Помислувам на тебе некогаш, но не со тој интензитет и честота како порано. Порано кога ќе ми текнеше на тебе ми будеше многу силни емоции, што дури мислев дека некако универзумот баш нас не споил и поврзал и таа врска не може никако да се раскине. На моменти бев тажна и носталгична за нашите убави и лоши моменти, на моменти те мразев и сакав да ти се одмаздам, па имав периоди кога се чувствував тотално индиферентно спрема тебе. А сега... сега не знам. Те сонувам, ама мноогу ретко, и обично соништата се скоро секогаш во лош контекст. Порано кога те сонував, ти доаѓав, ми доаѓаше, те барав и ме бараше, патував за да те најдам за да повторно бидеме заедно..ама никогаш не завршувавме заедно. Хм, слично како во вистинскиот живот, нели. Сега веќе баш не се сеќавам како изгледаше, како мирисаше, како ти звучеше гласот, не се сеќавам точно ни на убавите ни на лошите моменти, ама за жал уште ги чувствувам трагите што на мене ги оставија лошите. Може е точна онаа далеку од очи, далеку и од срце, и 1300км не се малку, а... и две ипол години невидување не се малку, а дури 9 месеци не сме ни збореле воопшто, ХА..чудо за нас, обично "пукавме" максимум на 5-6 месец. Знаеш што е чудно? Од тебе и по тебе оздравев и се разболев во исто време.
Аххх љубовка моја, што да кажам од кај да почнам, премногу те сакам. Се полека полека се склопува, јас и ти секаде, ти благодарам што постоиш.
Ми се наполнија очите со солзи. Иако не те познавам со сето срце посакувам да си среќна и исполнета во иднина и да оздравиш од тагата што ја чувствуваш.
Ми се насолзија очите од смеење поради тебе. Добро е што ми се отвори и беше искрен со мене, сега уште повеќе те сакам.
Болен тркна до продавница само за купиш цвеќе за мене оти денес ништо не работи.Ти текнало и за нив да купиш па се врати уште еднаш да купиш. Нема подобар татко од тебе.
Знам дека понекогаш ме читаш. Да, да, тебе ти пишувам. Точно тебе... Тоа е природа, драга. Со некого со кого си го поминал животот не може никој да му го земи местото. Тоа си е само негово. Сеуште те сонувам секој ден. Денес пак те сонував, нешто не беше рсдположена, сакаше да зборуваш со мене а ја брзав да дојдам и никако не стигав... Ехх беља.. ... Само да можеше еден збор... Да знам дека си добра, како си, да не ти треба нешто... Толку ми е доволно
Ми недостигаш. Ми недостига твојата фигура, твојот став, твојата близина, твојата топлина, твојата прегратка, твојот здив, твоите очи. Си се закопал длабоко во мојата душа, а јас сум те потиснала внатре во себе, мислејќи дека никогаш повеќе нема да болиш. Фластерот не додржа и попушти, осеќам грч во стомакот и грутка во грлото. Немир во мене. Тапа болка во моите гради. Попуштам и си плачам.. Го пуштам Роби Вилијамс. Ме потсеќа на тебе. Да ми те даде Господ уште еднаш да те видам. П. С. По цели 8 години, те видов денес. Еј, години. Знаеш, и вчера те мислев... Не знам што се случува денес, кога сосем случајно те видов. Секој ден, поминувам тука 2 години и баш денес..... Да, дознав и дека си пател и ти од анксиозност и депресија. Разликата е во тоа што, од кога се разделивме, се разболев..... Секако. Во секој смисол. Ми недостигаш. Знам дека не треба, знам дека веќе оформи фамилија. Прости ми, посилно е од мене.
Би и кажал на GirlLove Ти не патиш од анксиознот и депресија. Ти патиш од скршено срце, а тоа е поголема болка од се.... Тоа не се лечи со ниедно апче ни терапија туку само со љубов и љубов... Извини што се мешам...
Додека можеби ти спиеш покрај неа, јас спијам на водена перница. И така секој ден. Мислев дека ќе помине, но не поминува. Ми остави грутка во срцето, во душата. Март е, а јас се' уште сум оставена на онаа наша последна вечер пред многу месеци. Бев среќна, полна со надеж и нов почеток. Да, таа вечер беше нов почеток, но не онаков каков што очекував. Беше нов почеток без тебе. Душата ми се пара, но нејсе, длабоко во мене знам дека ми е мило што барем ти си добар. И онака тоа беше единственото нешто што го посакував измантите години. Се' уште го посакувам... Слушнав многу работи за неа, но луѓето знаат да зборуваат и да си додаваат нешто свое. Се надевам дека е онаква каква што ти посакуваш, онаква каква што јас не бев за тебе. Биди среќен, најмил мој.
Би му кажала среќо моја каде и да си дојди конечно во мојот живот судбината да не спои знам дека некаде постоиш ти
