Се каам што те отурнав од мене, кога требаше да бидеме среќни... Сега сфаќам дека си бил во право само јас сум те лошо разбрала....
Поминаа 5 месеци, а сеуште ми ги окупираш мислите. Велат времето лечи се но не, не е така. Мислев ќе заборавам се кога веќе нема да те гледам но, не колку и да си далеку, покрај фактот дека нема да бидеме заедно никогаш пак не можам да заборавам, а сакам најмногу од се. Некои нешта колку и да се трудиме да ги заборавиме, сепак остануваа длабоко врежани во нашите сеќавања.
Today was going to be our day! Today we were going to move to the next level. But today I accidentally saw you, and we didn't even say hi to each other, how ironic right.
Колку сакам кога ти спремам мали, слатки изненадувања, само за да ти го видам изразот кога се радуваш и насмевката што ти го огрева лицето. Живеам за тие моменти. И јас се радувам кога ти се радуваш!
Ваква сум кога ќе прочитам дека во 6ч наутро си ми напишал порака за добро утро и колку многу ме сакаш и дека сум ти прва мисла веднаш кога ќе станеш.
Ми значи тоа што на пауза скоро секогаш ме бараш за да се слушнеме макар и на две минути. А на крај она твоето ,,Еј...јас тебе повеќе" ми одѕвонува сѐ до наредниот ден. Оди симни ја насмевката од лицето да те видам. Викендов е наш.
Едвај чекам да си дојдам дома и ти да ме пречекаш со децата во раце, и сите да ве гушнам и бакнам. Души сте мои Потоа да ми раскажуваш што сте правеле цел ден, па да ме прашуваш како сум поминал на работа, да ме смириш ако сум нервозен... Лекче си ми за се! Цел ден на работа дур сум те мислам, неможам да се сконцентрирам од што мислам на тебе, на вас
