И бесот и лутината и каењето и расправиите и навредите бескрајни и се, ете и убаво и лошо што чувствував за тебе е на рамниште 0... Зошто не можам да те обвинувам зошто не си тоа што сум гледала јас во тебе... Зошто не можам да сум ти лута за што сум била слепа да видам каков си навистина... Зошто не можам да те мразам кога ти постојано си бил истиот, километри далеку од менне и од тоа што мене ми требало од емотивен партнер!
Не можам да поверувам дека за 25 дена ќе бидеме конечно заедно Најмил мој немаш идеја колку сум најсреќна
Ние двајца имавме многу моменти,онака баш филмски. Каде и да се свртам ќе те видам. Ќе се зазјапаш без да трепнеш,па следи широка насмевка. Во некое друго време ќе бевме совршен пар. Мој тип си,морам да признаам. Без да сакаш да се наметнуваш,таков си. Но,нашата реалност е таа. Само здраво и помини си. Јас сум човек што сто пати се изгорев на лаги и измами и никогаш самата не би направила такво нешто. И добро е така. Така треба да биде.
Нацртај ми насмевка на лицето...без никаква посебна причина... разбуди го детето во мене кое сака да прави меури од сапуница...пробај да ми го скротиш срцево кое се топи како восочна свеќа... Сакам да те слушам низ шепот како нежно ми ги раскажуваш твоите најскриени желби и додека го чувствувам твојот здив, секоја пора на мојата кожа вреска од возбуда и чека да ја смириш со нежен допир. Присобери ми ги сите скршени парчиња од мојата душа, сите очекувања и надежи и стисни ме силно на своите гради, да можам да ги слушам отчукувањата на твоето срце, затоа што се' додека ти дишеш, јас знам дека ќе имам причина за живот. Не зборувај ништо...остави ја тишината да зборува место тебе, впрочем ние со поглед се разбираме, само едноставно...понекогаш...сметаме дека ќе сме посреќни ако не си ја признаеме сопствената потреба еден од друг.
Мислам дека е време да почнеме да живееме заедно. Да си се гушкаме и да си се топлиме на ладново. Што велиш, а?
Веќе не знам што би сакала да ти кажам...се ми е толку далечно и болката и лутината се помина...долго време те немам видено,предолго...заврши се уште пред да започне,се е упропастено и сега и кога знам дека има мала шанса ја одбивам бидеејќи од пепел никој не успеал да изгради темел а камоли ние...
Нашата приказна е совршена приказна за книга. Ти го знаеш тоа мноогу добро. Знам дека сум напорна и досадна ама тоа е само затоа што после тоолку време заедно, сега те љубам повеќе од ТОГАШ. Се надевам дека ''кошмарот'', како шо го нарекуваш ти, брзо ќе заврши. Денес ме запрепасти. Тоа што ми го кажа беше тооооолку слатко и романтично, најромантичното нешто што си ми го кажал досега и љубовта во твоите очи, а толку не типично за тебе што останав без зборови а јас никогаш не останувам без зборови.. Боже со што те заслужив..
Несуден... На некој чуден начин си припаѓавме еден на друг,и секогаш ќе си припаѓаме. Одбивам да помислам дека во овој живот нема среќа за нас...таму некаде,далеку од сите,некогаш и некаде создадени сме да бидеме заедно...
Секоја нова приказна помеѓу двајца си е убава и уникатна на свој начин, ама во нашата има нешто посебно. Уште во првото поглавје од приказната, имавме можност кратко време да поминеме во градот на светлината...на љубовта...на роматиката...Градот кој опсипува со љубов на секој чекор. Ова беше навистина добро освежување и бегање од реалноста за кратко. Со спомените, куферите, алишта и сувенирчиња околу мене, не знам како би заспала вечерва, иако чувствувам дека уморот полека ме совладува. Се надевам дека во иднина ќе имаме можност да ги посетиме сите места што заедно ги пишавме на лист, под услов следниот пат да бидеме сами и подолго.
