Што би му кажале...

Не да плачеш.
Ме боли кога плачеш.

 

Го колнам денот кога те дознав.

 

Сакам да ти кажам дека не ме интересира више за ништо, дека не се замарам више со ништо. Дека те сакам највише на свет, дека ми значиш најмногу, и дека си ми битен, и дека ме правиш најсреќна на свет. Не се замарам ќе те чекам засекогаш, и кога ќе дојдеш ќе надокнадиме сѐ што сме сакале. Мене ми кажува нешто од внатре дека сѐ е океј дека не ме лажеш и вараш и сѐ додека осеќам дека сѐ е океј ќе те чекам. Не ме интересира за другите што се цело време заедно, и ние сме цело време заедно ама не се караме како нив ние се сакаме повише од тие што се цело време заедно.
И све ќе си оствариме сите 10 деца ќе ти ги родам и ќе туриме сите имиња што ги сакаме и сите на тебе ќе личат. Не ми треба мене друг во тебе најдов и другар и дечко и маж и све. И ќе се трудам да не ти плачам за да не те боли душата ради мене.

Благодарам љубов шо бешеше тука за мене, шо се гижеше, шо ми даваше совети и шо ми помина побрзо настинката од било кога.

Едвај чекам да дојдува сабота за да се одмориш и да нанаш.

 

Не сакам да се нервираш. Да можев да бидам до тебе бар да те гушнам и колку толку да те расположам. Ќе средиш следниот пат, не се разочарувај.

 

Мислам дека само на тебе можам да ти верувам...

 

Само еден разменет збор со тебе ме прави среќна цел ден.

 

Ми фалуваш.

 

Оди легни си, одмори се, отспиј, не спиеш деновиве ко шо треба. Утре ќе збориме, не седи за мене до касно, приметувам дека ти се спие.

 

Ќе врескам!
Не постои на светов поголема брзина од таа да ме смириш додека се нервирам за безврска.
Те обожавам.
Посебен си!

 

Издржувам и не коментирам за да не се нервираш ти и да не ти се влошува состојбата за побрзо да застанеш на нозе,ама не можам повеќе ме убива сетоа оваа.Иако првпат се случува не сакам никогаш да се повтори
Не сум навикната така не си ни ти знам,и имаш 1000мисли во глава ама нека поминува и никогаш да не се повтори.

Цел мој живот ќе сум до тебе да те сакам и да ти давам сила да одиш напред,заедно да чекориме кон нашите цели посилни.

Да не ја гледам никогаш таа твоја загрижена фаца,само да ми се смееш посакувам

 

Кога ти кажувам дека те сакам, знај дека со цело срце и со секоја клетка во моето тело го чувствувам тоа. И сум најискрена на свет.
Тие два збора јас не ги кажувам туку така, не ги кажувам на кого било.
Те сакам, да знаеш. Ќе ти го повторувам тоа секој ден, цел ден, по сто пати

 

Еј
најдов одлични зборчиња за зборле
https://zborle.mk/
иначе ти како си ми?

 

Ти си мојата сродна душа, го знаев тоа уште првиот пат кога те видов..

 

помина времето коа паѓав на излишни провокации кои и двајцата знаеме дека не се точни .
гушни си го изборот кој да беше од срце, немаше да го правиш ова што сега го правиш.
а ќе дојде денот кога ќе сфатиш што значеше таа реченица, а како што гледам, се ближи.
и биди среќен што уопште одвоив цела минута за да ти се обратам.

 

Дали ти знаеш колку те сакав?
Колку бев спремна да го оставам животот зад себе само да те фатам за рака и да избегаме некаде далеку од мраков?
Без многу кеш, на слепо пред автопат, без три чисти во глава.
Точно трите работи од кои ти најмногу се плашиш.
Но, што направи ти во целиот овој хаос?
Се исплаши и исчезна.
Типична стратегија.
Ме остави во сите нив да те барам.
Ги гледам толку убави, слободни, но никој така уникатен како тебе.
Каде и да си, знам дека ја чувствуваш конекцијата меѓу нас.
Ќе ја чувствуваш дури и кога духовно ќе пораснеш, промениш,
ставиш уште повисок степен ароганција на лицето,
а јас ќе исчезнувам како дух од твојата меморија.
Ќе бидам само бледа сенка, твоја проекција.
На денот на твојата свадба ќе бидам облечена во црно.
Те плаши ли тоа некогаш?
Нашите соништа?
И ме наоѓаш ли таму?
Знам дека ме наоѓаш, зошто ми кажа.
Е, сега замисли како ми е мене.
Те сонувам, се будам, те нема.
Од тебе ни трага.

Жал ми е што морав да бидам ладна во последниот наш разговор, ама ми остави ли избор кажи ми?
Ми го сврте грбот заради твојата x омилена персона, боље другари, бољи 'престижен' живот.
Ок, ќе го имаш.
Ќе имаш корист од тие околу тебе.
Ама дали ќе најдеш среќа?
Дали некад јас и ти ќе најдеме некогаш среќа..?
Смешно прашање, али го знаеш одговорот.
Те мразам што разбуди емоции во мене.
Сериозно.
Те мразам затоа што те сакам.
Само ти тоа можеше да го разбереш, и да се носиш со тој интензитет!
На љубов и омраза во исто време.
Само ти и никој друг.
Сити се сега, храни го твоето его што расте како квасец.
Имај ме како трофеј у плакарот.
И кажи ми колку длабоко ќе се пресечеш еден ден за да осетиш болка..
Не заборавај дека кога еднаш се знаевме тоа ти беше хит.

 

И после тебе, ти!

 

Господ те чуваше и заштити од незгодата. За дел од секунда пред мои очи ќе те загубев. Солзите не можев да ги задржам од страв, а ти така нежно ме смируваше.
Сега додека мирно спиеш до мене само му се заблагодарувам на Господ што си жив и здрав, друго ништо не е важно.
Денес е нов ден и ќе почнеме од почеток. Ќе те чувам како зеницата во очите.
Те сакам

 

Уште поголем е мојот срам што те мислев повеќе од себе.

 

Ми фалиш...

Или просто ми фали личност до мене.

 

Да ме легнеш на маса у сала и да ме отвориш и зашиеш вака со твоиве силни раце како пациентиве што ги отвараш и оперираш секој ден, може?