Не знам како треба да постапам

Ми се приповрати... Сака да знам каде сум и со кој сум инаку се лути... Абе маж да не ти е?
Продужи даље, ликов е дијагноза.

 

Штом исчезнува на периоди јас би го оставила. Не ми треба некој што не е постојано со мене и штом му здосадувам и си наоѓа секогаш нешто поинтересно од мене. Тоа е неверство. Што ќе ми е таков. Ќе го нарачам за да не бидам повредена. На такви љубовџии крај им нема. Ќе си најдам нов.

 

Хахахахахах дијагноза. Ме изнасмеа.

Да, абе прва прилика и он замина. Не е доволно зрел иако тврди дека е.
Така да, до тука било.

 

@Devil's Mistress Pазговарај со него, па пиши што као.

 

Ќе разговарам во следниве денови.

 

Разговарав и ставив крај.
Одбиваше да се помири, многу му било тешко, мислел на мене цело време, одбивал да прифати.Како ќе ме заборавел и се тоа.

Имам чувство дека за некое време пак ке пише или ѕвони.

 

Имам една ситуација која треба некако да се разреши. Се уште ми се провлекуваат чувства. Пред петнаесеттина години уште додека бев средна школа многу се бев заљубила во еден дечко. Пред некое време дознав тој и бил момче на мојата најдобра другарка. Но, тоа време минало и не се дружиме веќе. Не знам како не бев воочила дека се бендисуваат. Јас не сум имала момче до сега. Сѐ некако со погрешни луѓе се наоѓам. Влетувам таму кадешто не ме сакаат. И си заминувам без разлика дали сум повредена или неповредена. Си немам некако среќа во љубовта. Ми вели тој на телефон "излези ми од животот". Другарка ми без да мрдне со малото прсте и поаѓаше од рака да се фати со било кое момче. Моите напори околу машкиот пол секогаш беа безнадежни. Дури и она зрно малку надеж што го имав и тоа исчезна. Не знам што понатаму да сторам.

 

Според мене да престаниш да мислиш на него, 15 години не се мал период...
Чим отворено ти вика излези ми од животов што очекуваш повеќе од него?
Пробај со еден со друг со трет...
Се зависи од тебе, ако не пробаш да си ја бараш среќата ќе тапкаш само вместо..
Не вреди, за таков идиот не. Во 15 години ништо не се случи, сега мислиш дека ќе се случи?
Да почниш да си ја бараш среќата, и да не се замараш со него едноставно гледај го како воздух.
Се надевам дека ќе тргниш по правиот пат.

 

Благодарам... Сега сум во години кога моите другарки и другари се испомажија испоженија а, јас не сум во врска. Деца се изродија...и не знам што да правам со себе ни со мојот живот не знам зошто ми е даден.

 

Се надевам дека за скоро ќе си ја најдиш среќата

 

И јас така си мислам но, гледајќи на сите да им угодиш и да им подадеш по малку среќа забораваш на себеси и на својата среќа. За мене последна размислувам а, можеби така и ми треба. Живеам со полна пареа. Работам. Работлива девојка сум. Само ми фали малку среќа во љубовта. Размислувам и за љубов можеби и најчесто и затоа се почнам со негативни емоции или енергија. Не треба така да постапувам. Зборувам за мисли покрај работата. Во втор план се тие. Ме исполнува со позитивни чувства и кога видам и гледам убави луѓе околу мене а, тоа се такви оти внатрешно се чувствуваат убаво...
П.с.сум ги приметила овие љубовџииве од претходно како ја гледа занесено...ништо не применувајќи околу него...иако јас не се сетив го знам од три години тој беше шест...а, тој се сетил на мене сто посто...(тоа требаше само да се види, не можеш да го доживееш ако не го видиш...што сум јас заслужила таков третман?!)

 

Ништо според мене откажи се ако не оди остави на судбината и не размислувај кој како живее секој човек маж/жена има судбина остави животот да направи нешто за тебе или остани сама.ништо страшно

 

Па, така ќе направам нормално валјда...како треба да биде ќе биде...затоа...инаку се работи за убаво момче што го зеде другарка ми.

 

Нејзе и бил пишан т.е се засакале.ти никако тука неможеш ништо да направиш.откажи се што порано тоа подобро фокусирај се на други работи во животот кариера итн..

 

Им се случила љубов. Јас се откажав веќе но, уште долго ќе се борам против себе. Не е така лесно. Одам на црква палам свеќи, одам на литургии животот си оди понатаму...биолошкиот часовник почнува да отчукува. Работам како што веќе реков...не сум некој мрзелива како што ги има некој. Па и тоа не е ништо. Одржувам линија, возам велосипед на купување, внимавам на внесот на шеќери уште да почнам по редовно да се занимавам со некој спорт. Не сум многу по муабетот но, и со помуабетувам со некој и така. Слушам музика сакам музика. Не знам дали некој ме забележува но, ме имаат прашано како ја одржувам линијата...
П.с. читам Библија и некои други романи...троичник...

 

Кај тебе е се помешано извини вака биолошки часовник ако мислиш на тоа не ти треба тој ниту било кој друг ако сакаш мајка да станеш и си решила Можеш и сама да го направиш тоа.едно е да сакаш човек друго е да мислиш на потомок.твое да размислиш што навистина ти сакаш маж.деца.или двете заедно.ако Имаш услови може и сам родител да одлучиш да бидеш има начини

 

Убавината на нештата е љубовната приказна на двајца млади коишто наскоро стануваат тројца како плод на нивната љубов взаемна. Не знам колку има врска љубовта со зачнувањето а, не па на стари години кога треба да го фатиш вториот воз. Првиот е отиден веќе. Не реков нема да постасам. Можеби и повеќе ќе постасам од моите врсници. Така напоменав неколку подточки за тоа како ми се одвива оди животот...работите се менуваат...

 

Едноставно помири се со нештото, кое морало да е така.
Вртиш нова страна, и сигурно ќе сретниш некој со кој ќе леташ во облаци, и ќе си ја акаш главата на шо си потрошила 15 години...

 

Дај Боже...има едно прашање кого повеќе сакаш децата или родителите. Јас би рекла родителите неоспорувајќи го фактот дека децата се сакани. За се во животот се оди напред не се враќаш назад. Второто е копнеж. Се надевам дека помогнав и во некои ваши дилеми вака гласно размислувајќи.

 

Може ли да те прашам едно прашање ?