Сакам да ти лежам во прегратки со часови, да се гушкаме, конечно да почувствувам како е тоа. Да гледам одблиску во тие преубави сини очи и таа прекрасна насмевка која ми го украде срцето. Ајде.. уште малку..
Има луѓе што ти кажуваат дека се е невозможно и дека ништо не заслужуваш …. Има луѓе што те убедуваат дека се е возможно и итаат да те прегрнат и сослушаат …. фала ти што беше во првите , што ми даде поттик да трчам и да верувам во тоа невозможното и дека баш јас го заслужувам тоа … можеби затоа немам горчина во себе за тебе по години сто ….
Ми се плаче за спиење, али не можам да заспијам додека не си дојдеш од работа, додека не направиме два реда муабет, и на крај да ти посакам убави сништа. Се надевам дека не е минливо. Се надевам дека ова ќе прерасне во нешто најубаво.
Понекогаш сакам тука да си пишувам како се чувствувам. Какви ми се чувствата кон тебе. Кон самата себе. Кон нас. Ако некогаш имало "нас". Сакам да си читам како ми еволвираат чувствата кон тебе. Дали уште си ми драг? Дали уште те љубам? Дали некогаш сум те љубела? Беше ли сé исфорсирано, изглумено, или напротив, искрено и чесно? Ме сакаше заради тоа што сум јас, или заради тоа што можеше ти да бидеш крај мене? Не сакам да се менувам, а не сакам ни тебе да те менувам. Смири се крај мене. Смири ме и мене.
Се надевам дека ова сега е крајот и дека ќе имам доволно време да се соземам пред да те видам повторно.
Премногу те сакам никогаш не можев да поверувам дека до некој ќе ми биде толку преубаво ,се чувствувам како да сум под некоја магија како се да е волшебно затоа што е волшебно магично со тебе затоа што во мојот свет нема нешто попрекрссно од тебе ,секој момент со тебе е ново искуство нова авантура ти ме правиш најсреќната девојка на целиот свет сите ми кажуваат колку пресреќно изгледам
Што ќе правев да не беше ти? Фала ти за безрезервната поддршка, за се што правиш за нас, и што си прекрасен татко.
