишуваш. Научив како функционира твојот мозок. А осетиш рецка не ти мавам, еве те со оправданија. Мило ми е ако си подобро, мило ми е ако дилемите полека си ги расчистуваш. Само те молам, не ме мешај повеќе во твоите каши. Знаеш дека твоите проблеми не ми беа никогаш проблем. Знаеш дека сакав секогаш да ти помогнам, да те советувам и да те ислушам. Ти беше тој што бегаше на секоја ситна препрека. Боли тоа што се обидувам да те заборавам, ама тоа е тоа што ми треба во моментот. За мое добро, конечно. Доста те ставав тебе пред себе. И ова, да! Мразам што те сакам.
