Според мене нејубаво е во лице да се каже се што се има најдолно и кукавички е преку пораки или фб да се раскине до толку заслужува секој барем за последен пат да разговараат.
Istoto mi se sluci bev vo stranstvo i mi raskinuva preku telefon me blokira sekade i ne razgovara se vrativ probav da se sretneme ispanici napravi skandal neznam kako eve i ke se ponizam do kraj ke se izvinam ako sum zgrezil ali barem da razgovara
Тие што раскинуваат на ваков беден начин, се луѓе без чувства бе. Како така, не се работи за играчка. Не е интересна веќе и ајде фрли ја. Во лице немаат смелост и ајде на порака.
Da epten i ti vika nema sto da razgovarame ponekogas zbori na tel.a koga ima drugarki ahde ne zamaraj cao da ne padne nisko
Во време на социјални мрежи, апликации за запознавање и слични чудни ми ти чуда, вакви појави станаа се' почести. Иам еден другар, секогаш вели: „Врска што почнала со порака, завршува со порака“ Но, јас не се согласувам. Сметам дека има врска со нивото на зрелост и почитта којашто ја чувствува кон девојката/дечкото, а не со напреднатата технологија. Таков човек да бил Марко од 21-ви век така би постапил, да бил дедо Митре од пред 100 години, би заминал гурбет/војска и би пратил писмо. Сношти до два саат зборев на телефон и тешев другарка за истата работа. Ми вети дека се смирила, инаку ќе ѝ отидев и дома, без гледање на саат. Душа многу беше потресена, ако продолжеше така ќе завршеше на инфузија. Некој ти дал дел од своето време, емоции, вложил, итн. заслужува едно соочување мајку му. Сега за тој што раскинува соочувањето можеби е тежок дел, ама раскинувањето за страната којашто тоа не го сака, не ли е доволно тешко? Многу слично на ова ми е ќе разбере, ќе си оди методот. Не пишува, не се јавува, нема лице да се соочи, чека партнерот да се олади и да се куртулиса. Некој којшто ви го отворил срцето, спомените, домот, ви дал дел од себе, не треба да се чувствува како личност од којашто треба да куртулите. Можеби јас сум старомодна. Чекам ваши мислења.
Јас имав врска, на далечина, од ист град бевме, но таа студираше во друг град и често одев кај неа. Потоа одлучи оди да работи во Германија, и за време на тие три месеци, т.е по месец и пол откако појде ми раскинува на фејсбук со причина дека не си одговараме и немало никаков начин да оставиме малку работите и простор, туку едноставно решена е. Океј, бев спремен да ја ислушам и се, но би сакал во живо. Ми зборува нема потреба во живо итн. Сметам дека не била доволно храбра личноста да ми го каже нештото во живо, па мораше на... детски начин.
Теси, јас се согласувам со тебе, потполно, но ја разбирам и другарка ти дека воопшто не и било лесно. Знам како и е бидејќи сум била на нејзино место, глупо е чувството кога некој ќе сака да те одјеби на лош начин, му дала дел од своето време, љубов, доверба, и наеднаш тој некој ќе се сети дека нешто не му е по ќеиф или сл. Подобро нека се исплачи, да ја истури лутината, да и биде полесно, биди и подршка, добро е човек кога има подршка во тешките моменти. Не си старомодна, камо да имаше повеќе кои би размислувале како тебе, ама повеќето од луѓето се себични, мислат само на себе.