Што би му кажале...

Мрш!

 

Те провали и она ,а? Ахахаха ...проѕирен си бе човек, ти зинал газот за пари само ... ај мрш

 

И не, не те мислам …
Години веќе …

Не те мислам на оној убав начин , зошто убаво позади себе не остави кај мене …

Не дека времето лекува … не е поради таа стара фарса …

Те мислам кога си ја гледам дупката во себе, кога знам како можам да сакам некого и да се дадам ,а ѕид бел сум …

Те мислам кога ми недостига старата јас таа планини што да руши можеше …
Никогаш друг пат ….

 

Почесто да е како денес

 

Секогаш кога ќе дојдам тука помислувам на тебе и си велам толку сум блиску до тебе а ти незнаеш...ахх колку посакувам да те видам да се појавиш пред мене другата сабота...

 

Колку премногу те сакам не си свесен тоа чувство не може да се опише со зборови

 

Мислам дека премногу долго те чекав, иако сеуште не успеав да те заборавам после толку долго време, ќе се обидам да дадам шанса на некој друг. Сеуште незнам на кого ќе го доверам моето срце и дали ќе успеам да го засакам како тебе што те сакав, ама ќе се обидам...
А на тебе ти посакувам се најубаво во живот, биди најсреќен, никогаш не заборавај дека ја имаш најпрекрасната насмевка и не престанувај да се смееш, ќе те сакам засекогаш.

 

Куртон искомплексиран

 

Dosta

 

Ладно ми е....дојди стопли ме

 

Успеав.. сите наши планови ги остварив.. со друг.. Боли..

 

Твоето студенило ме крши на илјада парчиња, а твоите зборови ко сабји се, додека солзиве сеуште капат од моиве очи...

 

Ти кажав оти не сакам да бидам во близина на тој човек,шо не ти е јасно тука????

 

Твојата насмевка е најубавото нешто на овој свет ти си мојот свет

 

Многу си ми интересен.
Кога се допишуваме или слушаме, се курчиш, кога си до мене си многу кроток како јагне.

 

Многу те сакам... Знам дека и ти ме сакаш, секој наш момент ми е врежан во главата. Знам и дека се бореше за мене против твоите, знам дека сакаше само да сум среќна. Ама знам и дека нешто се смени кај тебе. Те гледам во очи и не можам да те познаам. Дали се ова беше глума или едноставно потпадна под влијание? Јас после тебе ќе останам сама цел живот, ама барем детево ќе биде до мене. Единствено нешто што ме држи во животот моментално, да е силен на мене и да издржи уште два месеци внатре па да излезе живо и здраво. Жалам за сите плачења и стресови што му ги пренесов, жалам што не се чував, не се пазев, не се ставив на прво место. Го молам Господ да биде се во ред. Зошто ти требаше ова? Сите ми збореа дека си патолошки лажго ама јас не верував. Освен што не си стабилен и лажеш, почна да ме плашиш. Почна за ситници да префрлаш, да ме третираш како ништо... Како да те побудалеа сите околу тебе... Ме боли, многу ме боли. Се што кажа за моите, што ја бркаше мајка ми од заедничкиот стан, што брат ми малечко невино плачеше, што татко ми мораше да голтне и да гледа како сите не вреѓаш. Како вреѓаш родители кои те гледале како свое дете, кои трчаа за тебе, кои те прифатија безусловно, кои немале пари ама од уста двоеле од тебе. А твоите, те оставија во октомври сам без никаква помош... Нормално твои се, ќе ги сакаш и браниш после сите грешки. Ама да ги величиш тие што пак ќе те остават, а тие што биле со тебе во се да ги кудиш... Криво ми е што го дозволив ова. Интуицијата ми велеше прекини, остави го, нема да се смени. Ама ете љубов... Никогаш нема да заборавам што имавме, а до каде стигнавме. И штета што не можам да трпам, лаги, игри, психички малтретирања... Ете глумам, ама до кога?
И вечер пак ќе легнам, ќе ме гушнеш и пак ќе одам во вц да плачам зошто знам што ме чека... Ама подобро сама отколку живот во страв.
Една ракија, две, три, четири... секој ден во круг. Очите во пламен, ама заспиваш. Не се дешава ништо. Во поголем дел од деновите... И знам дека го сакаш синчето што го носам. Знам и барам упорно изговор да не те оставам. Ама до кога? Дур не заминам истепана? Дур не заминам психички пореметена? И се исполни секоја желба на мајка ти. Ете не сум доволно добра ни јас, ни никоја нема да биде. Жал ми е што ќе направам некои работи кои што ќе морам...
Би ти кажала се ова, ама ти не разбираш и покрај се што направи не гледаш грешка во себе. Туку си полн со его дека сега си прав маж... Секој збор успеваш да ми го превртиш и не дозволуваш нешто да ти се каже. Не можам да ти најдам објаснување...

 

Со кое бесрамие и лице ме прашуваш..Зошто не те сакам?
Одговорот побарај го во твојата нечовечност, не во мене...
-Жално !

 

Едно ќе ти кажам по деценија цела :

бог ме чувал мене од тебе,
тебе од мене за живот цел !!!

 

Те сакам , знам дека секогаш ќе ти недостасува делот од мене што толку многу потсетува на тебе...

 

Ми даваш сила, ме тешиш, и охрабруваш. Го ценам тоа, иако не го искажувам доволно. Верувај покрај оваа силна, цврста, непокорчива и храбра синоока никој не застанал да ја праша како е, дали е добро, дали се плаши од нешто, дали ја боли нешто, дали и треба помош, прегратка, утеха. Никој! Луѓето ако те гледаат дека растеш, се надградуваш, не дај боже па и напредуваш одма си мислат дека си супермен, се можиш да поднесиш, да издржиш, ништо не те крши, ништо не те допира... А не е така... Далеку од тоа. Силна сум, ама и плачам понекогаш. Храбра сум, ама пак имам стравови. Успешна сум ама сепак ми треба прегратка и утеха.... И јас сум човек од крв и месо на крај краева...

Фала ти душо
Фала ти, ми значи, многу