Вака кога си имаш цел ден слободен од работа и си го преседуваме дома во пижами гледајќи ги нашите омилени филмови ми е најубаво. Ме потсетува на нашите денови од средно
Посакувам да имаше повеќе храброст одколку што треба.. Знаеш дека ќе ти беше возвратено дупло... Палиш па потоа наеднаш гасиш... Се покажа всушност каков си, ништо друго.....
Не можам да поверувам кое дно од човек си бил, секогаш се гледаше само себе и своите желби и планови. Да беше човек и да ми кажеше отворено мн поише ќе те поштував, ама вака.... најголемо разочарување си ми, не можам да верувам дека постојат вакви луѓе, а уште помалку дека јас со таков сакав се. Немаш ни трошка грижа на совест, не знам ни дали некогаш ќе се освестиш, ама сите оние што ги ставаше пред мене, така јако ќе те удрат и разочараат што не знам дали ќе имаш време и шанса да се оправиш. За нас и нашата љубов отидов и против моите, штета што не знаеше да цениш и да ме поставиш на место. Искрено, жал ми е за тебе, толку си површен што сам на себе не со дозволи да осетиш безусловна љубов. Не знам ни дали постои тоа денес, ама знам дека јас кон тебе ја осеќав. Не знам дали повторно ќе можам да сакам на тој начин, цел мој свет успеа да го урнеш. Ама, ако си среќен така, биди, не само што нема никогаш да те побарам и да очекувам објаснување, нема повеќе ни да бидам тука за тебе да ти го јачам егото. Доста ми е од твоите празни муабети и обвинувања, бар остај ме да си продолжам и да си ја најдам среќата, кога веќе ти не сакаше да ме напраиш среќна. Не барав мн, барав само искрена љубов и почит, ама за твојот свет тоа беше премногу. Сакаше само убава слика која ќе ја покажеш на сите, ама да нема тон и да преќути на сите твои неправди и глупости. Се презаситив, не сакав повеќе ни да ме допираш. Од тебе барам само да стоиш што подалеку од мене и да не ме побараш никогаш веќе, поготово не со твоите глупи изговори. Ти посакувам се најубаво.
Толку многу си ми мило. 24 часа да те гушкам и бакнувам не ми е доволно. Чувствувам колку многу ме сакаш и колку сум ти важна.
Во некој идеален свет, би те викнала на пиво и би те прашала "Зошто не јас?" Во овој свет, не ти прозборувам веќе никогаш.
Велиш програмирана и пратена сум да те уништам и тоа сум го правела маестрално. Допрва ќе ги видиш моите способности, и тоа што ме мачи 12 години ќе ти го наплатам полека и скапо. Ќе те издигнувам за после да те треснам од земја. Те сакам многу ама себе се сакам повеќе.
Зошто и како не се сретнавме порано, колку многу сакам тоа што ми ги лечиш раните што некој ми ги создаде.
Колку треба да си плиток да се распрашуваш за моја пријателка... И така не те биваше ни за мене а па што останало за друга... И оргазамот со тебе ми беше глума... Не те бива бе...
Не си ти крив што не знаеш што е култура. Ајде оди сега кај тие што ќе ти ги истрошат парите и жали се на крај како си изигран. Преголем залак сум за тебе.
