Не си ми јасна зошто се распрашуваш за мене по мои другари. Сакаше да е вака, уживај си во слободата, не се замарај за мене.
И после скоро 2 месеци јас не можам да си ставам во глава дека не сме веќе заедно.. Цело време си мислам како да сум во некој сон и чекам да се разбудам, да видам пораче, пропуштен повик од тебе.. Ама не се дешава, и никогаш нема да се деси...Кога ќе почнам бе пак да си го живеам животот, колку време треба да помине за да почнам да функционирам??? После тебе нема да е исто секако, ама барем да не биде до олку бедно...
Си замислувам за неколку години од сега утро во кое се будам со тебе во ист кревет, заедно појадуваме и пиеме кафе. Нема да има посреќна од мене тогаш...
Sosem slucajno vidov deka ke si odis vo USA kaj tvoite... Sreken neka ti e patot, i se nadevam nekogas i negde pak ke se sretneme pod podobri okolnosti. Premnogu te sakav ama bidna sho bidna... Izvini za se se nadevam eden den deka ke mi prostis. Nisto d ota sto mi se sluci mene nemase vrska so tebe.
