Што би му кажале...

Се плашев ако ни пропадне планот дека ќе се скаруваме, и ти кажав. Ми кажа "не се плаши нема". Ти верував. Си стоеше на зборот. Те сакам.
Се осеќам многу сакано, убаво од тебе овие два дена, како луд си по мене.
Нека трае.

 

Ако продолжиш вака да ме смееш и кога не ми е воопшто до смеење.....

 

Ја имам најголемата трема во животот и едвај чекам да те видам.

 

Многу спиеш, ајде стани, животот е краток...

 

Te gledam i na momenti se raduvam sto pocnuvas da svakjas deka i ne e tolku vazno "utre" kolku sto e vazno kako sme denes, i kakov ke bide denot.
Velam na momenti, zasto neznam kolku vreme ke go imas ovoj stav, iskreno se nadevam ke ostane zasekogas.
Po mnogu situacii i stresovi li treba da se svati deka edna sekunda eden povik menuva se, bukvalno se!
Milo mi e sto si svesen i deka ne e rabotata taa koja treba da e na prvo mesto, samo uste vo nekoi sitnici da te dovedam vo red, a kje te dovedam, mozebi ne tolku brzo no jas nemam kade da se brzam, ptokleto te sakam za da mozam bez tebe, vakov ili takov toj si, jas te sakam sekakov!!!
Ti mi ja podari najgolemata srekja za koja pred da te sretnam ne ni pomusluvav deka postoi!!!
Na krajot na kraistata dali ke pijam evtino pivo ili skap sampanj i ne e tolku vazno, vazno e so koj ke se pie!

 

Никој никогаш не ме направил среќна како ти вечерва.

 

Не знам дали јас сум станала терсене и почнав и влакно во јајце да барам, ама ова денес... не... немој пак.

 

Спиеш?

 

МИВКА

 

Ех......

Те гледам и жал ме фаќа за тебе...


Јас сама со глава горе, со лудост и храброст, со самоувереност и смиреност влегов да водам институција од 700 вработени.... Сосема сама.... И крик не пуштив...

А таа... Ете таа што ја избра пред мене те носи фустан да си купи.... Зошто самостојноста и е уште до тоа ниво дојдена.. .

Фала ти штл ја избра, па сум ова што сум денес !

 

Едвај чекам да помине се и да се видиме. Немаш појма колку само ми недостигаш.

 

Дојди

 

Среќна сум што постоиш

 

Исто те сакам.
Само веќе не те спомнувам.

 

Да можам, би го живеела вчерашниот ден засекогаш. Те сакам, среќна сум што постоиш и што си светлината во мојот живот.

 

Земи ме.

 

Убаво ми е да се забавувам, љубовта е за слабаци.

Не верувам у љубов веќе, барем не дека мене би ми се десила пак у животот.
Ова топло-ладно со тебе ми е одвратно, ама коа боље ќе размислам, за боље и не знам.

Само душкај ме и шепкај ми колку сум ти убава, поише не треба. Не сум способна ни да те задржам, ни да се трудам, остај, нека..

 

Нанај мило мое.
Нанај конечно малку продолжен викенд да одмориш душа и ти.
Камо да бев до тебе да ми те милував, гушкав, галкав, па сонот да ти доаѓа уште посладок.
Ќе биде, здравје боже.
Ми се гушкаш неописливо, ќе биде и тоа.
Само прашање е кога.
Дали ова утро што доаѓа или тоа после него, или пак некое наредно.
Само никогаш не би си простила ако не оздравам и не ми те видам, ако не ги видам тие преубави очи.
Ама искрена да бидам, незнам што би јас без тебе.
Нека ми те чува бог од секое зло, реков и утрово кога бев таму.

Нанај мило мое, нани ми нани.

 

Кога ќе ми текне сега дека сите што не познаваа велеа дека ако ние некогаш раскинеме, сите ќе раскинат.. Е таква врска сме имале...
И ти одлучи да ја доведеш до пропаст...