И кога пред Бога ќе припаѓам на друг, секое гледање во Месечината ќе ме потсеќа на тебе, на онаа ноќ и на сите спомени. Ќе се насмевнам. А може и ќе ми се наполнат очите со солзи, не знам... Но знам дека и тогаш нема да успеам да те заборавам. Во коскиве си навлезен, во срцево убаво напикан... ко да е од секогаш твој дом. Е затоа.
Незнам дали знаеш ама тешко ми е Тргни се заборави ме, не само да ме навраќаш во минатото. Ми влезе под кожа и секогаш одново се заљубувам во тебе Зошто неможам да се тргнам од тебе, болиш проклето Ме дигаш во облаци и наеднаш ме трескаш од земја со твоето глумење ладен а неможеш без мене, ко дрога сум ти. Немам сила д променм нешто, дај барем прекини ти.
Знаеш што? Ако ништо друго барем ми беше една голема лекција, т.е. неколку лекции во едно. На почеток се лутев, можи и бесна бев, ама со тек на време се помирив и скоро и да ми стана сеедно. Ми се одмили и ти и се во врска со тебе... Од некој со кој можев да си замислам и наредно гледање, па дури и во иднина си се замислив со тебе, знаеш - убава ќе беше приказната за раскажување, она кога првата љубов ќе ти е и последна, стана некој со кој не знам дали би можела и едно кафе да испијам... Не дека немам веќе чувства, туку некако не те гледам веќе со истите очи...
Ој мрш бркај покемони сунце ти калајсано! И поздрави го Пикачу од мене смрдено гојдо едно вол волосан...
Недораснат си во умот. Не можам да разберам шо е љубов за тебе. Само тоа сакам да ми појасниш. Ако не е да си тука кога ми е најтешко, ако не е да ми споделиш шо те мачи, ако не е да си нежен и романтичен, ако не е заедно да правиме компромиси, ако не е да мислиш на мене кога носиш некакви одлуки... Ништо од ова не правиш, а ме сакаш. Е како ме сакаш бре? За шо ме сакаш? За да ти ќутам и да биде се по твое? За јас да трпам дека си ти емоционално затворен? Дали еднаш си помислил искрено на мене? Дали сум добро? Дали ми треба мир? Не знам дали е до денот денес, ама искрено мислам дека веќе сум вљубена повеќе во онај шо беше ко те запознав, од колку во тебе. Се уште ти давам шанси и чекам да се свестиш. Па уште за брак збораш. Не ме смеј. Подобро немажена цел живот ќе останам од колку вакви маки да трпам секој ден. Или свести се и порасни, или секој по свој пат. Па да сме здрави и живи ни први ни последни. Не се умира од скршено срце.
Среќна сум што те видов... Летам од среќа. Најмалку очекував дека токму денес ќе те видам и тоа толку случајно и филмски.
Ti imam bezbroj pati kazano deka nisto ne me nervira poveke od toa nekoj da cekam i da me ignorira. Ti uporno gi praves istite greski po ne znam koj pat i sto e najtragicno ti ne misles deka praves nesto. Ti sekogas si prav a jas kriva. Mi se smaci da znaes ...
