Љубовни проблеми и совети

Со ред. Болд 1 и 2 - сам си одговори што сум намирисала
Ни прв, ни последен не си.

Болд 3 - на женски форум да прашаш што е заштитен толку "тој феминизам"
Да, најсвето нешто ми е. Да не ми беше, уште ќе требаше татко ми да ме "дава" на нов "стопан". А и уште многу има што да сработи истиот, сè додека со другарчињата ќењате како што ќењате на салмонела форумот. Видиш, имам повеќе хобиња, ова ми е едно од омилените.
Добро знаеш што зборувам, и добро знаеш на што мислам. Е ова е веќе лично, за тебе

 

Ни двете не ми сте јасни, еве на мои 45 години уште не сфаќам зошто чекате мажите секогаш да преземат прв чекор.
Па уште и се влечкате со нив и се прашувате што се случува.... После два месеци такво однесување време е да се праша какви му се намерите и согласно на добиениот одговор или сте во врска или одите секој по свој пат.
Мислам што ќе се влечкам со некој што ми дава нејасни сигнали, си прашувам каде води тоа нашето, да знам дали вреди да си го губам времето.
Не значи дека не биле заинтересирани или немале храброст за прв чекор, може се само претпазливи, даваат сигнали и чекаат фидбек. Ама кога ќе изостане фидбекот, сигурно нема да настојуваат на нешто повеќе, им одговара таа ситуација.
Затоа следен пат, наместо да си ги чукате главите, преземете нешто вие, за врска се потребни двајца, што е интересно ако само едниот има иницијатива?

Не знам, сакам да ми објасните која е поентата на вуцарање со некој и чекање да преземе прв чекор ако веќе сами можете да иницирате нешто.

 

Еве баш заради ова:

Како што кажа и самата, за врска се потребни 2ца. Јас сум личност што знае што сака, и немам проблем да го кажам тоа што го сакам или да превземам иницијатива. Но затоа го очекувам истото за возврат. Мене ми треба човек што има храброст и зрелост да застане зад тоа што го сака. Некој што презема иницијатива, што е решителен, што стои зад своите зборови и постапки.

Јас сум „all in“ кога станува збор за врска и затоа не сакам да си го трошам времето со некој што е премногу срамежлив или исплашен (леле што ќе кажат другите) за да каже јасно и гласно што сака и да преземе чекор. И токму затоа не се работи дали жената може или треба прва да превземе иницијатива – се работи за тоа каков маж имаш спроти себе.

 

Од она што го пиша, барем јас така сфатив, не видов дека си презела некоја иницијатива, освен што си се тргнала од него оти си мислела дека си правиш филмови. Наместо да се тргнеш, си можела јасно и гласно да го прашаш - што сте вие двајца, другари или нешто повеќе? Никаде не прочитав дека си направила нешто, освен дека тој те бара, ти се јавува, ти чува место на предавања, те бара... појасни сигнали од тоа здравје. Може и тој мислел дека си прави филмови, дека не ти се свиѓа оти не си му дала никаков знак дека ти одговара тоа што го прави и дека сакаш да имате нешто повеќе.
Не знам што требало да направи за да сфатиш што сака, можеби да те грабне за коса и да те одвлечка во дувлото? Јбг, не живееме во пештерско време, денес мажите се поинакви. Може не се сите решителни и храбри, ама некогаш треба да му дадеш поттик. Оти ако е премногу нападен не ви одговара, ако е премногу повлечен пак не ви одговара, ако презема прв чекор со резерва, пак не одговара...

 

Јас превземав иницијатива. Тоа што си го прочитала не го содржи секој детал. Беше само напишано како пример за членката што се прашуваше зошто некој што мислела дека ја сака наеднаш го снемало.

Јас направив и повеќе од што требаше од моја страна, му кажав како се чувствувам и за возврат добив „не е до тебе - до мене е“. На типот му сметало што сум 2 месеци постара.

Што повеќе јас да направам? Да не требаше јас да земам и да го влечкам?
Ако му е поважен народот нека си живее за народот. Мене таков не ми треба.

 

Поминувам низ некоја кризна фаза во врската. Буквално се држиме на едно конче. Не сум спремна да го изгубам. Премногу имаме поминато заедно, премногу ми има помогнато. И обратно. Се сакаме, љубовта не е во прашање. Едноставно е некој прелош период. Немаме време кога да се видиме. Гледањето од секој ден или секој втор се сведе на еднаш неделно. На работа сме константно двајцата. Јас секој ден на работа до 4, он од 4. Викенди одам на уште една работа, он прва, ја втора смена. Самиот ми вика дека не е среќен, ама не е до мене. Си има он некои демони со кои се бори сам со себе. Истава прича беше пред да одиме на одмор, од А до Ш. Отидовме на одмор 2 недели, бајка. Се вративме, како на копче се се смени одеднаш од кога почнавме на работа.
Почна многу повеќе да искача со тој другар му што се качува на се што мрда пошто е тазе раскинат. Почна да биде многу сумљиво да ми се понаша. Сакам да верувам дека нема ништо и све ми во главата, ама од што сум под толкав стрес и од работа и од дома и ова со него на све и свашта мислам.
Знаеме дека проблемот е тоа што не се гледаме и немаме време за нас. Спремна сум да дадам отказ од втората работа бидејќи секако не зависам од неа, тоа ми е само плус. Спремна сум да се жртвувам ако тоа значи дека ќе се оправат работите.
Некој да ми даде совет од тие што се во подолги врски за како се справувате со кризни периоди? Знам дека секоја врска го проаѓа ова. Не ми е прв пат да се соочам со ова. Ама овој пат некако многу ме мава на психа и немам сила да се справам со проблемот.

