Секогаш, ама баш секогаш кога ми е тешко, како да чувствуваш. Кога и да си помислам дека би било убаво да си до мене, влегуваш низ вратата и ме правиш да се чудам колку е јака поврзаноста меѓу нас. Само ти си ми утеха, единствена причина си што сеуште сум меѓу живите.
И како за инает се почесто те сонувам. И секој нареден сон изгледа како да е реалност. А не е бре Јас уште чекам и бројам,за некој ден се прават 3 месеци откако замина е па,гледај врати се
Може ли да си кажам самата на себеси место нему? Ах, будалче колку си била не зрела и не си знаела ништо за љубовта. Ниту си била зависна од него, ниту пак си го сакала, ниту ти било страв да го изгубиш, а уште помалку он успеал да те смени. Си го погодила само прашањето: „Ќе се вратам ли пак на старата јас?“ - Не злато, нема. Ниту утре нема да бидеш тоа што си денес, луѓето се менуваат, а по пат учиш. Дали ќе чувствуваш пак? Нема. Нема да го чувствуваш она што си го чувствувала тогаш, но ќе научиш да ги исклучиш чувствата тогаш кога треба, ќе научиш да чувствуваш за вистинските луѓе, а тие тешко се наоѓаат. Верувај ми, ќе бидеш дури и посреќна кога си сама, ќе ти треба осаменост, ќе ти треба тишина и чувај си ја. Никогаш не викај никогаш, ќе повредиш и ќе те повредат. Ќе бидеш нечија лекција, ќе бидеш нечија играчка. Ќе искусиш се пред да ги откриеш вистинските чувства. И не викам дека нема да боли, но потруди се. Вреди. П.С. Го оставив, сфатив дека тоа што го чувствував беше само илузија и набрзо ми здосади. Ме побара повторно пред година дена, имаше девојка, но му фалело минатото. Тогаш сфатив колку сум постапила правилно кога ставив крај.
Druze kako si ti znael I prv da se javis I prv da kazes sto ti lezi Na srce. Ama Sega sum mnogu dobar slushac, a ne kako tebe togas nemase vreme. I ona tvoeto javi se , so moeto vazi, mnogu dobro si pasuvaat zasto Jas nema da se javam..Ti dobro znaes no da si probas. Vo srceto Ednas vleguvas I Ednas izleguvas,ne mozes koga sakas da go krvaris za da posle pu pu nevazi. Posleden da si na svetov, pomina.
Една година....помина една година одкако почнав да пишувам за тебе.Се навраќам наназад боже една година изгубив со тебе....те љубев и губев се вртевме во круг,тапкавме во место се навраќавме наназад ама чекор напред никако не успеавме да направиме.Ме прашуваш зошто се дистанцирав,ме прашуваш што се смени,а јас молчам бифеејќи и самата одговпр немам.Се изморив ли?Може ли човек од љубов да се измори...и дали ова воопшто е љубов?
За мојот Господин Охх колку сум заљубена во тебе Немаше ден а да престанав да те сакам Те обожавам , но ако ме сакаш и ти немој да бидеш воздржан , покажи ми Твоја Јустиција
Ах бе, да не сака човек да се врати во соствениот дом од стравовите дека ќе те види, дека твиоите „идеали“ ќе го стигнат и за миг полудат, дека твоите терапии ќе го обезвреднат за миг.... Ах бе.................................................................................
Една стара македонска песна вели вака:Пијан да бев-ќе се отрезнев,болен да бев-јас ќе оздравев,ама пусти мерак....по тебе,никако да помине Еееете,точно ваќа се чувствувам моментално
Дали тој 24 декември ќе биде последен од нашето видување или мување. Веројатно и ќе биде. Освестив се веќе ама знаеш што не дека е касно не е и никогаш нема да биде ама сега јас ги вртам работите. Се ставам во моја полза, мислев лошо правам ама не така сум сакала така сум правила. Не знаев дека го можам тоа, па нормално ти ме научи иако никогаш не ми држеше лекција. Но сепак фала. Сеедно ми е било од секогаш дали ме сака некој или не, дали ме искористува некој, дали и светот би го поместил за мене, сеедно ми е и ќе ми биде. Научив многу работи, научив како да земам нешто без да повредам. Можеби се чувствувам осамено понекогаш, но следниот ден сум како нова. Не знам што ми стана но сум ладна како никогаш досега. Би сакала ова да ти го кажам но не вреди, никогаш за никого не вреди нешто да направам. Изгледа не сум научила да можам да верувам.
Имам некое проклетство да сфатам колку некој ми значи дури од како ќе го изгубам. Не ми е прв пат ова ама прв пат вака искрено се каам, не знаеш колку ми е криво. Посакувам да можам да го вратам времето, да сменам многу работи, да ти кажам колку си ми потребен додека ме гледаш со тој неодолив поглед, да те гушкам, до крај на свет да те гушкам..
