Значи, не можам да верувам дека ни 24 часа не се поминати од овој мој пост а се' ми се смена за 360... Моментално си најомразеното суштество што некогаш постоело во мојов живот! Да, да, тешки зборови! Себичен манипулатор, се мразам себеси што толку те сакам! Не ме заслужуваш! Уф, ослободи ме... http://www.youtube.com/watch?v=vxPn-9xPDfg
Не, не те сакам. Не сеуште. Немој да бараш такви работи од мене, уште на самиот почеток мислам дека јасно ти дадов до знаење до каде смееш и до каде не смееш да отидеш. Не ме разочарувај, барем немој сега. Те молам. Сега за сега е убаво, уживај во моментиве, не знам ни јас, а ниту знаеш ти до кога ќе траат. Не се замарај себеси планирајќи ни ја иднината, ме плашат истите планови, не сакам да ме врзат за тебе. Не сеуште. Не сега. Како и да е, мило ми е што и покрај се` остануваме заедно. Имам толку многу свое да ти покажам, а ти имаш толку свои зборови да ми докажеш. Има време, верувај. За се` ова. Те бакнувам.
Не ти се збори нешто? Па ни мене. Епа ај ќе си ќутиме и ќе си уживаме во тишината. Па тоа е сосема ок!
Мислам на тебе, а треба да мислам на книгата ! Ај барем денес и утре не ми недостигај, ок? Треба стварно да се сконцентрирам да учам! Сакам да ти се јавам ама знам дека си искочен и дека у галамата нема да се разбереме ништо! Ја ке се дерам од тука ти од тамо, само моите за џабе ќе ги разбудам Порачиња знам дека не пишуваш, ај коа ке се прибереш call me и онака не планирам да спијам вечерва! Те бацкам и те гушкам!
И така ти викам ... Кога најмногу ми требаш да те гушнам да те стиснам и да рикам, ти си толку блиску, на две минути, а всушност си толку далеку. Болит премногу.
Сакам кога седиме заедно гушнати и молчиме. A сакам и кога од толку многу смеењe неможеме да си дојдеме на себе. После толку убаво помината вечер се ми делува совршено.
Не знам,не знам што да ти кажам стварно. Осеќам многу, ама не можам,не знам како да кажам. Ко да немам јазик. Ама те сакам...многу.