 

@Harley Quinn Според мене,

Како има време за другар му, а за тебе нема? Плус ти создава сомнежи

Мислам сè ми е јасно маж кога ќе почне со приказните дека се бори со свои демони, ама ај

 

Треба повеќе гледање во живо, да...ама не треба да си даваш отказ, секако.
Има време и после работа да бидете заедно хехе.

 

Daj privremen otkaz od dopolnitelnata rabota sto ja rabotis za vikendi,posto i sama kazuvas ne zavisis od istata i ke vidis kako ke vi bide ponataka,se se resava samo ako ima iskrena ljubov i vzaemna doverba.

 

@Harley Quinn Дали мислиш дека и тој е подготвен да се бори за врската исто како што си и ти? Кризните периоди се нормални, но бараат заеднички напор!

Никој не излегува од криза сам. Ако тој е свесен за проблемот (а викаш дека е), тогаш треба и тој да покаже конкретен труд. Љубовта е двонасочна улица. Ако гледаш дека и тој вложува труд, тогаш и твоите жртви ќе имаат смисла, разговор, само добар разговор!

 

Секоја врска бара и повеќе гледање во живо, ама треба заеднички да си бидете подршка еден на друг.
Мора заедно да поминете низ ова..
Има многу врски кај што се гледаат еднаш во неколку месеци па успеваат.
Разговарај со него да најдете начин за да се гледате почесто.

 

Дали стално ќе останете со тие смени или тоа е привремено? Исто, и различни смени да сте, после работа нели може да одвоите време еден за друг, барем еден час? Ако и тој е спремен да се жртвува и сака да ги поправите работите може и ќе те оправдам да ја напуштиш таа работа за да поминувате повеќе време заедно.

 

Не сум за да дадеш отказ од дополнителната работа. Кој сака, наоѓа начин. Во случајов, тоа не треба да си ти.

 

Дали сте разгледале опција да живеете заедно кога веќе сте во сериозна врска ?
Јас втора смена сум до 9.30-40 на раб. Додека се вратам дома кај мене ме фаќа 10. Ако треба на друго подалечно место да одам ме фаќа и 10.30. Секако дека избегавам после втора смена да одам некаде макар и слободен бил следниот ден. НО доколку живеам со некоја заедно од 10-10.30 до 12-1 по полноќ има скоро 3 саата. Наутро и нема многу време ама затоа за викенд може тоа да се надокнади.
Убаво спомна некоја членка погоре , дали ви се менуваат смените ? Таа недела кога ќе бидете двајцата прва смена од после 5 саат до 12-1 по полноќ имате време за се и сешто да правите заедно.
Треба само да се разговара и двајцата да се трудите да најдете заедничко решение.

 

Се сложувам дека решението е да живеат заедно.

 

Искрено... другарот колку и да се "качува", никогаш не е крив. Сите имаме свест и совест.

Не знам како дечково има време за другар му, а за тебе нема, но - искрено - поживејте заедно. Ете барем ноќта ќе ја имате "за вас" ако е до тоа.

Од мое искуство, ниедна жртва од твоја страна нема некого да промени, сега е работата, утре друг изговор, на крај ќе се осеќаш издадено од сама себе.

 

Ако е тој подготвен исто така да се бори за врската, би рекла дека откажување од втората работа е добра идеја. Ми е сумњиво со тоа што наоѓа време за другар му и се "бори со демони" (лично ми е црвено знаме кога маж ќе ми речи вака, демек како изговор зошто го нема, се изгорев така еднаш), но ти го знаеш најдобро и ако мислиш дека заслужува вашата врска уште една шанса тогаш дај ја. Но и тој треба да е подготвен како тебе. Ако си ти единствена што се бори, тогаш не е на арно. Кризни периоди нормално е да има, но треба двајцата да се трудат да ги надминат. Лично, се надевам дека ќе го пребродите ова.

 

Луѓе, читате убаво што пиша членката или меѓу редови само па коментирате?

Девојчето пишува дека не се гледаат често ко порано затоа што она работни денови работи до 4, он од 4. А викенди он прва, она втора смена. И пак ко слеп за стап, три коментари прочитав "aaa, како за другарот има време, за тебе нема?".
Затоа што он кога е слободен, она работи и обратно.

Тука најмал проблем е другарот. Вие двајца треба да си седнете и да си направите здрав муабет како понатаму.
Нешто мора да се жртвува, вие ќе решите што. Криза е ама поминува доколку и двајцата решите да работите на тоа и да се борите врската да ви опстане.
Ова ти го пишува некој што поминал и врска на далечина па по неколку години недоволно "гледање" со ист човек ради работа во друг град иако тогаш живеевме заедно. И ни едната ни другата фаза не сме ја сметале за криза, гледавме на тоа како предизвик кој треба да се помине. Затоа што не е засекогаш, свесни бевме дека е период.
Прво, разговор ама треба свесност и од двете страни за ситуацијата, а не да си правите дополнителен притисок и желба доколку ова е само фаза да се надмине што побезболно и за двајцата.

 

А зошто пре-буквално се пак сфаќа тоа тој оди една смена, таа друга и од тука еве го магичното објаснувње зошто тој се гледал повеќе со другарот?

Прво, никој не работи 24/7 и после неговата втора смена има време да се видат колку-толку. Прашање на приоритети

И најважно е дали тој седнал со девојчето да рече, чекај малку, не те гледам воопшто побогу, ми фалиш многу, дај да најдеме решение?

Или само Харли тука си ја тупи главата да изнајде решение, а тој баш и не?