Јас реков дека со причина честиташ и нова година и се' по ред.. Не го сакам твоето молчење, не ја сакам тишината меѓу нас. Оваа тишина не е иста како порано. Оваа тишина ме убива, додека порано тишината ги носеше најубавите чувства со неа. Додека лежев смирено на твоите гради и тишината ги говореше сите наши чувства. А сега?! Сега ја проколнувам секоја секунда кога таа не' исполнува. Има многу прашања кои сакам да ти ги поставам, многу нешта кои ја будат љубопитноста кај мене, еден куп лигави цитати кои сакам да ти ги посветам... А зошто се вака тешки и чудни работите немаме одговор. И ме мачат, ме мачат толку што веќе се изгубив себе си. Ајде, дојди си. Не можам повеќе. Ме убива далечината, исто како што ме убива тишината меѓу нас. Полесно е кога со тука. Полесно е кога ме држиш за рака и го слушам твоето срце како чука. Така можам мирно да заспивам секоја вечер.
Многу сме различни. Сакаме различни работи. И некогаш се прашувам дали ќе успееме. Најмногу те сакам ко ќе спиеш. Мирно, без да кажуваш триста глупости, и ме гушкаш во сонот... Дури и кога си лут, тоа ми говори погласно од било кои зборови кои твојата гордост би ги пуштила да излезат. Одвај чекам на одмор да одиме. Италија. Таму ќе ти кажам 5-6 работи. 12 дена само јас и ти. Ќе си кажиме се што имаме.
... Си замерувам сама на себе за секоја глупава караница, за секое лутење непотребно, за секое терање инат, за некои себични испади што ги имам. Не гледам што имам покрај себе, не те ценам доволно . А ти , ти си сеуште тука во секое доба. Сеуште цврсто стоиш до мене и си мое рамо за плачење кога и да ми притреба. Никогаш не си направил чекор наназад, никогаш не си се поколебал, а требало, многу пати. Не сум научена на волкава количина љубов. Не знам како да се снајдам со неа, што да правам? Не сум научена да се препуштам на некого и целосно да верувам.Не знам како е да имаш машка рака до тебе на која можеш да се потпреш секогаш.Не сум научена некој да се грижи за мене до овој степен. Чудно ми е , невистинито, но толку толку реално. Секој ден се повеќе ме уверуваш дека се ќе направиш за мене, за нас. Толку работи смени, ги прилагоди за да сме среќни, да ни е убаво, а јас сеуште наоѓам мани. Аман. Од денес вртам нов лист. Ти смени толку работи, сега мој ред е . Ќе уживам во нас, во нашата љубов, во овој период кога сите коцки ни се средија, ќе се средам и јас. Можам затоа што ќе го направам тоа за тебе. Заслужуваме да сме среќни
Оди и више никогаш не се врти назад. Крајот е тука. Ќе ми фалиш и повеќе од колку што мислевв....но вака е најубаво. Ми предлагаш да останеме пријатели.....како? Како да бидам пријател со некој што му ја дадов цела љубов? Ти кажав и тебе се што сега пишувам и тука. Само не ти кажав дека те сакам повеке и од себе. Ама ќе прееживеам.....
Седам мислиш за војна се подготвувам... Чиниш војник ја редам муницијата в глава... едно по едно по едно... речено... сторено... кажано...покажано.... едно по едно по едно.... Седам мислиш за војна се подготвувам... Чиниш да те прегазам морам... со твоето...со реченото... стореното... кажаното...покажаното...
Дали си свесен дека од тој момент кога ке бидеме заедно ке те опсипувам само со љубов, разбирање и позитивна енергија? Толку многу ке те опсипувам со овие нешта што нема да ти се верува дека е реално, ама од друга страна нема да те гуши тоа, туку најубаво да ти биде, онака многу а умерено.
Незаборавни четири дена... Моментите кога ме држиш за рака додека истражуваме нови места, оној стисок и издишката, ми покажуваат колку ме сакаш. Па уште кога ќе поминеш 20 км. за да бараме некоја пуста плажа и ако не ми се допаѓа, продолжуваш да возиш додека мене не ми е убаво... е затоа те сакам. Посетувањето на места на кои ти веќе си бил, а сакаш јас да ги искусам, трудот да направиш да бидам среќна, насмеана... Сакам повторно да седиме на некое ридче јадејќи домашни сендвичи, додека се трудиме да одгатнеме кое село се простира пред нас. Повторно да уживаме во шумот на изворите, да те гледам како ти светкаат очињата додека пробуваш ново јадење, сакам секое утро да ти правам кафе, оставајќи те да поспиеш уште пар минути после мене. Не постои човек кој толку се грижел за мене и посакувам да не се менуваш. Те сакам!
Дали се сеќаваш љубов моја кога сите беа против тебе ? Се сеќаваш ли а љубов? Тогаш единствено јас бев тука за тебе, нели ? Се сеќаваш ли кога ми рече слушај го само срцето твое никогаш нема да те изневери ? А дали љубов моја се сеќаваш кога ми рече дека секогаш ќе бидеш тука за мене, дека никогаш нема да ме расплачеш, натажиш и дека нема да дозволиш другите на влијаат на нас ? А сега каде си .... КАДЕ СИ ? Зошто те нема ... Зошто ? Кој ќе ми одговори ? Со што го заслужив оваа ? Незнам дали ќе поверуваш, но душата ме боли и тоа вистински... Се излажав, ти поверував онака вистински како мало детенце а ти ме изневери. Но само за едно нешто беше во право, добрите секогаш патат !
Знам дека тебе не ти е до смеење ама многу си ми интересна кога те читам овде како филм да гледам... Некогаш му викаш изгуби се да не те гледам, па дојди земи ме, па јави ми се, па се проколнувш сама, па пак го бркаш... Како тие напнати љубови драми пред мене да гледам те замислувам во долг фустан па како нетрпеливо одиш низ соба и чекаш... Абе многу филмови гледам Што е за тебе ќе си дојде. Ако треба да сте заедно ќе бидете и повеќе од пријатели не се секирај П. С. Јас што би му кажала... Хмм... Па се што мислев му кажав ама пустиот никако да се сети
Хаха ех тоа е....сега пусто само на лајкови сме.и по некој директен поглед на случајна средба по улица
Bi mozela da napisam mnogu raboti sto sakam da ti gi kazam no nema potreba. Edinstveno nesto sto tebe ti e vazno e da te sakam . A te sakam,premnogu te sakam
Толку многу ти простував,ти попуштав, сега е крај. Бар јави се да ме прашшаш како сум,што правам,да ти го слушнам гласот....
