Што би му кажале...

Извини и се што ја испратив без да те види

 

Ти си најголемиот идиот што го познавам.

 

Зошто си ваков бе

 

Тажни ми се ноќите кога ми е празен креветот

 

Секој ден те сакам се повеќе.

 

За првпат во животот ме расплака...

 

Пичкати материн... Не можам да те извадам од глава...

 

И што лути ли ќе си легнеме сега?

 

Секоја ноќ пред спиење ми се навраќаат сценарија од прошливе месеци и не ми даваат мир.
Зарем стварно до толку ја зафркнав работава? Од што толку глумев лудило тогаш, сега стварно ќе ме фати лудило без тебе.

 

Проклет да си. Колку и да си направам некоја лоша слика од тебе во глава,колку повеќе ме нервираш, колку после она што го видов ми се одмили, како толку повеќе да ми копаш по срцето и се сместуваш се подоле, тебе можеби ти е убаво, ти одговара на егото, ама мене воопшто не ми е, само се измачувам вака, немој, направи и ти нешто.

 

Цел ден ми шеташ во мислите

 

Ме израдува, иако тоа не се гледа и како што велиш ти - делувам резервирано... сепак ме израдува

 

Влезен си ми под кожа. Толку. Прв пат го имам ова чувство. Дали е тоа тоа?

 

Дојден си ми преку глава

 

Едвај чекам утре да те видам

 

Gorda sum na tebe i te sakam!

 

Убаво ми дојде денеска на душичката што ми призна дека кога си со мене забораваш на се друго, на работата, проблеми, секојдневието. И јас едвај чекам да дојдат во денот тие саат време, два, да ти се изнарадувам како мало дете и ми е премалку времето што го минуваме заедно , не сакам воопшто да се одделувам од тебе. Кога ќе си тргнеме накај дома, секој пат чувствувам некоја празнина, никогаш не сум се чувствувала вака за некој. Те сакам премногу .

 

Многу ми е убаво.