Ако ништо друго, од секој крај на некоја врска може да произлезе нешто добро - поуката. Епа феминки, што научивте од вашата последна врска? Јас на пример од мојата последна, а воедно и прва врска научив многу работи. Сепак би издвоила дека не секогаш треба да се возврати на зборовите "Те сакам". Прво треба чесно да се заслужат, па после да се кажат на партнерот.
го научив то шо не треба да вервам на секој,да не простувам толку често..оти испаднав будала .. сакам да ми изчезни од мојот живот еднаш засекогаш!
Секогаш со себе носи ладно оружје. Не знаеш кога и совршеното одбранбено средство - нокти, ќе престане да функционира. Наравоучение: кога боксовите ќе проработат, возвратете го ударот. Ако не можете веднаш, нека биде и после некое време.
Секако, а девојките се сите до една да ги грабнеш и да бегаш. Инаку, научив дека довербата е многу поважна и од самата љубов. Љубовта по некое време почнува да варира, и може и да се намали, но довербата е таа која секогаш треба да е присутна на исто, завидно ниво, во спротивно крајот е само прашање на време.
Јас научив дека не е на арно кога повеќе сака асид него тебе. Додуша, може ме сакаше зошто сигурно ме гледал како пони што повраќа виножито и кака гумени бомбони. Шала на страна, научив дека понекогаш можам и да се опуштам, да се отворам и да не бидам толкав параноик дека некој ќе ме повреди.
Да не верувам на мажи, да не попуштам, да ги држам конците враце уште од почеток и добро да водам љубов
Со помал од мене да си немам работа,детиште недозреано... друго,да не се внесувам целосно во врската и да не се трудам секогаш само јас,и тотална доверба никогаш,ВЕРУВАЈ НО ПРОВЕРУВАЈ!
научив дека довербата е многу важна за една врска да успее... и дека сум била многу посесивна и љубоморна во таа врска а со самото тоа и он бил таков.. погрешно сме размислувале дека ако се пазиме и бидеме нон стоп заедно дека ке трае.баш напротив.. сега многу се трудам да не ги направам истите грешки во новата врска
меѓу другото, да не вложувам се од себе ... зашто страшно боли кога ќе сфатиш дека се е џабе, а си дал се од себе, па и повеќе.
Дека никогаш, колку и да се обидуваш не можеш да смениш некого. Љубомората е болест. Опасна по живот и нерви.
Дека ни љубовта ни сексот во големи количини и екстра квалитет не се секогаш доволно добра причина за опстанок. Се јавуваат и други потреби кои го анулираат претходното како кула од карти. И дека и после долги години се разоткрива правото лице во кое сум се сомневала ама во недостиг на докази во спротивното сум се убедувала дека е плод на мојата пребујна фантазија ама се виде дека сум била во право и колку и да се претставувал некако во поидеална амбалажа спакуван и дека во овој случај сфатив дека никој не станува повеќе туѓ од човекот кој некогаш си го сакала премногу.
Дека најголемата љубов во животот секогаш можело да се замени со друга, само никогаш не сум ни помислила дека постои и дека е возможно или просто не налетала во некој момент од минатото. Дека можам да сакам доволно силно до толку да повеќе мислам да тој некој не биде повреден, по сметка на мојата среќа, по сметка на мојата пропаст. Дека секогаш треба да барам повеќе одошто имам и ако не го добијам да исчезнам и да не барам изговори за другиот со кои ќе го оправдам. Дека очите се отвараат за се што ти недостигало, а не си добил, што да не си ја кривам душата не сум го ни побарала де, не сум знаела дека постои.... штом налеташ на својата најголема љубов, која секако не е таа претходната. Всушност премногу работи. Но најважното е да имате мир во главата и во срцето со таа личност. Да независно од тоа колку многу ве повредила и предала, во себе и посакате се најдобро, дури и повеќе одошто себе си. Ветојатно само тогаш сте во мир со неа и во мир со себе си. И тој мир е доволен за да некој друг стане најголема љубов. Или просто тоа важи само за луѓе како мене со ех-врска како мојата.
Дека само јас сум се што имам. Дека јас сама на себе сум си доволна за да бидам среќна и дека мојата среќа зависи само, и исклучиво само од мене, а не од некој друг човек. Ако јас сум среќна со самата себе, ќе бидам среќна и со другите. Да не мислам на минатото, и да не се плашам од иднината. Да го живеам моментот. И најбитното - да не ми биде приоритет некој, на кого јас сум му само опција.
Многу и ништо. Дека колку и да има љубов- ако нема доверба, се е џабе. Научив и дека многу е важно да разговараш и дека не треба да оставаш проблеми на страна. А кога ќе сфатиш дека не оди, подобро стави крај отколку на сила да туркаш напред. .. и биди силен, зошто на крајот сите маски паѓаат и тогаш го гледаш вистинското лице на личноста со која си бил. .. и исплачи се. ..и ако немаш со кој да разговараш - најди форум. Или форуми.
